Home

Achtergrond 221 x bekeken

Nieuwe zeugenplaatsen

Waar vermeerderaars afvallen, maken anderen zich op om de ruimte op te vullen.

De DPP-notering vorige week was €22. Vorig jaar eind augustus kostten de biggen volgens deze notering €27 en in 2009 stond er een notering van €33. Je hoeft niet eens over gestegen kosten te praten om te beseffen dat zeugenhouders pijn lijden. Er zijn nogal wat varkenshouders die onder de prijsdruk bezwijken. Ze moeten stoppen en houden aan hun bestaan als varkenshouder ook nog een restschuld over. Naar schatting verdwijnen dit jaar op deze manier in Nederland ruim 60.000 zeugen. In de landen om ons heen is de situatie nauwelijks anders. In Duitsland, Denemarken en Polen krimpt de zeugenstapel. Ook in Frankrijk, al is daar de tendens iets minder duidelijk.

Heeft dat allemaal met de actuele biggenprijs te maken? Ja, maar niet uitsluitend daarmee. Varkenshouder Johnny Hogenkamp in Dalfsen, overdacht vorige week in zijn weblog het leven bij gelegenheid van zijn 45ste verjaardag. Toen hij in 1988 boer werd, het varkensbedrijf met 200 zeugen van zijn ouders overnam, had hij 30.000 collega’s. Binnenkort, zo schat hij in, heeft hij er nog maar 1.000 over. Het is dus niet een af en toe diep prijsdal dat groepen varkenshouders nekt. Het is de aanhoudende overvloed aan biggen en vleesvarkens die maakt dat het slechts de kostprijskampioenen zijn die overleven. De rest valt af. Spijtig, maar onontkoombaar.

Bundeling van inkoop en afzet door groepjes boeren voor meer marge, werkt alleen zolang niet iedereen meedoet en zal dus het patroon van voortdurende fvallers niet doorbreken. Voor productiebeperking is geen eenstemmigheid; in Nederland niet en in Europa al helemaal niet.

Dus is het wachten op nieuwe, zeer efficiënte zeugenstallen van zeer vakbekwame ondernemers, die een groot deel van de vrijgekomen ruimte opvullen. Vermeerderaars die er zin in hebben. Die met een gezonde big en een lage kostprijs de concurrentie wel aandurven.

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.