Home

Achtergrond 1181 x bekeken

'In mijn hart ben ik Mexicaans, in mijn hoofd Nederlands'

Oscar Woltman leidt Freshmex sinds 2007. Het paprikabedrijf vlakbij Mexico-Stad runt hij onder totaal andere omstandigheden dan in Nederland. Ondanks deze barrière hoeft Woltman niet meer terug naar het koude kikkerland.

Zoveel licht! Als de zon even vanachter de wolken verschijnt, doet het vlak buiten de paprikakas van Freshmex haast pijn aan de ogen. Oscar Woltman leidt het bedrijf boven Mexico-Stad sinds de start in 2007. De baan is hem 'op het lijf geschreven'. Ondanks alle botsingen met 'mañana, mañana' en de welige corruptie, hoeft Woltman nooit meer terug naar het koude kikkerland.

De jonge planten staan net enkele weken in de 7,5 hectare grote kas. General manager Woltman heeft even weinig om handen. Geen transporten naar de Verenigde Staten, geen aanvoer van kleinere tuinders die hun oogst laten exporteren door de dochter van handelsbedrijf Levarht uit Aalsmeer. "Dat zijn Mexicaanse telers die hun volledige vermogen in misschien één hectare hebben geïnvesteerd. En die geven bij ons hun oogst uit handen. Dat vind ik wel vertrouwen", zegt Woltman.
Levarht verkoopt al 30 jaar in Amerika en Canada. Ze investeerde in de kas op het Agropark in Querétaro om jaarrond te leveren, dus ook als de Nederlandse oogst stopt. "Op de dag van de Heilige Maagd van Guadelupe, 12 december 2007, hadden we onze eerste pluk. Drie ton. Inmiddels exporteren we tussen september en mei 1,8 miljoen kilo, en nog eens zo’n hoeveelheid van andere tuinders."

De prijzen zijn goed, tussen de 5 en 15 dollar per doos van 5 kilo. "Maar wij brengen geen bulk naar handelshuizen. We verpakken perfect op maat en leveren direct aan afnemers. Voor toeleverende tuinders is alles transparant. Ze mogen er zelfs bij zitten als hun oogst wordt geselecteerd! We trekken de verpakkingskosten en het transport eraf, en de rest is voor de tuinder. Zo krijg je een goede naam."

Woltman wilde allang naar Mexico. Terug. Want hij werd er geboren, uit Nederlandse ouders, en woonde er tot zijn tiende. "Ik heb hier gevoetbald en huiswerk gemaakt." Daarna trok het gezin verder. "Eerst wilde ik helemaal niet naar Nederland, maar ben er toch gaan studeren." Daarna werkte hij er onder meer bij een Mexicaans handelsbedrijf in sesamzaden in Twente. Totdat Freshmex voorbij kwam.

Woltman: "Ik mag het Spaans perfect spreken en de cultuur kennen. Toch blijft er een barrière. In mijn hart ben ik Mexicaans, maar in mijn hoofd Nederlands. Eén plus één is twee. Logica. Dat ontbreekt vaak. Mijn fout in het begin was dat ik Levarht in Aalsmeer Nederlandse efficiëntie beloofde. Maar het zijn totaal andere omstandigheden."

Absurditeiten schudt hij uit zijn mouw. De frequentieregelaar. Voor watertoediening in de kas. Woltman belt. "Wanneer brengt u die bestelling?" "’Morgen meneer". Volgende dag: niets. Nogmaals bellen. "Wanneer?" "Mañana meneer". En zo weken. Mañana, mañana. "Na een half jaar nog niets!" Of de gasaansluiting. Het gasbedrijf: "U moet een vlak cement storten met twee gaten erin." Volgende dag: "Nee, een metertje groter." Nog later: "Ja, maar wel een muurtje omheen." Woltman: "En bij de buren moest het weer anders!"

Woltman en zijn tuinder Richard Billekens lachen erom. In de kas jagen ze intussen op Nederlandse productiecijfers. "Deze jonge aanplant gaat al tekeer! Het licht is met bewolking al 1.400 tot 1.500 joules sterk. Terwijl een jonge plant in Nederland in december misschien 200 tot 500 joules krijgt. De plant kan al dat licht niet kwijt. Het is alsof je ze dronken voert. Dus moeten we krijten en schermen", zegt Woltman.

De glazen kas – de enige in Mexico met paprika's – heeft zijn waarde in de strijd tegen insecten wel bewezen. De insectendruk is hoog. En in kassen waarvan het plastic kapot gaat, is de strijd tegen de picudo, een snuitkevertje, niet te winnen. "Onder het glas speurt één persoon per hectare naar deze indringer. Ontdek je ’m te laat, dan zit er een gat in de vrucht. Ongeschikt voor export."
Het verschil in opbrengst spreekt boekdelen. Freshmex zit op 23 à 25 kilo exportkwaliteit per vierkante meter. Met een totale productie van 27 kilo. "Maar Mexicaanse telers onder plastic oogsten soms slechts 7 of 10 kilo exportkwaliteit. Onze 7,5 hectare geeft net zoveel als onze leveranciers van hun 27 hectare."

Woltman geniet van de wijze waarop een kern van vijftien man personeel zich heeft ontwikkeld. Over het onbegrip halen hij en zijn tuinders de schouders maar op. "Je kunt soms net zo goed Limburgs praten", grapt Billekens.

Foto

Erwin Timmer

Of registreer je om te kunnen reageren.