Home

Achtergrond 179 x bekeken 1 reactie

Een zee aan mogelijkheden

Verzilting: hoe houd je als kustboer het hoofd straks nog boven water?

Al eeuwen vecht Nederland tegen het water. Zo ook de boer. Op het land voelt de boer zich als een vis in het water. Maar als de zoute kwel optrekt, zijn boer en zee als water en vuur. Zeker in de kustprovincies, maar ook door inklinking in Flevoland, verzilt de grond en moeten boeren noodgedwongen op zoek naar zouttolerante gewassen. Volgens deskundigen is over tien jaar op 150.000 hectare landbouwgrond alleen nog landbouw mogelijk met zouttolerante gewassen. Maar de veredeling heeft hier vooralsnog een heel zware kluif aan. Als het zoute water nog verder optrekt, zullen alternatieve gewassen als zeekraal en lamsoor qua opbrengst voor de boer een druppel op de gloeiende plaat blijken.

De boer verliest vooralsnog de strijd tegen de verzilting, als door de zoute kwel de opbrengst minder wordt.
Misschien ligt de oplossing er wel in om de strijd met de zee aan te gaan. Boeren op zee kan in de toekomst een lucratief alternatief zijn. Denk dan niet aan het oogsten van aardappels, bloemkool of spruitjes op volle zee, maar meer aan het kweken van mosselen of zeewier. Nu al doen sommige boeren dat op land, maar inmiddels zijn ook proefboerderijen op zee operationeel, zoals u in deze Boerderij kunt lezen.

Sommige ingrediënten uit zeewier leveren €1.000 per kilo op. Je ziet de boer het water dan al in de mond lopen. Maar voor dit soort zeeboerderijen echt rendabel is, zal er nog heel veel water naar de zee stromen. Vooralsnog is de bruikbaarheid van bijvoorbeeld zeewier als (vee)voedsel volstrekt onduidelijk en is er alleen bewijs dat het technisch mogelijk is.

Toch staat het staat als een paal boven water dat er iets moet gebeuren in de kuststrook. Óf veredelaars moeten met stoom en kokend water werken aan het kweken van zouttolerante gewassen, óf de boer moet zelf de zee op en in aquacultuur gaan. Om zichzelf uiteindelijk te verlossen van een (zoute) kwelgeest.

Foto

Eén reactie

  • no-profile-image

    NR

    Noot bij de laatste alinea: dat er iets moet gebeuren staat vast. Hierbij mis ik de overheidsmaatregelen om de zoutindringing tegen te gaan. Waarom praten over zilte teelten als een (deel) van de problemen eenvoudig zijn te voorkomen? Kijk naar het Kierbesluit. Zolang die deur dicht blijft nemen de problemen voor de ZW Delta voorlopig niet toe. Dan kunnen we met z'n allen gewone aardappels blijven telen. Tenzij de (wereld)bevolking 4x per week zeekraal gaat eten, dan gaat de ZW boer misschien wel overstag...

Of registreer je om te kunnen reageren.