Home

Achtergrond 130 x bekeken

Veehouderijdebat op reprise: kans op nieuwe uitkomsten

Het politieke debat heeft wel wat weg van de gang van de seizoenen: thema’s komen op, worden besproken, verdwijnen dan, om na verloop van tijd weer terug te keren in de publieke belangstelling.

Deze ’eeuwige terugkeer’ geldt zeker voor de landbouwpolitiek. Hoe lang wordt al niet gesproken over de verhouding tussen landbouw en natuur? Deze week wijdde de Eerste Kamer er weer een middag aan, ter voorbereiding op een debat met staatssecretaris Henk Bleker, volgende week.

Nieuwe gezichtspunten leverde de middag niet op, een oplossing voor de belangentegenstelling tussen natuurbescherming en agrarische bedrijfsontwikkeling lijkt dan ook niet zomaar voorhanden. Hoezeer de agrarische sector daar ook op hoopt, en hoezeer Bleker ook heeft voorgespiegeld dat de problemen rond Natura 2000 aan het eind van dit jaar opgelost moeten zijn.

Ander mooi voorbeeld van een telkens terugkerende discussie is die over de plek van de intensieve veehouderij. Bleker heeft aangekondigd de komende maanden een ’maatschappelijk debat’ te houden over de zogenoemde megastallen. Daartegen is in de samenleving veel weerstand gerezen, die verder is gevoed door de uitbraak van Q-koorts.

Vraag is wat Bleker beoogt; acht jaar geleden organiseerde LNV-minister Cees Veerman een vergelijkbaar debat over de toekomst van de intensieve veehouderij. Ook toen na een dierziekte, de vogelpest. Veerman trok toen de conclusie dat er ook in de toekomst plaats was voor de intensieve veehouderij in Nederland; haar bestaansrecht werd volgens hem door de meesten niet betwist. Cynisch aangelegde volgers van de Haagse politiek beweerden dat deze slotsom bij voorbaat vaststond, en dat daar bewust op is aangestuurd.

Het kan natuurlijk dat Bleker met dát oogmerk het debat aangaat. De discussie dient dan vooral als uitlaatklep voor negatieve gevoelens over de veehouderij. Definitief dempen laten deze zich echter niet; de discussie komt zeker terug. Bijvoorbeeld bij een nieuwe dierziekte-uitbraak of andere calamiteit.

Ook andere factoren dragen bij aan het telkens terugkeren van dezelfde vraagstukken, zij het in andere gedaanten. Bij het natuurbeleid zet de huidige financiële krapte bij het rijk de discussie weer op scherp – sommigen zeggen dat die krapte wordt aangewend om het natuurdebat een kant op te duwen.

Het aantreden van nieuwe politieke woordvoerders, nog fris en ’onbesmet’ door jaren gedisputeer, of nieuwe politieke verhoudingen na verkiezingen kunnen goede redenen zijn een oud debat opnieuw te voeren.

Zo lijkt het onvermijdelijk dat wezenlijke debatten om de zoveel tijd worden aangezwengeld. Hoewel het ook wel eens vermoeiend kan zijn dezelfde argumenten voor de zoveelste keer te horen. Dat kan het beeld bevestigen van de politiek, die eindeloos praat zonder tot een besluit te komen.

Politici zouden daarom soms wel wat meer inventiviteit aan de dag kunnen leggen om bekende zaken opnieuw onder de aandacht te brengen, in plaats van de geijkte stokpaardjes te berijden. Hoe dan ook, het gesprek gaat door.

Anne Mieke Ravenshorst

Of registreer je om te kunnen reageren.