Home

Achtergrond 256 x bekeken

Lidstaten bereiken akkoord over redden zwakke banken

Na bijna achttien maanden onderhandelen, hebben de EU-ministers van Financiën woensdagavond een akkoord bereikt over een nieuw saneringsfonds voor zwakke banken.

Deze zogenoemde bankenunie moet voorkomen dat landen in financiële problemen komen als zij geldverstrekkers van de ondergang proberen te redden. Dit gebeurde eerder in onder meer Cyprus en Ierland, waar falende banken hun regeringen tot op de rand van de afgrond brachten.

Wat betekent het akkoord precies? Het systeem treedt in werking zodra de Europese Centrale Bank als te zwak om te overleven heeft beoordeeld. Vervolgens brengt de nieuw op te richten Afwikkelingsraad advies uit over het al dan niet ontmantelen van de betreffende bank, en op welke wijze. Het is dan aan de Europese Commissie om een besluit te nemen, maar ook de lidstaten mogen hier hun zegje over doen.

Het faillissement wordt in beginsel door de banken zelf betaald. Dat wil zeggen: in eerste instantie worden aandeelhouders en grote spaarders aangesproken. Maar als dat niet genoeg oplevert, kan geld worden onttrokken aan nationale stroppenpotten die door de komende jaren door de banken moeten worden gevuld. Op termijn komt er ook een Europees saneringsfonds, dat straks zo'n 55 miljard euro moet bevatten. Indien er dan nog steeds onvoldoende geld beschikbaar is, mag het fonds geld lenen.

De architecten van deze bankenunie kwamen woensdag en donderdag woorden tekort om het akkoord te loven. Logisch, want het akkoord dient een herhaling te voorkomen van de situatie tussen 2008 en 2012; destijds werd 500 miljard euro uitgegeven om een reeks banken in verschillende lidstaten overeind te houden. Toch is er ook kritiek. Het systeem zou te ingewikkeld zijn, wat snel handelen bemoeilijkt. Dit terwijl in noodgevallen kordaat optreden dringend is gewenst.

Nu de ministers van Financiën een akkoord hebben gesloten, moet dit nog worden bekrachtigd door de regeringsleiders; dat gebeurt waarschijnlijk vrijdag. Daarna dient ook het Europees Parlement (EP) zich nog over de afspraken te buigen. Hoewel er nog altijd grote verschillen van inzicht bestaan tussen de parlementariërs en de lidstaten concluderen waarnemers dat de twee partijen elkaar langzaam aan het naderen zijn. Wordt vervolgd.

Of registreer je om te kunnen reageren.