Home

Achtergrond 235 x bekeken

Opera tussen strobalen

Acteurs oefenen al weken in een weiland aan de voet van de Drentse Hondsrug. Op 30 juli is de première van de Drentse Bluesopera. Een spektakelstuk met ronkende trekkers, een schreeuwkoor en blueszanger Harry Muskee. In gesprek met artistiek leider Sjoerd Wagenaar.

Bennie Bartels is een jonge boer uit Drenthe. Hij houdt van zijn vak en daarom heeft hij vol enthousiasme de boerderij van zijn vader overgenomen. Het bedrijf loopt matig. Op een dag ontmoet hij zijn vroegere buurmeisje Jenny Voorthuizen, met wie hij vroeger nog eens een blauwe maandag verkering had.

Jenny – zij is inmiddels een geslaagde zakenvrouw – blijkt de boerderij van haar ouders te hebben omgetoverd tot het succesvolle recreatie-, annex zorg- en welnessresort De Hunzehof. Jenny wil uitbreiden en laat haar oog vallen op de pittoreske Drentse boerderij van Bennie. Hij denkt een fantastische deal te sluiten, maar dat pakt anders uit.

Dat is in een notendop het verhaal achter de Drentse Bluesopera, een muziektheatervoorstelling waar vanaf eind juli vier weken lang duizenden mensen van gaan genieten. Professionele acteurs, aangevuld met tientallen figuranten, spelen een rauwe satire aan de voet van de Hondsrug. Een opera tussen ronkende trekkers, bulderende crossmotoren en spuitende giertanks.

Harry Muskee, zanger van de bluesband Cuby and the Blizzards, doet mee, vergezeld door muzikanten van Normaal en Skik, met op de achtergrond een zogeheten schreeuwkoor.
De Drentse Bluesopera is een voorstelling van de PeerGroup, in samenwerking met Huus van de Taol.

Artistiek leider van de voorstelling is Sjoerd Wagenaar. De laatste weken is hij doorlopend op het terrein aanwezig. Er wordt gezongen, honderden strobalen krijgen een plek, jonge boeren rijden op trekkers en crossmotoren.

Volgens Wagenaar heeft zijn nieuwe theaterstuk alles te maken met de ontwikkelingen in de landbouw. ”Deze opera gaat over het dilemma waar veel jonge boeren in Drenthe voor staan. Ga je het bedrijf van je ouders voortzetten? Of geef je er de brui aan, moe van alle regels en de dwang tot schaalvergroting.”

Wagenaar maakt zich zorgen. ”Het aantal boeren neemt af en daardoor verandert het platteland van karakter. Drenthe wordt steeds meer een recreatieoord voor bejaarden. Dit stuk gaat over de toekomst van de landbouw, over de keuzes die boeren noodgedwongen maken. Die problematiek brengen we op een luchtige, vrolijke manier voor het voetlicht.”

Wagenaar voelt zich nauw betrokken bij de landbouw. Vijf jaar geleden bouwde hij met zijn PeerGroup een kasteel van ruim 10.000 strobalen in een weiland bij Veenhuizen. In dat kasteel werden debatten gehouden en voorstellingen gegeven. Ook toen ging het al over de ontwikkelingen in de agrarische sector, in die tijd vooral over mond- en klauwzeer en BSE. ”Landbouw en voedsel vormen voor mij een enorme inspiratiebron. Iedereen moet elke dag eten en drinken. Daarvoor hebben we boeren nodig. Zij worden door de lage prijzen gedwongen tot schaalvergroting. Dat leidt weer tot megastallen. Dierenwelzijn en voedselkwaliteit staan onder druk. Dat raakt mij. Iedereen moet nadenken over de wijze waarop wij voedsel produceren. Met zo’n theatervoorstelling geven wij de bezoekers stof tot nadenken.”

Wagenaar wil zeker niet zeggen dat vroeger alles beter was. ”Nee, ik wil niet terug naar de tijd van kleine boerderijtjes en zware handarbeid. De sector innoveert en veredelt. Daar zitten goede kanten aan. Maar je ziet ook dat de werkgelegenheid sterk afneemt. Dat heeft gevolgen voor de leefbaarheid; de bevolking krimpt, met alle gevolgen van dien. Ik hoop niet dat deze provincie een bejaardenoord wordt voor nieuwkomers uit andere delen van het land. De Drentse cultuur mag niet verloren gaan. Dat vraagt om keuzes en die kunnen best worden gemaakt. Ik zie het als mijn taak om de bezoekers daartoe te inspireren.”

Muziek staat centraal in het stuk, en dan vooral blues. ”Drenthe heeft van oudsher iets met blues”, zegt Wagenaar. ”Deze provincie is de bakermat van de levende blueslegende Harry Muskee. Het bluesdorp Grolloo ligt een paar kilometer verderop. Als muziek van het platteland leent de blues zich perfect voor een opera waarin het gevoel en de drijfveren van boeren centraal staan. Dat doen we dan ook nog in het Drents, want deze ’klankrieke streektaol oet oeze previncie’ past geweldig bij de blues.”

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.