Home

Achtergrond 5262 x bekeken 13 reacties

Veehouders gaan vaker zelf aan de slag met mestbewerking

2017 wordt een bepalend jaar. Mestregelgeving, dierenwelzijn, Tweede Kamerverkiezingen, productierechten: een greep uit de onderwerpen waar boeren mee te maken gaan krijgen. Een overzicht van de meest prangende zaken in 2017. In deze aflevering mest.

Ook in 2017 blijft mest de gemoederen in de landbouw en daarbuiten bezighouden. In de regio Oost gaat het verwerkingspercentage naar 52. In 2016 was dat 35. In Zuid-Nederland stijgt het percentage van 55 in 2016 naar 59 in 2017. Vooral voor de veehouders met een fosfaatoverschot in de oostelijke regio betekent dit werk aan de winkel. In regio Oost is nauwelijks mestverwerkingscapaciteit beschikbaar.

Mestverwerking als speerpunt

In het Actieplan Vitalisering Varkenshouderij van de POV is mestverwerking een speerpunt. Dat plan moet dit jaar uitgerold gaan worden. Daarin staat dat zes of zeven regionale mestcoöperaties opgericht gaan worden. Deze coöperaties gaan de mest van aangesloten veehouders beheren en verwerken.

FrieslandCampina kwam medio april 2016 ook al met een soortgelijk plan: mest direct vergisten op het boerenerf van melkveehouders waarna het restproduct verwerkt gaat worden bij vijf mestverwerkingsinstallaties verspreid over het land. Het beheer komt in handen van boerencoöperaties. In de melkveehouderij worden de mestcoöperaties mestkringen genoemd. Mestkring Noord is inmiddels opgericht. Deze coöperaties moeten gezamelijk hun mest gaan vermarkten en zo mogelijk ook verwerken. Daarnaast gaan tweehonderd melkveehouders de eigen mest op het erf vergisten. Doel hiervan is emmissiereductie.

Mestafzet blijft nog duur in 2017. Foto: Koos Groenewold
Mestafzet blijft nog duur in 2017. Foto: Koos Groenewold

Drijfmest direct vergisten

De Provincie Brabant wil toe naar een soortgelijke, verplichte bewerking van mest op het erf. Dit voorjaar wil het provinciebestuur een besluit nemen over het plan. Drijfmest mag niet meer worden opgeslagen onder of naast de stallen, maar moet direct vergist worden op het boerenerf. Het digestaat wordt verder verwerkt in centrale mestverwerkingsinstallaties op industrieterreinen. Deze verwerkte mest moet een maatproduct gaan worden voor de akkerbouwers in binnen- en buitenland.

Doel is om de mestafzetkosten voor veehouders omlaag te krijgen.

De mestafzet is voor veehouders nagenoeg de grootste kostenpost. Dat zal ook in 2017 naar verwachting nog zo blijven omdat het de vraag is of er ook daadwerkelijk meer beschikbare mestverwerkingscapaciteit bij gaat komen. Bestaande mestverwerkers kampen niet zelden met financiële of technische of vergunningsproblemen. In Brabant draaien circa vijf toonaangevende verwerkers op halve kracht of helemaal niet. Daar komt bij dat sinds 2015 in Brabant een bouwstop geldt voor mestverwerkingsinstallaties.

Aangepaste normen mestproductie

De trend is dat (grote) veehouders zelf het heft in handen nemen en aan de slag gaan met be- of verwerking van mest op het eigen erf of in een kleinschalig collectief. Het gaat daarbij niet meer om een oplossing voor het fosfaatprobleem, maar veel meer om stikstof. Ingedikte fosfaatrijke dikke fractie vindt zijn weg wel naar het buitenland of composteerders. In 2017 gaat het er vooral om een (technische) oplossing te vinden voor de stikstofrijke dunne fractie.

De normen voor mestproductie van een aantal diersoorten worden in 2017 aangepast. Het gaat om een deel van het vleesvee, geiten, schapen, pluimvee en een aantal diersoorten die beperkt worden gehouden. De nieuwe normen zijn door het Ministerie van EZ gepubliceerd in de Staatscourant en gaan in per 1 januari 2017.

Boerderij blikt vooruit op 2017. Lees alle berichten in het dossier

Laatste reacties

  • landboer

    Wat een shit allemaal.
    Moet een grondgebonden veehouder in Brabant ook aan die onzin meedoen of zijn die daar niet?

  • Frederiqe

    Ze weten van gekkigheid niet meer wat ze doen ,doe eerst maar eens 20% minder vliegtuigen dan zien we wel eens weer.

  • Interessant: eerst 200.000 koeien afschieten en dan verbaasd zijn dat er maar weinig zijn, die aan mestverwerking willen doen. ' Het fosfaatrijke dikke fractie vindt zijn weg wel naar het buitenland' : krommer kan ik het ook niet meer bedenken..

  • farmerbn

    Bennie had een poosje geleden een mooi betoog over het verdwijnen van mineralen via de magen en de wc van stadsbewoners. Om dit mineralenlek op te lossen horen de overheden die mineralen af te vangen en weer naar het boerenland te brengen. Als ze dan toch bezig zijn bij de rioolzuiveringsinstallaties, is het aannemelijk dat boeren ook hun mest daar kunnen aanbieden. De mineralen kunnen dan gezamelijk terug naar de boer. Omdat overheden nog een schuld hebben staan tegenover de boeren tov de vergrote koemestproductie, moeten de boeren die mest voor weinig geld kunnen aanbieden bij de vernieuwde rioolzuiveringsplatvormen (indikken,vergisten en drogen). Alle problemen in één keer opgelost.

  • farmerbn

    Dus niet elke boer een installatie maar elke stad. Daar worden namelijk de mineralen weggespoeld en niet bij de boer want die hebben een duurzaam systeem van hergebruik van mineralen via het land.

  • alco1

    Ach farmer. De mens denkt zo simpel.
    Zo kreeg ik een gesprek met iemand die afgekeurde komkommers en dergelijke uit de winkel mee nam om zelf nog te consumeren.
    Weg gooien was immers zonde.
    Toen ik hem vertelde dat als het maar bij het gft zou komen, er wel weer nieuwe producten uit zouden groeien, trok zijn gezicht een zeer onwetend vraagteken.

  • Bennie Stevelink

    Drijfmest direct vergisten.
    "Doel is om de mestafzetkosten voor veehouders omlaag te krijgen".

    Ik denk dat het doel van de overheid niet is om de mestafzetkosten omlaag te krijgen maar de gasvormige emissie omlaag te krijgen.
    Het maakt duidelijk dat het mestbeleid niet alleen draait om kwaliteit van grond- en oppervlaktewater maar ook om de luchtkwaliteit.
    Het maakt ook duidelijk waarom grondgebondenheid en mestexport niets te maken hebben met de omvang van de veestapel.

  • leftturn

    Artikel is tekenend voor de onwetendheid. Dikke fractie voor export steeds duurder. Als we geen producten met toegevoegde waarde kunnen produceren, is ook verwerking een doodlopende weg.
    Prijzen voor verwerking voor 2017 euro's duurder.
    Totaal gebrek aan visie en leiderschap op dit terrein. Wie pakt dit op?

  • leo,s vriend

    Farmer, idee is goed, maar helaas gaat dat niet werken, de restproducten van rwzi,s zijn zwaar vervuild met medicijnen en hormoonachtige stoffen, die wil je als boer echt niet op je land.

  • John*

    door maar naar de landbouw te blijven wijzen wordt inderdaad het echte probleem verdoezeld.. daarbij de is de mens de ontbrekende schakel in mineralen kringloop.. ahoewel die voor stikstof best in orde is. de rwzi produceert stikstofgas die in de kunstmest fabriek weer uit de lucht gehaald wordt om kunstmest te produceren. Het maakt eigenlijk niet uit waar ter wereld die fabriek staat.. maar fosfaten en andere sporen elementen zien we niet meer terug..

  • farmerbn

    Medicijnresten en hormoonachtige stoffen verdwijnen waarschijnlijk wel na het verbranden van gedroogd materiaal uit het riool.

  • leo,s vriend

    Farmer, nu in ook nog verbranden ?

  • hlevers

    Bennie schrijft: Het maakt duidelijk dat het mestbeleid niet alleen draait om kwaliteit van grond- en oppervlaktewater maar ook om de luchtkwaliteit.
    Hoe moet ik dat van die luchtkwaliteit zien. Er zijn nl. meerder parameters die daar een rol in spelen.
    Een goede lucht kwaliteit kun je niet wat op tegen hebben maar het is wel weer oppassen dat we het paard niet achter de wagen spannen. Als eerste denk je dat de leverancier van de bedoelde installaties goed gelobbyd heeft.

Laad alle reacties (9)

Of registreer je om te kunnen reageren.