Redactieblog

371 x bekeken 3 reacties

Een boer verandert niet in een fysiotherapeut

Als je trouwt of samenwoont met een boer, dan ben je voor de buitenwereld ineens boerin.

Het maakt niet uit of je een glansrijke carrière als orthodontist hebt of directeur bent van een grote multinational, vanaf je trouwdatum ben je boerin. Daar kan ik met de pet niet bij. Als een boer trouwt met een fysiotherapeut, blijft hij boer. Als diezelfde fysiotherapeut echter trouwt met een boer, is ze per direct boerin. Iedereen zal inzien dat dit compleet belachelijk is.
Niet dat er iets mis is met het beroep boerin. Helemaal niet. Maar het gaat erom of je dit beroep vrijwillig kiest of dat anderen dat voor je gaan bepalen. Dat laatste is vaak het geval. Deze gang van zaken laat zich maar moeilijk uitbannen. Hij stamt nog uit de tijd dat vrouwen zodra ze trouwden alles aan de kant behoorden te zetten om zich te wijden aan Hun Man.

Honderd jaar geleden was die toewijding misschien nog gewoon, maar de tijden zijn veranderd. Het is dan ook hoog tijd voor actie. Het moet de buitenwereld maar eens duidelijk zijn dat het niet vanzelfsprekend is dat een vrouw bij haar huwelijk met een boer direct de overall aantrekt en op de trekker klimt. Zelf zat ik te denken aan T-shirts of petjes met een leuke opdruk. Iets in de trant van: Mijn man is boer en ik ben tandarts. Wie suggesties heeft voor een pakkende tekst, laat het me weten.

Laatste reacties

  • no-profile-image

    Hanco Bastiaansen

    Copycat van Judith Osborn geworden. Wat brengt dat op zo'n goede slogan? Ik ben geen boerin van mijn boerke en daar is hij trots op. Of zoiets.

  • no-profile-image

    Trudy Kamps

    In de jaren zeventig ben ik met mijn boer getrouwd en inderdaad was ik ook van de een op de andere dag boerin. Vele jaren heb ik in het bedrijf meegwerkt, maar in 1981 ben ik weer parttime gaan werken. Enige tijd later werkte ik fulltime, in mijn omgeving werd mij dit kwalijk genomen omdat ik een werkplek bezette van een eventuele werkloze. Ik werk nog steeds en spring daarnaast indien mogelijk bij op ons bedrijf. Toen ik weer ging werken was het eigenlijk niet normaal, maar ik zou tegen de jonge boerinnen willen zeggen: blijf rustig doorwerken, denk er wel om dat ook thuis nog werk op je wacht. Probeer hier een evenwicht in te vinden.

  • no-profile-image

    Henk Onstenk

    Ik vind wel dat u een goede discussie opstart. Ik ben op veel verschillende boerenerven geweest en dan kan ik heel goed merken wanneer de vrouw van de boer een ander beroep heeft of veel vrijwilligerswerk doet, in welke organisatie dan ook. Deze denken en kijken veel breder naar de dingen buiten het bedrijf. Dit wil overigens niet zeggen dat een vrouw van de boer, in dit geval boerin, slechter af is. Wanneer je met veel plezier samen met je man het boerenbedrijf runt, wat wil je dan nog meer. Ook al stoppen er steeds weer boeren, het blijft het mooiste vak dat er is. Wanneer de vrouw met de koffers bij de deur staat heb je er als boer waarschijnlijk weinig steun van gehad en heeft ze in ieder geval weinig begrip voor het leven boer, want boer zijn is een leven. Nagenoeg dezelfde reactie kan ik geven over "piepers gaan voor het meisje". Overigens ben ik bang dat u digitaal de boerinnen die hier het meest over zouden moeten discussiëren, niet zult bereiken. Maar dat lukt per post ook niet, want het voeren van de kalveren gaat voor. Groeten, Henk

Of registreer je om te kunnen reageren.