Home

Achtergrond 589 x bekeken 2 reacties

Winning schaliegas lucratief, maar niet onomstreden

Voor de omstreden winning van schaliegas zijn in de VS duizenden putten geslagen bij boeren, die daarvoor tot zo’n 100.000 euro betaald kregen. Bedrijven staan klaar om ook in Nederland schaliegas te winnen, maar de techniek is volgens critici riskant.

Met speciale boortechnieken is het mogelijk gas te winnen uit gesteenten zoals rots of leisteen. Daarmee verdubbelt de bekende hoeveelheid winbaar aardgas, aldus de Nederlandse Energieraad. De winning gaat wel dusdanig langzaam dat een effect op de gasprijs nog niet kan worden vastgesteld.

In Europa zijn overheden huiverig om boringen toe te staan maar in de VS zijn de afgelopen twintig jaar reeds zo’n vijftigduizend putten geslagen. De meeste putten zitten bij grondeigenaren in regio’s met weinig bevolking. In de praktijk gaat het vaak om boeren die daarvoor tienduizenden euro’s tot meer dan een ton ontvangen.

Uitvinder van de techniek, energiebedrijf Halliburton, stelt dat de schaliegaswinning ‘enkele grotere landen’ aan energiezekerheid kan helpen. Gas importeren uit bijvoorbeeld Rusland hoeft dan niet meer. De VS geldt als testcase. Het land importeert sinds de schaliegas-manie nog maar een zesde van haar vroegere gasbehoefte.

Verschillende organisaties, waaronder Greenpeace, wijzen echter op de gevaren die de nieuwe techniek met zich mee brengt. Zo zouden methaan en chemicaliën in het grond- en drinkwater terecht komen. In Engeland wordt zelfs naar schaliegasboringen gewezen als oorzaak van twee kleine aardbevingen. Feit is echter dat bij rechtszaken over vervuild tot zelfs ontvlambaar drinkwater nabij boorputten nooit een oorzakelijk verband aangetoond is geacht door de rechter. Volgens een studie van Duke University komt methaan in drinkwater terecht doordat de wanden van boorgaten soms instabiel zijn.

Schaliegas is zo’n 200 miljoen jaar geleden gevormd uit ontbindende algen. In Nederland hebben twee bedrijven een vergunning, het Britse Cuadrilla Resources en het Australische Queensland Gas. Eerstgenoemde mag tot 2014 in Noord-Brabant zoeken naar gas. Het wil proefboringen bij een Haarense boomkwekerij en in Boxtel. De gemeente Boxtel heeft reeds een vergunning afgegeven, maar Haaren twijfelt. Het college van burgemeester en wethouders denkt dat zelfs bij een succesvolle proefboring niet definitief schaliegas gewonnen zal worden. De milieuvergunningen zijn volgens het college zo goed als onhaalbaar.

Queensland Gas, een dochter van British Gas, zoekt in het oosten van het land naar geschikte locaties voor proefboringen.

De schatting is dat de potentieel aan te boren voorraad schaliegas ten minste drie keer zo groot is als het gasveld in het Groningse Slochteren. Het betreft volgens een studie van de Europese Commissie zeker 481 miljard kuub, waarvan bijna 26 procent kan worden opgepompt. Nederland kent daarmee een veel kleiner potentieel dan Polen (5.300 miljard kuub), Frankrijk (5.100 miljard kuub) en Noorwegen (2.300 miljard kuub).

In Frankrijk heeft de overheid de Franse oliemaatschappijen Total ven Suéz ergunningen verstrekt om proefboringen te doen in het Zuidwesten van Frankrijk. De bekende boerenleider, McDonald’s-hater en anti-globalist José Bové leidt het protest tegen de boringen. Polen zegt open te staan voor investeringen, maar overweegt een wet die bedrijven verplicht de staat te laten participeren.

Het schaliegas wordt uit de bodem gehaald door met een ‘kraaktechniek’ (‘fracking’) kleine haarscheurtjes te maken in lagen kleisteen. Het Amerikaanse Halliburton bedacht de technologie en is volgens experts koploper. Een boor gaat verticaal tot hooguit zes kilometer de grond in. Het boren stopt als leisteen wordt geraakt. De boor trilt zich dan in een horizontale positie en creëert de gewenste haarscheurtjes. Daarna brengen de bedrijven chemicaliën in het boorgat om de structuur van de wanden van het gat te verbeteren zodat later water en zand gemakkelijk diep in de grond kunnen worden geperst.

Het betreft onder meer zuur, biocides, zoutsubstanties en methanol. Weer andere chemicaliën houden het water vrij van bacteriën, om vervuiling van het grondwater te voorkomen. In totaal wordt tot twintig miljoen kilo zand en water het gat ingebracht.

Cuadrilla Resources wijst erop dat deze techniek weliswaar is aangepast voor de winning van schaliegas, maar al lang wordt gebruikt in de geothermie. Bij aardwarmteprojecten van tuinders is bij de zoektocht naar water van zo’n 55 tot 80 graden vrijwel dezelfde technologie gebruikt. Het is wel zo dat bij deze boringen maar tot drie kilometer diep wordt geboord.

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    Is schaligas zo lucratief als het op het eerste gezicht lijkt? De ervaring uit Amerika is minder rooskleurig dan ons wordt voorgehouden. Wie heeft ooit kraan water zien branden? ik niet maar in amerika de gewoonste zaak van de wereld. Willen wij in ons overbevolkte Nederland dit risco lopen voor een beetje meer economische groei?

  • no-profile-image

    Voor geld wordt overal overheen gewalst. In dit land draait alles om geld. Het gekke is dat dat geld met dezelfde vaart weer over de balk wordt gesmeten aan allerlei onbenulligheden.

Of registreer je om te kunnen reageren.