Home

Achtergrond 1044 x bekeken 4 reacties

Stadslandbouw

Stadslandbouw heeft sociale kanten, maar met productie heeft het weinig van doen. En dat blijft voorlopig zo.

In de landbouw daalt de prijs per kilo als het aanbod toeneemt. Prijserosie heet dat. Voor columnisten werkt dat anders. Die krijgen doorgaans per letter betaald. Ik kan in deze vernieuwde Boerderij mijn aanbod uitbreiden zonder dat prijserosie optreedt.

Anders dan het aantal letters van deze column gaat het met het aanbod van producten uit de stadslandbouw minder hard. Daar is vooreerst geen prijsdaling te verwachten. Al jaren wordt gepraat over de ontwikkeling ervan. Landbouwproductie op platte daken, braakliggende stukken grond, overgeschoten bouwkavels en in parken. De gedachte is dat het lokale voedselkringlopen kan sluiten. Het ministerie van toen nog LNV subsidieerde projecten die een en ander moesten stimuleren.

Op de terugreis uit Mexico kreeg ik van de KLM het dagblad Trouw, met daarin aandacht voor de stadslandbouw. Even tussendoor, ik heb al jaren ruzie met Trouw, dus lees ik die krant niet vaak. De ruzie komt omdat ze tot twee keer toe een advocaat op me af stuurden, omdat ik stukjes uit Trouw op een website over platteland had gezet. Die site was voor algemeen nut en bevatte geen advertenties, maar betalen moest ik. En geen misselijke bedragen. Banning heet het kantoor. Sinds ik rekeningen van Banning krijg, geef ik geen interviews meer aan Trouw-journalisten. Toch is het een goede krant, die nogal eens aandacht besteedt aan landbouw en platteland. Dat dan weer wel.

Trouw schreef dit keer dus over stadslandbouw. Er stond een interview in met een projectontwikkelaar die grote oppervlakten braakliggend bouwterrein in portefeuille heeft. Hij doet inmiddels zijn best er stadslandbouw op te ontwikkelen. Echter, hij komt alleen idealisten en andere vogels tegen, een goede boer met een goed plan ontbreekt. Dus als u zich geroepen voelt, dan ligt hier uw kans.

Een tweede interview over dit onderwerp was met de baas van Plus-supermarkten. Plus was recentelijk in het nieuws als voortrekker bij de verkoop van vrije-uitloopeieren. De baas vertelde dat steeds meer klanten willen weten hoe hun product geproduceerd is en waar het vandaan komt. Regionale producten wilde de baas graag, maar niet al te kleinschalig. Drentse droge worst kan best in de Plus-winkel, maar dan wel graag in alle Plus-winkels, ook in Limburg en Zeeland. Dat komt goed uit, ik ben dol op Drentse droge worst. In stadslandbouw zag hij niks: te kleinschalig, geen constante aanvoer. Die stadslandbouw heeft dus aan de productiekant weinig te bieden. Het gaat vooral om de sociale kant. Stedelingen die leuk met elkaar in de tuin werken. Met landbouw heeft het weinig te maken. Op zijn best is het zoiets als de volkstuin, maar dan gesubsidieerd.

Laatste reacties

  • agri2

    In het buitengebied wil de overheid nog steeds landbouwgrond omzetten in natuur en in de stad braakliggende terreinen omzetten in landbouwgrond. Zo blijf je in ieder geval bezig.

  • Mozes

    Als natuur zo belangrijk is waarom zet men de braakliggende grond in de stad dan niet om in natuur?

  • agratax2

    Dirk Strijker deze stadslandbouw heeft de romantische naam 'De eetbare stad' meegekregen. Het ergste in dezen is dat de steden die hier iets mee wiln doen een zgn. 'Ideën makelaar' hebben aangsteld. Leuk idee alleen deze ambtenaar gaat pas werken als de burger met een uitgewerkt plan komt op een bepaalde locatie. Noch niets mis ma da komt de bureaucratie aan het woord en weg alle moeite en tijd die de burger heeft geinvesteerd in de Eetbare stad. Mijn beeld van stadslandbouw is, alle leegstaande gebouwen (industrie, kantoren etc.) aanpassen voor of Hydroponic teelt of intensieve veehouderij. Deze laatste vooral in haven gebieden om aan en afvoer lijnen kort te houden. Hydroponic heeft zich in de Wiet teelt reeds jaren bewezen, dus moet het voor sla, komkommers en tomaten ook geen punt zijn.

  • krantdigitaal1

    Beste Dirk Strijker,
    Als een Groninger van het platteland die in het hart van Amsterdam woont een reactie 'op je ruzie' met Trouw. Gewoon betalen die rekeningen! Naar Amsterdam reizen, de hoofdredacteur een hand geven en excuses aanbieden. Even lenen mag niet, ook niet voor een website voor het nut van algemeen. Het is te vergelijken met een bouwplan dat jij maakt, de poters in de grond stopt en dat iemand anders uiteindelijk de aardappelen rooit. Lees de auteurswet erop na!
    Moi! De Groninger die al 37 lid is van de Nederlandse Vereniging van Journalisten

Of registreer je om te kunnen reageren.