Redactieblog

311 x bekeken 1 reactie

Blijf van mijn lijf

Varkens zijn leuk. Dat maak ik op uit de welig tierende handel in hangbuikzwijntjes.

Ze zien er schattig uit: klein en koddig. Daar vallen mensen op. Zonder na te denken schaffen ze zich zo’n knorrepot aan voor in huis. Dat is in het begin nog wel leuk maar uiteindelijk gaat ook een hangbuikbig naar volwassen varken ruiken. Voor in huis is dat niet zo geschikt. Wat nu? Het asiel? Die wil ze meestal niet hebben. Een plaatselijke boer of de kinderboerderij ook niet. Zelfs de slager kan er niks mee. Hangbuikspek verkoopt niet, het is namelijk niet lekker.

Maar als de nood het hoogst is, is er altijd nog Giel Beelen. Hij is eigenlijk radio-dj, maar hij beunt bij als varkensredder. Zo wierp hij zich al eens op voor Sneeuwvlokje, een bleek uitgevallen wild zwijntje dat zó opvallend zou zijn dat het grote kans liep opgegeten te worden door een vos of bij de jacht te worden doodgeschoten.

Begin deze week was het opnieuw raak: er waren twee gedumpte hangbuikjes op de Veluwe gevonden. Giel kwam meteen in actie. Varkentjes die door hem gered worden, kunnen terecht bij Daphne Westerhof, een stadse dame die er een varkensparadijs op na houdt. Tenminste, dat vindt ze zelf. Ik weet dat nog niet zo net. Want Daphne organiseert ook communicatiecursussen voor managers. Die kunnen bij haar de varkens masseren en al doende weer tot rust komen. Volgens Daphne vinden de varkens het heerlijk, maar als ik varken was, moest ik niets van dat gefrunnik hebben. Dan zat ik liever op de Veluwe met een kans een jager tegen te komen. Dat houdt het leven spannend.

Foto

Eén reactie

  • no-profile-image

    mariejosee

    Burgers vinden vaak dat varkensboeren dierenbeulen zijn, maar je wil niet weten hoe ze met hun huisdieren omgaan. Zolang ze klein en schattig zijn OK, maar als ze groeien en een karakter ontwikkelen willen ze ze niet meer en worden gedumpt en dit geldt niet alleen voor zwijntjes, anders kijk maar eens in een asiel.

Of registreer je om te kunnen reageren.