Home

Achtergrond 264 x bekeken

Franse tuinder gaat straat op

Franse tuinders klagen nogal vaak en veel. Dan gaat het over het weer of over de valse concurrentie uit het buitenland. Nu gaat het om het droge en warme voorjaar, waardoor het fruit te snel en te uitbundig op de markt verschijnt.

Ze staan weer eens op straat. Niet dat ze ontslagen zijn, maar de Franse tuinders mogen deze weken opnieuw hun groente of fruit verkopen in stalletjes langs de weg of op de parkeerplaats van de supermarkt in de buurt. De crisis is weer groot, niet alleen bij de telers van komkommers, sla of tomaten die door het Ehec-crisis zijn getroffen, maar ook bij de producenten van perziken en nectarines voor wie het weer eigenlijk te mooi is geweest.

Vorige week kwam een groep van zo’n vijftig telers naar de groothandelsmarkt Rungis bij Parijs om verhaal te halen bij handelaren die te veel uit Spanje zouden halen. Het ministerie van economische zaken reageert steevast met de ’crisismaatregel’ van de straatverkoop waarmee iedereen weer een tijdje rustig is. Veel verder durft Parijs duidelijk niet te gaan uit vrees voor ingrijpen van Brussel, dat nog steeds meer dan een half miljard euro tegoed heeft aan onterecht aan tuindersorganisaties uitgereikte steun.

Al met al nemen die Franse tuinders in een door akkerbouwers en de melkveesector gedomineerd land niet zo’n groot deel van de totale landbouw voor hun rekening. Samen zijn ze goed voor zo’n 6 procent van alle agrarische bedrijven, gelijk verdeeld over groente en fruit. Daarnaast is nog wel bijna een kwart van de collega’s actief in de wijnbouw, een in ieder geval voor Franse statistici aanverwante sector.

Binnen die tuinbouw kent Frankrijk zo’n driehonderd producentenorganisaties, de clubs die centraal staan in de terugvorderingsactie van Brussel.

Uit een overzicht van de agrarische overheidsdienst FranceAgriMer blijkt dat die tuinders en telers het afgelopen jaar eigenlijk weinig te klagen hadden over de prijzen. Die lagen op indexbasis (2.000 = 100) meestal flink hoger dan in 2009, hoewel ook weer lang niet altijd hoger dan in het jaar daarvoor. De algemene prijsindex voor fruit kwam vorig jaar uit op 121,3, een stuk beter dan de 106,3 van 2009, maar weer slechter dan de 145,6 van het uitstekende jaar 2008. Bij groente is het plaatje gunstiger: de prijsindex van 121,8 ligt 20 procent hoger dan de 101,8 van 2009 en is ook het hoogste cijfer sinds 2006. Een opvallende uitzondering zijn uien, die vorig jaar precies twee keer zo veel opbrachten als een jaar eerder.

Die wat gunstiger prijzen hebben waarschijnlijk veel te maken met lagere productiecijfers. Een paar voorbeelden: aan wortelen is vorig jaar 538.576 ton geoogst, een goede 27.000 ton minder dan een jaar eerder. Bloemkool kwam nog slechter uit met 327.343 ton, wat ruim 50.000 ton minder was. Ook de 402.999 ton sla, 164.059 ton prei en 323.783 ton aan perziken en nectarines waren lagere cijfers dan in 2009. Telers van abrikozen kregen een grote klap: zij konden in 2009 nog 190.382 ton oogsten, maar dat vorige jaar door veel hagel- en regenschade met bijna een derde zagen terugvallen naar 139.596 ton. De tomatenoogst viel echter met 786.612 ton een goede 24.000 ton beter uit terwijl de 1.711.143 ton aan tafelappels vrijwel even veel was als in het voorafgaande seizoen.

Met de relatief hoge productie is Frankrijk ook een belangrijke exporteur van groente en fruit. Topproduct zijn appels, terwijl ook tomaten, bloemkool, sla, meloenen en andere groente in grote hoeveelheden over de grens gaan. Voor de meeste producten is Duitsland vaak verreweg de grootste afnemer, terwijl ons land volgens FranceAgriMer bijvoorbeeld 19 procent van de Franse uien- en 15 procent van de bloemkool- en kersenuitvoer afneemt. Ook bij producten als appels, peren, prei, tomaten en asperges komt ons land relatief hoog in het lijstje bestemmingen voor. Die handel gaat echter wel beide kanten op, want Nederland is ook de grootste buitenlandse leverancier van uien en een belangrijke aanvoerder van een reeks andere producten. Die invoermarkt wordt verder voor veel producten gedomineerd door de directe buurlanden Spanje en België.

Uit de cijfers van FranceAgriMer valt ten slotte op te maken dat het totale tuinbouwareaal weinig verandert, maar dat zich binnen dat areaal wel wat verschuivingen voordoen. Zo zijn tomaten een groeier – zie ook de hoge productie. Het areaal lag vier jaar geleden nog net onder de 4.000 hectare maar is in de jaren daarna gestaag toegenomen naar 5.182 hectare vorig jaar. Bij veel zomerfruit, zoals abrikozen, kersen of aardbeien, geven telers er echter de brui aan. Zo kwamen aardbeien vier jaar geleden nog op 3.087 hectare voor, maar is dat inmiddels teruggelopen naar 2.840 hectare. Hetzelfde verhaal gaat op voor appels, van 43.236 hectare in 2007 naar 39.932 hectare nu. Bij groente is het areaal bloemkool de laatste tijd redelijk stabiel gebleven met 22.606 hectare vorig jaar terwijl wortelen na een grote klap in 2006 ook in de jaren daarna gestaag minder grond krijgen met vorig jaar nog 12.906 hectare.





Of registreer je om te kunnen reageren.