Home

Achtergrond 262 x bekeken

Britse tuinder hoor je niet veel klagen

Je hoort ze niet veel klagen, de Britse tuinders. Veel minder in ieder geval dan hun collega's in Frankrijk of zelfs in Nederland. De markt is moeilijk, de economische crisis verergert, maar de winkelprijzen voor groente en fruit lijken in Groot-Brittannië niet of nauwelijks in te storten.

De productie gaat dan ook al tijden heel langzaam omhoog, een trend die dit jaar door is gegaan. En dat er veel wordt aangevoerd uit het buitenland – en tegelijk heel weinig geëxporteerd wordt -, daar is een tuinder of boer in Groot-Brittannië al jaren aan gewend.

Niet voor niets blijft het areaal aan tuinbouw de laatste jaren redelijk stabiel. In heel Groot-Brittannië ging het eind vorig jaar om 151.800 hectare, slechts 2 procent minder dan in 2009. Daar binnen neemt het aandeel van fruit de laatste tijd licht toe ten koste van groente. Eind vorig jaar telde het plattelandsministerie Defra 122.400 hectare groenteteelt, waarvan slechts 700 hectare overdekt, en 29.400 hectare aan fruit, waarvan dan weer een bescheiden 180 hectare in kassen staat.

Daarbij moet wel worden opgemerkt dat een steeds groter deel van het fruit tegenwoordig wordt geteeld in plastic kassen, de zogenaamde polytunnels, die in veel delen van het land dan ook regelmatig bezwaren oproepen van omwonenden.

Die tuinbouwers brachten vorig jaar alles bij elkaar 2,714 miljoen ton groente naar de markt. Dat is een goede 50.000 ton, ofwel 2 procent meer dan in het jaar daarvoor, maar ook 231.000 ton of meer dan 9 procent meer dan in 2007. Daarnaast verkopen veel tuinders hun waren zelf, op de boerderij of op de nog steeds groeiende boerenmarkten die bij de Britse consument goed bekend staan.

De export kwam vorig jaar niet verder dan 96.000 ton, wat dan wel 17 procent meer is dan een jaar eerder. De invoer ligt echter op het hoge niveau van 1,9 miljoen ton. Daaruit mag je concluderen dat een goede 40 procent van de in winkels verkochte of in de industrie verwerkte groente uit het buitenland komt. Die invoer verovert echter geen terrein, zoals in andere sectoren wel het geval lijkt, en blijft al enkele jaren rond die 1,9 miljoen ton hangen.

In het groenteareaal en in het bevoorradingsplaatje doen zich wel steeds verschuivingen voor. Zo neemt bijvoorbeeld de oppervlakte voor asperges gestaag toe, vorig jaar weer met 11 procent. Dat komt vooral doordat veel ’pluk je eigen product’-bedrijven zich naast aardbeien en frambozen nu ook op asperges toeleggen om hun seizoen te verlengen. Wat de marktsituatie betreft neemt het aandeel binnenlands product toe bij tomaten terwijl champignons terrein moeten prijsgeven.

Bij fruit speelt de binnenlandse productie een nog veel kleinere rol. Van de totale bevoorrading met ruim 3,5 miljoen ton komt hier maar liefst ruim 3,2 miljoen ton uit het buitenland. Dat heeft voor een belangrijk deel te maken met het klimaat; perziken, bananen of meloenen groeien hier nu eenmaal niet. De binnenlandse productie blijft daarmee hangen op 423.000 ton, wat overigens toch wel 3,5 procent meer is dan vier jaar geleden.

Binnen het fruitareaal nemen vooral peren snel aan betekenis toe, met vorig jaar een groei van 60 procent in de Britse productie. Ondanks alles weten de Britten bovendien ook 126.000 ton fruit te exporteren. Dat het beruchte Engelse klimaat wat lijkt te veranderen, moge blijken uit het feit dat dit land nu ook bijna 4.000 hectare aan wijngaarden telt, een areaal dat meer dan dubbel zo groot is als in 2009 en waarvan het uiteindelijke product zich – mede door de vele aandacht op de televisie – in een grote belangstelling mag verheugen.

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.