Home

Achtergrond 288 x bekeken

'Doel is om India vol te krijgen met kassen'

India is het land met de meeste ondervoede mensen ter wereld. Om het voedseltekort aan te pakken, worden Indiase boeren getraind om hun productie toe te laten nemen en gewassen beter te bewaren. Het trainingscentrum begon twee jaar geleden met financiële steun van de Nederlandse regering.

Door Wilma van der Maten

In de woestijnstaat Rajasthan, die in toeristische gidsen wordt afgebeeld als de regio van de kamelen en de ruige zandduinen, staan in grote tuinbouwkassen Hollandse rozen en chrysanten volop in bloei. De Nederlandse bloemen staan op het terrein van het Internationale Horticultuur Innovatie en Trainingscentrum (IHITC), iets buiten de stad Jaipur. Daar geeft directeur Sangita Ladha een rondleiding langs de lokalen waar Indiase boeren de nieuwste landbouwtechnieken worden bijgebracht. ”Als je op woestijngrond bloemen uit Nederland kunt verbouwen, dan moet in India wat de land- en tuinbouw betreft alles mogelijk zijn. Dat is de boodschap die we aan onze boeren meegeven.”

Het centrum begon twee jaar geleden met financiële steun van de Nederlandse regering. Landbouwexperts van de universiteit in Wageningen trainen Indiase docenten. Vijfduizend boeren zijn nu opgeleid, agrariërs die gemiddeld 2 tot 5 hectare land bezitten. Sinds ze de cursus volgden, steeg hun productie en omzet.

Vanochtend is een nieuwe groep boeren uit de aangrenzende deelstaat Uttar Pradesh met de cursus fruitteelt van start gegaan. Harikrishan (32) uit Agra teelt al twaalf jaar tomaten en rode pepers. Maar hij komt niet boven een jaarlijkse omzet van gemiddeld 1.000 euro uit. De tuinder wil zich graag specialiseren in het telen van granaatappels, waar hij zowel op de Indiase als op de Europa markten een betere prijs voor hoopt te krijgen.

Maar om te kunnen exporteren, moeten de producten van Indiase boeren wel aan de Europese richtlijnen voldoen. Ladha laat het lokaal zien waar boeren leren met moderne machines groente en fruit volgens de internationale standaarden te verpakken. Op posters aan de muur worden irrigatie- en bestrijdingstechnieken in de fruitteelt uitgelegd.

Dan gaat de stoet boeren in optocht langs de van gaas gemaakte kassen. ”We proberen boeren ervan te overtuigen om over te stappen op de teelt van hun groente en bloemen in kassen. Ons doel is dat straks heel India vol staat met tuinbouwkassen, die voor een hogere productie zorgen”, legt Ladha uit.

Koeling
In India bestaat momenteel een tekort aan voedsel. Volgens de directeur van het trainingscentrum zou dat niet hoeven als boeren leren hun groente en fruit in koele opslagruimten te bewaren. Nu komt bijna 50 procent verrot op de markt aan door het ontbreken van koeling. Tuinder Harikrishan bevestigt dat een kwart van zijn tomaten en pepers verloren gaat, omdat zijn groente soms dagen aan de weg staan te verpieteren. Indiase tuinders zijn grotendeels afhankelijk van de tussenhandel.
Boerencoöperaties bestaan nauwelijks in India. Ze worden uitgespeeld door tussenhandelaren die de marktprijzen bepalen. De boeren worden tijdens de cursus mondiger gemaakt. Ze krijgen het advies beter met elkaar samen te werken.

De cursus duurt vijf dagen, langer kunnen ze niet van huis. Ook als ze weer aan het werk zijn, blijft het trainingscentrum de boeren begeleiden. Ladhaa laat op haar laptop een ’online gesprek’ op internet horen tussen een bezorgde kweker en een landbouwexpert. De kweker verstuurde met zijn mobiele telefoon een foto van een zieke bloem naar het centrum. Hij wil graag advies. Het trainingscentrum werkt samen met landbouwexperts uit heel India, die volgens Ladha voor 99 procent alle problemen van de boeren oplossen.

Nederlandse zaden voor Indiase tuinders
De tuinder Harikrishan uit Agra kan de productie van zijn tomaten en pepers verdubbelen als hij omschakelt naar de zaden van hybridenrassen. Nu gebruikt hij zoals bijna 70 procent van de Indiase tuinders de zaden die hij nog overheeft van het voorgaande jaar. Exportdirecteur Jan Omvlee van het Nederlandse groenteveredelingsbedrijf Rijk Zwaan legt uit dat veel Indiase tuinders nauwelijks op de hoogte zijn van het bestaan van hybride zaden. Ze zijn daardoor huiverig om hun geld aan duurder zaad uit te geven.

Omvlee, die deel uit maakt van de Nederlandse handelsmissie die India deze week bezoekt, gelooft daarom in betere voorlichting. De exportdirecteur vertelt over zijn ervaringen in China. Daar gingen tuinders massaal hybride zaden gebruiken, nadat landbouwexperts de boeren uitlegden dat een hoger kwaliteit zaad ook een betere oogst oplevert. De prijs leverde toen geen bezwaar meer op.
India loopt achter in de groei en ontwikkeling van de zaadindustrie vergeleken met China. Pas in 2004 keurde het Indiase parlement een wet goed die zowel het onderzoek naar nieuwe land- en tuinbouwrassen als de verkoop van zaden privatiseerde. Voorheen waren deze beide sectoren in handen van de staat.

Al is India volgens Jan Omvlee de achterstand aardig aan het inlopen. Er blijft behoefte aan buitenlandse investeerders vanwege het tekort aan veredelde zaden. Bijna ieder internationaal zaadbedrijf heeft daarom wel een vestiging in India. Rijk Zwaan opende afgelopen januari een proefstation in het zuidelijke Bangalore.

Internationaal Kwekersrecht
Hybride zaden zijn van levensbelang in de Indiase tuin- en landbouw, die samen onvoldoende produceren om de 1,2 miljard Indiërs te voeden. Het land kent de meeste ondervoede mensen ter wereld. Toch hebben Indiase boeren, al zouden ze het geld er voor hebben, geen toegang tot nieuwste rassen, die niet alleen een hogere productie opleveren maar ook resistent zijn tegen ziekten en insecten. Dat komt omdat India weigert het Internationale Kwekersrecht (UPOV) te ondertekenen, dat nieuwe plantenrassen en variëteiten beschermt. De Indiase regering is van mening dat het verdrag vooral de belangen van de multinationals verdedigt. Voor sommige zaden moeten royalty’s worden betaald waardoor India vreest dat keuterboeren die niet kunnen betalen.

Omvlee vertelt dat de Nederlandse handelsmissie tijdens het bezoek de Indiase overheid heeft geprobeerd te overtuigen van het belang van het internationale Kwekersrecht. Het ontwikkelen van nieuwe zaadrassen kost een bedrijf veel geld en tijd. Maar zolang 85 procent van de Indiase boeren niet meer dan een hectare grond bezit, weigert India het kwekersverdrag te ondertekenen. Landbouwexperts vrezen dat het voedseltekort de komende jaren niet wordt opgelost.

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.