Home

Achtergrond 336 x bekeken

Mexico vergeet dat moringaboom voedzaam is

Mexico-stad — De moringaboom, die in verscheidene Latijns-Amerikaanse landen voorkomt, kan een stevige bijdrage leveren in de strijd tegen ondervoeding. Hij heeft weinig water nodig en is zeer voedzaam. Maar hij wordt slecht gebruikt, zeggen deskundigen in Mexico.

De moringa (Moringa oelifera), die uit de Himalayastreek afkomstig is, groeit snel in semi-droge gebieden, heeft weinig water nodig en zijn vruchten zijn rijk aan eiwitten, vitaminen en kalium. De vruchten kan men rauw eten. De gemalen zaden bevatten een olie van hoge kwaliteit, vergelijkbaar met olijfolie. Bovendien kunnen de zaden water zuiveren.

Maar hij wordt slecht gebruikt, zegt Mark Olson van het Instituut voor Biologie van de Nationale Autonome Universiteit van Mexico. ”Het is een voedingsproduct, maar toch gebruikt men het als een medicijn.”

In Afrikaanse landen gebruikt men de moringavruchten al tientallen jaren. In Latijns-Amerikaanse en Europese landen vindt men ze alleen in capsules, supplementen en drankjes.

Mexico, waar nu een half miljoen moringa’s groeien, heeft sinds december 2010 een Raad voor de Moringa (CMM), die het gebruik van de boom tracht te bevorderen. De vereniging bestaat uit 75 kwekers en handelaars. De CMM heeft afspraken met verscheidene universiteiten om het onderzoek naar de mogelijkheden van de moringa op te voeren.

Vorig jaar ontwikkelden zes Mexicaanse voedingsdeskundigen twee betaalbare formules om brood te maken met moringa; daarbij gebruikt men ook de bladeren van de moringa. De voorbije drie jaar ontdekten andere wetenschappers een manier om moringa te gebruiken als schapenvoer.
Men schat dat de moringateelt per hectare 2.500 kilogram vruchten en bladeren kan opleveren, 1.478 liter olie en 1.419 liter biodiesel.

Op de Mexicaanse markt levert een kilogram moringabladeren van goede kwaliteit tot 55 euro op, een prijs die het voor kwekers rendabel kan maken. Maar veel producenten kijken de kat uit de boom omdat er geen markt voor is, zegt Mark Olson. ”Moringa komt in de nationale inventaris niet voor als productieplant en daardoor is ook geen openbare financiering mogelijk.”

Olson bestudeert sinds het midden van de jaren negentig de genetische variatie van de moringa en publiceert binnenkort, samen met Amerikaanse en Pakistaanse collega’s, een studie over de voedingswaarde van de moringa in het Mexicaanse Tijdschrift voor Biodiversiteit.

Vorig jaar pleitten Canadese onderzoekers er in een studie voor om geplette moringazaden overal ter wereld te gebruiken om water te zuiveren. In India past men de techniek al sinds mensenheugenis toe. De zaden reduceren de aanwezigheid van bacteriën met meer dan 90 procent en maken het water bovendien veel minder troebel.

IPS

Of registreer je om te kunnen reageren.