Home

Achtergrond 143 x bekeken 1 reactie

De Romeinse wereld went snel

De Romeinse wereld went snel. Dat is mooi, want hoe sneller je hier de weg en de mensen kent, hoe effectiever.

Daarom was het een goede keuze om eind juni mijn Tweede Kamerzetel in te leveren om vervolgens direct vanaf 1 juli de Romeinse wereld van landbouw en voedsel van de Verenigde Naties in te stappen.

Juli is hier een maand waarin nog veel vergaderingen plaats vinden. Maar het is ook de maand waarin het in Rome vaak al zo warm wordt dat je aan koel helder water, heerlijke regen – en dus vakantie – gaat denken om de hitte te kunnen ontvluchten.

Het goede nieuws is echter dat juli nog meevalt in vergelijking met augustus. Dan kun je het echt niet in de zon uithouden. De thermometer loopt dan dagelijks op naar 35 tot 40 graden. En ik heb al uitschieters naar 42 en 43 graden meegemaakt. Daarom adviseer ik mensen die mij om advies vragen: kom naar de prachtige stad Rome. Maar als je kunt kiezen: liever niet in juli en zeker niet in augustus.

In augustus ontvluchtende Romeinen zelf de stad en wel massaal. Zelfs de Paus verlaat dan het Vaticaan om in zijn buitenverblijf in Gandolfo de maand augustus door te brengen. In augustus is Rome helemaal voor de dappere toeristen, die elke hitte trotseren om de fantastische schatten van het oude Rome te beleven.En komen ze deze maand op zondag om 12 uur naar het Plein van de Sint Pieter om de zegen van de Paus te ontvangen, dan wordt in de zegen voorzien door de Paus vanaf een enorm videoscherm.

In augustus is het meestal ook erg rustig in de kantoren en vergaderzalen van de FAO, WFP en IFAD. Veel mensen gaan een paar weken op vakantie in het land van herkomst. Familie opzoeken en wellicht nog een aantal zaken regelen.

Dat laatste heb ik in elk geval gedaan, omdat mijn officiële verhuizing naar Rome pas in de loop van deze maand plaatsvindt. (Tot die tijd red ik mij uitstekend in mijn nog niet volledig ingerichte onderkomen).

Voor een verhuizing naar Rome moet veel geregeld worden. Ik zal u de verzuchtingen en het gemopper dat van tijd tot tijd onder ons dak op klonk, besparen. Maar ik ben er vast van overtuigd dat, als in de voetballerij elke voetballer zijn verhuizing naar clubs als FC Barcelona of AS Roma zelf zou moeten regelen, er veel minderclub-hoppers in de voetbalwereld zouden zijn. Doch dit terzijde.
In Nederland stapte ik ook weer eens op de fiets. Tussen de buien door hebben we zeer genoten van het groeizame en groene van ons land. Daar sta je extra bij stil als je een paar dagen terug bent in Rome voor een extra top over de voedselnoden en hongersituatie in de Hoorn van Afrika. Daar is groen een kleur die men haast niet meer kent.

Groter kan een tegenstelling nauwelijks zijn. Noodhulp is onontbeerlijk. Maar net zo belangrijk is het investeren in nieuwe kansen voor boeren. De regentijd komt eraan, van hulp naar investeren. Investeren in zelfredzaamheid.

Bij zulke investeringen horen private (keten)partijen. Bedrijven die zich kunnen ontwikkelen in een betrouwbaar vestigingsklimaat. Kleinere en grotere. Nationale en internationale bedrijven. Hiervoor bestaat echter nog koudwatervrees bij een aantal landen. Met als gevolg dat het hier in het Romeinse te vaak alleen gaat over heel kleine boeren en het private bedrijfsleven onvoldoende kans krijgt.

In Rome is een wereld te winnen, door ervoor te zorgen dat op het boerenerf, boeren en boerinnen hun eigen keuzes kunnen maken en als ondernemer vooruit kunnen. Pas dan komt voedselzekerheid wereldwijd binnen bereik.

Foto

column_Gerda Verburg

Eén reactie

  • no-profile-image

    Verburg , wil boeren en boerinnen hun eigen keuzen, kunnen laten maken, Dit inzicht komt helaas voor de Hollandse boer te laat.

Of registreer je om te kunnen reageren.