Home

Achtergrond 105 x bekeken

Burgerbetrokkenheid achilleshiel bij megastallendebat

In het hoofd van Hans Alders, voorzitter van de maatschappelijke dialoog over megastallen, ontstaat een begin van een conclusie.

Na een tweedaagse conferentie met stakeholders uit maatschappelijke organisaties, de veehouderij, de ketenpartijen en de wetenschap in het lommerrijke Doorn worden de eerste contouren van de conclusies zichtbaar.

Alders is zich ervan bewust dat hij verontruste burgers een afgewogen stem moet geven in de eindrapportage, die hij in september aan staatssecretaris Henk Bleker zal aanbieden. Hij probeert zoveel mogelijk gehoor te geven aan de burgerinitiatieven, maar hij wil er tegelijk voor zorgen dat de verontruste burgers de discussie niet gaan domineren.

Vooraf heeft de voormalig milieuminister en ex-commissaris van de koningin in Groningen zich goed ingelezen in de standpunten over megastallen. Hij was bang dat hij in de maatschappelijke dialoog te maken zou krijgen met elkaar uitsluitende opvattingen. Maar dat blijkt – althans bij de stakeholdersbijeenkomst – mee te vallen.

Niemand vindt dat op het gebied van dierenwelzijn, volksgezondheid en van milieu geen stappen meer zijn te zetten door de intensieve veehouderij. Maar welke richting dat uit moet gaan, is nog een lastige vraag.

Tijdens de discussies in Doorn bleek dat al snel een conflict ontstaat tussen de wens van de burger en de regels van de Europese Unie. Nederland zou eventueel aan de wens van de burger tegemoet kunnen komen. Maar tegelijk is Nederland onmachtig om de veehouderij in de rest van Europa – laat staan buiten Europa – aan diezelfde eisen te onderwerpen.

”De keuzes in de veehouderij zijn diep en ingrijpend”, zegt Alders. ”Hoe moeten die keuzes gemaakt worden en is er een wettelijke basis voor? Het is wel duidelijk dat je iets wilt wat boven de bestaande vergunningen uitgaat.”

De kunst is aan het eind van de rit ervoor te zorgen dat de burger niet met een kater blijft zitten, zoals dat het geval geweest is na de reconstructieplannen. Burgers hadden alle kans om zich ermee te bemoeien, toen de plannen ontwikkeld werden. Maar praktisch niemand had in de gaten welke implicaties de plannen zouden hebben, waardoor die bemoeienis achterwege bleef.
Het is aan Alders – en daarna aan staatssecretaris Bleker in zijn visie op de toekomst van de veehouderij – ervoor te zorgen dat de burger niet een tweede keer van de koude kermis thuis komt.

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.