Home

Achtergrond 243 x bekeken 1 reactie

Landschap

In het midden van de jaren 70 bracht het kabinet Den Uyl, waarin minister Fons van der Stee de landbouwportefeuille beheerde, de zogenaamde drie groene nota’s uit.

Daarin werden beleidslijnen uitgezet inzake nationale landschappen en de relatie tussen landbouw en landschaps- en natuurbeheer. De reacties vanuit de landbouw, die toen nog volledig gefocust was op groei en schaalvergroting, waren niet mals. Ik herinner me uitspraken in de trant van: we willen geen Indianen worden, die in een reservaat agrarische schijnbewegingen uitvoeren.

De houding is inmiddels veranderd. De agrarische sector afficheert zichzelf tegenwoordig vaak als de verzorger van het landschap, en voegt daar aan toe dat hij daarvoor ook beloond dient te worden.

Een feit is dat het overgrote deel (60 – 65 procent) van het Nederlandse landschap beheerd wordt door agrariërs. Wel neemt dit aandeel geleidelijk af, vooral door bebouwing en dergelijke. In veel gevallen draagt de landbouw op een positieve manier bij aan de kwaliteit van het landschap. Ik denk aan bloeiende boomgaarden, wuivende graanvelden, weilanden met grazende koeien (of paarden, wat mij betreft) en kleurrijke bollenvelden.

De waardering voor het landschap is in het algemeen groter naarmate dit kleinschaliger en meer gevarieerd is. Vanuit dat gezichtspunt zijn verschillende ontwikkelingen in de agrarische sector minder positief te waarderen. Zo beginnen de glastuinbouw en delen van de veehouderij steeds meer industriële trekken te vertonen. Er lopen geleidelijk minder melkkoeien in de wei en er worden nog steeds landschapselementen, zoals bomen en bosjes, verwijderd omdat ze een efficiënte bedrijfsvoering in de weg staan.

Daarom wringt het als de sector aan de ene kant overal ruim baan vraagt voor dergelijke ontwikkelingen, en aan de andere kant claimt bij uitstek de verzorger van het landschap te zijn. Die claim zou, naar mijn smaak, trouwens al heel wat geloofwaardiger worden als de ontsierende reclameborden langs (snel-) wegen, die meestal op agrarische grond staan, zouden worden verwijderd.

Eén reactie

  • no-profile-image

    de agrarische lezer

    de agra productie verindustriealiseerd.
    de hoofdinkomens in de agrarische sector verschuiven sindsdien en worden angevuld met steeds meer neveninkomsten.
    maar het landschap verzorgen alleen levert nog geen dikke boterham op.
    roepen om een mooie omgeving ;zonder ondersteuning lijkt een beetje op verplicht vrijwilligers werk.

Of registreer je om te kunnen reageren.