Home

Achtergrond 2100 x bekeken

'Teloorgang van coöperatieve Wolfederatie was onvermijdelijk'

Halverwege 2009 is gestart met liquidatie van de coöperatieve Nederlandse Wolfederatie. Daarmee kwam een einde aan een coöperatie met een roemrucht verleden. Toch is de naam Wolfederatie niet verdwenen. Vier oud-medewerkers besloten een deel van de activiteiten voort te zetten.



Eén van de initiatiefnemers van de nieuwe Wolfederatie is Ben Snik. Hij begon in 1971 op Texel als tijdelijke assistent bij de Wolfederatie, niet wetende dat hij veertig jaar later nog steeds bij de onderneming betrokken zou zijn.

”De teloorgang van de coöperatieve Nederlandse Wolfederatie was onvermijdelijk”, legt hij uit. ”De wolinname was al lang niet meer de belangrijkste taak van de coöperatie, en veel van de tienduizend leden wisten zelf niet eens meer dat ze nog lid waren.” Het feit dat de leden geen financieel belang in de coöperatie hadden speelt een belangrijke rol. ”Eind jaren 60 zijn al deze belangen inclusief rente terugbetaald”, aldus Snik.

Het verhaal van de coöperatieve Wolfederatie is er duidelijk een van de vergane glorie. Op het hoogtepunt in de jaren 70 telde de Wolfederatie zestien rijdende winkels en tien vaste winkels. Ook had de federatie grote belangen in onder meer de wolverwerkende industrie. Snik schat dat er op het hoogtepunt tussen de 30 en 40 miljoen gulden in de coöperatie zat.

Met het verdwijnen van de wolindustrie in Nederland en de rest van de EU ging het snel bergafwaarts met de onderneming. De wolprijs daalde flink. ”In de jaren ‘50 werd er nog zo’n 6 tot 7 gulden per kilo wol betaald. In de jaren 70 en 80 werd 5 gulden per kilo nog wel eens gehaald maar daarna was het al snel minder.” De wolprijzen bevinden zich nu structureel op een lager niveau. Enige jaren geleden werd met 20 tot 30 eurocent per kilo een nieuw dieptepunt bereikt. Sinds 2003 richtte de coöperatie zich alleen nog op de wolkinkoop, en de verkoop van veterinaire producten. Dat was duidelijk wennen. ”Het bovenlichaam werd te groot voor de rest van het lichaam”, legt Snik uit. Hij benadrukt dat de coöperatie in 2009 niet failliet is gegaan. ”Besloten is om de coöperatie op te heffen , en voor zover ik weet het geld dat daarmee vrij komt ten goede te laten komen van de schapensector.”

Probleem van het verdwijnen van de coöperatie was dat daarmee het landelijke netwerk voor wolinname verloren dreigde te gaan. Mede daarom besloten de vier oud-medewerkers de naam Wolfederatie inclusief website over te nemen, en een doorstart te maken. De nieuwe opzet bestaat uit vier verschillende bedrijven. Wolfederatie West, Wolfederatie Friesland, Wolfederatie Noordoost en Wolfederatie postorder. Een landelijk netwerk kan niet meer worden gegarandeerd, maar in het noorden, oosten en westen kunnen schapenhouders nog met hun wol bij de federatie terecht. ”De meeste wol gaat, via wolhandel Hermes, naar het Verre Oosten.” De handel in wol is volgens Snik een speculatiemarkt geworden. ”Je ziet dat als de katoen en wolprijzen stijgen er meer synthetica wordt bijgemengd.” Hij geeft aan dat het voor de Wolfederatie theoretisch niet uitmaakt hoeveel er voor de wol wordt betaald aan de boeren. ”We rekenen met vaste kosten, dus voor ons maken de opbrengstprijzen niet uit. Onze opzet is om het bedrijf basic en low budget te houden.” Naast het innemen van wol, houdt de federatie zich ook bezig met het aanbieden van veterinaire diensten.

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.