Home

Achtergrond 811 x bekeken laatste update:23 mrt 2016

‘Bedrijf overnemen hoewel de toekomst onzeker is’

Miranda Vos ziet bedrijfsovername als grote uitdaging, juist omdat de toekomst onzeker is. Haar strategie is: geen gekke dingen doen.

"Een familiebedrijf in tijden van crisis voortzetten terwijl de toekomst onzeker is, dat zie ik als mijn grootste uitdaging", zegt Miranda. Toch heeft zij die keuze gemaakt. "En ik ga er echt voor. Vrees dat het niet zal lukken, heb ik niet. De generaties die mij voorgingen, hebben het ook allemaal gered en zij hadden het vast niet altijd makkelijk.

Opleiding in de zorg, daarna opleiding melkveehouderij

Eerst koos ik een andere weg, ik deed een opleiding in de zorg en vond werk in die sector. Maar de bezuinigingen in de zorg maakten dat ik ook af en toe thuis ging meewerken. Dat zit toch in mijn bloed. Toen merkte ik dat ik het wel heel erg leuk vind. Ik besloot het roer om te gooien en het bedrijf over te nemen. Ik ging mijn droom achterna.

Omdat ik onvoldoende kennis had, ben ik alsnog een opleiding melkveehouderij gaan doen. Nu werk ik fulltime op het bedrijf. Eén middag in de week ­besteed ik nog aan de zorg. Dat is mijn zorgmiddag. Ik bied een soort dagbesteding aan iemand die hier al 6 jaar komt. Hem te zien groeien en ontwikkelen, daar geniet ik van. Binnenkort gaat hij naar de middelbare school. Het besef dat ik daaraan heb bijgedragen, geeft me veel voldoening.

Twee pijlers blijven melkvee en akkerbouw

De combinatie zorg en bedrijf is voor mij ideaal, maar de twee pijlers zijn melkvee en akkerbouw. Dat blijft voorlopig ook zo, want mijn vader doet het akkerbouwgedeelte nog met veel passie en plezier.

Miranda Vos: "Je kunt je droom wel achterna gaan, maar je moet realistisch blijven."</p>
<p><em>Foto: Jan Willem Schouten</em>
Miranda Vos: "Je kunt je droom wel achterna gaan, maar je moet realistisch blijven."

Foto: Jan Willem Schouten

Wat ik ga doen als dat ooit anders wordt? Dat zie ik dan wel. Mijn interesse ligt het meest bij de koeien, maar die tweede tak is wel prettig, zeker nu met de lage melkprijzen. Het is een veilige haven, een extra buffer. Je wedt als het ware op twee paarden en spreidt zo het risico. Dat past in mijn strategie: kiezen voor de veilige weg en geen gekke dingen doen. We hebben bijvoorbeeld een stal met buitenvoedering. Ik heb het aantal vreetplekken uitgebreid van 56 naar 96. Dat was goedkoper dan een nieuwe stal zetten. Want je kunt je droom wel achterna gaan, maar je moet tegelijk ­realistisch blijven.”

Of registreer je om te kunnen reageren.