Home

Achtergrond 167 x bekeken

Varkenshouderij moet nieuwe wegen inslaan

Met de ideeën over Europese productiebeheersing is het debat over de problemen in de varkenshouderij voluit geopend. De kans dat er een systeem van productiebeheersing komt op korte termijn lijkt niet reëel. Er moeten andere mogelijkheden gevondenworden om de huidige problemen te lijf te gaan.

De ideeën van de NVV over een Europese productieregulering in de varkenshouderij ogen op het eerste gezicht sympathiek. De analyse op basis waarvan de NVV tot de conclusie komt dat productieregulering op Europees niveau nodig is, snijdt hout. Zeker als het gaat om de situatie in de varkenshouderij in de Noord-West Europese regio. De grenzen aan de schaalvergroting lijken in Nederland bereikt. De maatschappelijke weerstand tegen de alsmaar grotere bedrijven en stallen is met name in het laatste jaar sterk toegenomen. Ook in Duitsland, Denemarken en in België groeit de weerstand tegen de schaalvergroting.

Toch is het de vraag of productieregulering, of beperking die vanuit Brussel wordt opgelegd, het ei van Columbus is in deze situatie. Aan productiebeheersing zit een heel systeem van productierechten vast. Dat brengt een hele bureaucratische kostenverhogende organisatie op zich met zich mee. Productieregulering zou in de Noordwest-Europese regio misschien goed uitpakken, maar ontneemt andere regio’s in Europa de mogelijkheid voor verdere ontwikkeling.

Bovendien, en dat is de belangrijkste belemmering, een productieregulering op dit moment gaat volledig tegen de tijdgeest in. De EU staat op het punt definitief afscheid te nemen van de bijna dertig jaar oude zuivelquotering. Invoering van een dergelijk systeem voor de varkenshouderij lijkt op dit moment dan ook een onmogelijkheid. Temeer ook omdat de varkenssector in de EU altijd één van de minst gereguleerde sectoren is geweest. De EU wil dat graag zo houden.

De notitie van de NVV bevat nog meer elementen. De organisatie wijst erop dat een meer geïntegreerde productie ook een vereiste is om een betere positie te bewerkstelligen. De sector kan wat dat betreft nog wel wat leren van andere sectoren, zoals de kalversector en de pluimveesector.

Vereist voor een meer geïntegreerde sector zijn sterke ketenregisseurs, die erin slagen varkenshouders met aantrekkelijke afspraken aan zich te binden en zo in een positie kunnen komen om lange-termijnafspraken te maken. Supermarkten zijn vóór rust in de prijsvorming.

Het debat is geopend. De komende weken wordt op verschillende fronten gesproken. Bij LTO, Johnny Hogenkamp en op Europees niveau in Brussel, komen de varkenshouderijproblemen aan bod. Er moeten nieuwe mogelijkheden worden gevonden. Het water staat tot aan de lippen. Bovendien valt een fikse voerprijsverlaging niet op korte termijn te verwachten.

Of registreer je om te kunnen reageren.