Home

Achtergrond 1217 x bekeken 11 reacties

Kanker door landbouwgif

In deze streek is veel katoen verbouwd. Over de katoen is zo veel gif gespoten, dat volgens een radiologe het aantal kankerpatiënten hier erg hoog is.

Afgelopen week was ik op een bruiloft. Tijdens het nuttigen van een paar biertjes en hapjes kwam het gesprek op de landbouwgeschie-denis van de streek. Mijn tafelgenote, die uit Slovenië kwam en nu als radioloog (iemand die via buisjes en pijpjes mensen van binnen uit repareert zonder ze eerst open te maken) werkt, maakte de opmerking dat zij zo veel kankerpatiënten vanuit de landbouw kreeg. Volgens haar was dit vaak het gevolg van het gebruik van landbouwgif. Tussen 1990 en 2000 werd dat vooral in de katoenteelt gebruikt. Volgens haar was het spuiten met vliegtuigen, zoals hier in Australië gangbaar is, in Slovenië al lang verboden. Een andere tafelgenoot antwoordde hierop dat toen hij in 1960 begon met boeren niemand spoot. Dit verwonderde me. Hierop kreeg ik een uitgebreide geschiedenisles.

Met gratis grond van steenrijk naar straatarm

Omstreeks 1900 kwamen de eerste boeren in deze streek. Zij kregen, ja kregen, flinke lappen grond van de regering. Ze hielden daar hoofdzakelijk schapen op voor de wol. Dit bleek een lucratieve bezigheid. Vanaf het einde van de Eerste Wereldoorlog tot zo rond 1930 waren de boeren de rijke inwoners van Australië. Ze kochten regelmatig een nieuwe Rolls Royce. De oude Rolls werd niet ingeruild maar als ‘bedrijfswagen’ op de boerderij gebruikt. Echter, na de Tweede Wereldoorlog liep de vraag naar wol sterk terug door de opkomst van nylon en katoen. Plotseling waren de grootste boeren de grootste armoedzaaiers. In de droge jaren werden schapen met duizenden tegelijk afgemaakt en in een grote kuil in de grond gestopt. Veel boeren zijn in die tijd dan ook van hun boerderij weggelopen en nooit meer teruggekomen. Verkopen van het bedrijf was gewoonweg niet mogelijk.

Akkerbouwers met eigen jets

Na het succes van de akkerbouw in het zuiden van Australië begonnen enkele boerenin deze regio rond 1960 met een klein beetje akkerbouw. Maar de schapenboeren wisten bijna niets van akkerbouw. Terwijl rond 1980 verschillende boeren vanuit Nederland naar Noord-Amerika gingen om te boeren, kwamen enkele grote Amerikaanse boeren naar hier om tienduizenden hectare katoen te telen. Deze ‘boeren’ kwamen en komen nog steeds met hun eigen jets regelmatig vanuit Amerika overgevlo-gen om hun boerderijen hier te bezichtigen.
Door de grote concentratie van katoen kwam ook de katoenkever (Heliothis) hier. De kever werd redelijk snel resistent tegen chemicaliën. Met als gevolg dat om de paar dagen weer alle katoen gespoten moest worden met steeds hogere middelen-concentraties. Een onhoudbare situatie. De sproeivliegtuigen konden niet aangesleept worden, terwijl dikwijls dag en nacht gespoten moest worden om bij te blijven. Tijdens het spuitseizoen vertrokken veel gezinnen met kinderen tijdelijk naar het dorp om verlost te zijn van de stank van de chemicaliën. Gelukkig kwam de oplossing begin deze eeuw door de komst van genetisch gemodificeerde katoen. Jammer voor de loonspuiters, die konden een deel van hun vloot in de mottenballen leggen.

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    Ed Bakker

    Gerrit ik denk dat we wat gemist hebben ,ik zie dat wel zitten het personeel met een door ons afgedankte Rolls.Roys gebruiken om b.v. een paar jerrycans diesel naar een gestrande trekker brengen is tenminste meer in stijl als een oude pick up ,en wij met onze prive' jet even naar een ander continent vliegen om even kijkje te nemen op onze boedrijen daar
    Maar alle gekheid op een stokje ,ik heb altijd gedacht dat zulke toestanden alleen voorkwamen bij de aller rijkste uit de industrie maar zeker niet in de landbouw Al zijn er hier wel nog al wat boeren met een eigen vliegtuig maar dan moet je daar een Piper cup of zoiets bij voorstellen Dus met je interesante blog weer veel bijgeleerd
    Groeten Ed

  • no-profile-image

    Han

    Gerrit ik dacht dat we de tijd van "Dode Lente" geschreven rond 1960 achter ons gelaten hadden. De in dit boek beschreven dode vissen en kleine zoogdieren is kennelijk nog maar het topje van de ijsberg geweest. Als boer groot gebracht in de wereld van chemie, kom ik steeds meer tot de conclusie dat we afscheid moeten nemen van de Monsanto's in deze wereld en toe moeten naar een meer uitgebalanseerde teelt en dierhouderij. Alle "veilige" middelen blijken op termijn, te lang om lab. onderzoek te doen, toch de gezondheid te schaden. Je geeft het zelf aan en onderzoekers zien na bijna 40 jaar ook dat Glyfosaat minder veilig is dan Monsanto ons doet geloven. Laten we eerlijk zijn de MENS is het grootste gevaar voor zichzelf, door zijn ongecontroleerde drang naar MEER (omzet) en dat kan alleen door het aantal op te schroeven.

  • no-profile-image

    Bert

    Hoi Gerrit.Daar kunnen de bewoners rond het Aral meer hier over mee praten. met de zand storm komt de stof met de oude ddt en verdere rommel zo hun huis en huid binnen.
    Groeten

  • no-profile-image

    Janus

    Hoe zie je die uitgebalanceerde teelt en veehouderij dan precies voor je Han? En levert dat voldoende voedsel op?

  • no-profile-image

    Han

    @Janus dit is een goede vraag ik zoek het in de richting van de moderne bio boeren technologie. Waarom moet ik als boer me druk maken over het voeden van d ewereld over 30 jaar als de bevolking met 50 % is toegenomen, als dezelfde mensheid nu niet van plan is het basis voedsel voor een kostendekkende prijs af te nemen. Waarom moet het aanwezig zijn van voedsel de verantwoording zijn van de boer? In principe is er maar één verantwoordelijk voor het welzijn van de mensen en dat zijn de afzonderlijke regeringen. Deze hebben het voedsel vraagstuk aan de boeren gedelegeerd maar vergeten, dat daar een financieel plaatje en sociaal plaatje aan moet hangen. Het grootste probleem is nl. dat willen we de aarde leefbaar houden, moeten we het aantal mensen beperken, maar dat werkt contra productief voor de economische groei die blijkbaar nodig is om de mensheid vooruit te helpen. Ben ik nu erg negatief dan zeg ik Vooruit helpen waarheen? Richting einde planeet?
    Willen we via de economische vooruitgang versnelt massale zelfdoding?
    Mocht dit ooit gebeuren zal het aan de boeren en hun Mega stallen en hun zonde bokken (geiten) liggen en hun chemie gebruik, uitbuiting arme migranten. Om dit senario te vermijden, ben ik van mening dta we hoe dan ook de burger moeten betrekken, deelgenoot maken van de enorme uitdaging waar de landbouw voor gesteld wordt door diezelfde burger, die risico loos wil leven.

  • no-profile-image

    Janus

    Maar hoe wil je de bevolkingsgroei tegenhouden dan? Net als China een geboortebeperking opleggen? Lijkt me niet helemaal van deze tijd.

    Bio-landbouw heeft mijns inziens alleen bestaansrecht als de rest van de landbouw in de omgeving gewoon gangbaar is. Alles biologisch kunnen we volgens mij rustig vergeten, zodra de omgeving van de bioboer ophoudt met spuiten kan de bioboer het ook wel vergeten.
    Ik heb ooit eens een onderzoek gelezen dat de buren van bioakkerbouwers zelfs meer moeten spuiten om hun gewas schoon te houden dan op andere percelen die niet grenzen aan een bioperceel.
    Hoe logisch is dat biologisch dan?

    Neemt natuurlijk niet weg dat we wel continue moeten streven naar zo min mogelijk middelengebruik.

  • no-profile-image

    Gerrit

    Hoi Han. Ieder boer is het met je eens dat chemicaliën niet gewenst zijn. Echter er is voor de meeste middelen nog geen alternatief. Ik denk dat het gebruik van grote hoeveelheden chemicaliën een tussenfase is. Vooral als je ziet hoe groot het probleem van de resistentie van onkruid en insecten al is. Ik kan me niet voorstellen dat we om de paar jaar de dosering moeten blijven verdubbelen om resultaat te zien. Voor katoen is dit voorlopig GM rassen. Er is maar een fractie van de middelen nodig. Voor andere gewassen zijn we er nog lang niet zoals we dit jaar in deze streek met de kikkererwten gezien hebben. De meeste boeren inclusief mezelf hebben het gewas zien mislukken ondanks dat we meer dan normaal gespoten hebben tegen de schimmelziekte. De oplossing om minder te spuiten komt er niet van vandaag op morgen. Zoals Bert ook aangeeft ongebreideld spuiten kan op de duur niet. Ik kan me nog herinneren als kleine schooljongen, zag ik de plaatselijke loonspuiter met geel paard en gele ton inclusief zichzelf helemaal onder de DNOC door het dorp komen. Die taferelen zijn er gelukkig niet meer, er is al heel veel verbeterd.

  • no-profile-image

    Han

    @Gerrit ik weet dat het moeilijk is terug te keren naar een landbouw zonder chemie. het evenwicht in de bodem is totaal verstoord en dat betekent dat we zonder chemie het ongedierte en de schimmels niet onder de duim houden. We gebuiken dan wel geen DNOC meer maar wel middelen waar we niet zeker van zijn wat de werking op lange termijn is. Zelfs de neven werking op termijn van Bt gewassn weten we niet. Minder gebruik in volume zegt natuurlijk ook niets over het gevaar voor de omgeving.
    Ik weet wel dat bij veel bio boeren de natuurlijke bestrijding van insecten en schimmels beter verloopt dan bij de gangbare teelt. Het kostte tijd en moeite om weer zover te komen en het kost nog meer kennis van vruchtwisseling. Dit laatste is bij boeren een in onmin geraakte technologie. Alles is immers met de spuitkar en medicijnkast op te lossen.

  • no-profile-image

    onno

    We moeten niet een omgekeerde redenatie erop nahouden. De herbiciden, pesticiden etc zijn uitegevonden om bestaande ellende van 50 jaar geleden (ofzo) te bestrijden. Ga me nu niet vertellen dat het toen allemaal rozegeur was, want dat is wel een knap naive gedachte.
    Dat we, in de landbouw niet alleen, wel eens wast onbezonnen ermee om zijn gegaan is zeker. Maar dat kwam door gebrek aan kennis en dat wordt elke dag bijgespijkerd.
    Bioboeren hebben ook zo hun ellende. In mijn oorspronkelijke vak heb ik de laatste jaren geweigerd om ecologische veehouders van consultancy te voorzien, omdat ik niet mee wil werken aan willens en wetens dieren pijn te laten lijden, omdat wij menen dat het 'gezonder' moet.
    Ook even niet vergeten waarom al die Ieren op een gegeven moment naar USA zijn verhuisd.
    Laten we in de vredesnaam constructief blijven nadenken over oplossingen. Dat er ook in de prijzen die betaald moeten worden een en ander veranderd moet worden is wel duidelijk. Om te zeggen dat we de wereld bevolking maar moeten laten creperen, is ook lomp genoeg. Ik wil niet degene zijn die zegt tegen een kindje:Jij krijgt de komende week niets, sterf maar..Ik wil me er voor in zetten om voedsel te produceren in een zo goed mogelijke harmonie met de omgeving met een normaal rendement. In Nederland kan dat waarschijnlijk niet, omdat iedereen maar 2, 5 uur in de week werkt en de rest van de tijd op internet zit om waanvoorstellingen te lezen en dan vervolgens in de auto te wijzen naar een kunstmest strooiende boer en dan zeggen : Zie je wel...
    Ik weet zeker en merk het elke dag dat er andere werelddelen zijn waar de mensen blij zijn dat je met een fatsoenlijk bedrijf de medewerkers en de dieren goed behandeld. En of dat 300 of 3000 dieren zijn, 25 ha aardappelen of 2500. Het zal ze een rotzorg zijn, als je het maar netjes doet. Maar in Nederland ben je bij voorbaat veroordeeld.

  • no-profile-image

    janus

    Onno, helemaal met je eens! Biologisch is zeker geen uitweg, sterker nog, dingen worden er in mijn ogen alleen maar erger op. Jouw instelling om biologische bedrijven niet van consultancy sta ik helemaal achter. We zitten hier in een gebied waar alles zogenaamd 'eologicheski chiste' (= biologisch) gebeurd, een grotere ellende kom je niet tegen, zowel dierlijk als plantaardig, en wij moeten extra alert zijn om onze aardappels schoon te houden!

  • no-profile-image

    gerald

    laten we met ons allen de kop in de grond steken!
    aan jullie de keus om dat letterlijk te doen, en voor de ander om gewoon stug door te gaan en het figuurlijk te doen.

    gegroet

Laad alle reacties (7)

Of registreer je om te kunnen reageren.