Home

Achtergrond 1490 x bekeken

Tot compromis bereid

Milieukundige Johan Vollenbroek van Mobilisation for the Environment wordt door boerenvoormannen ervaren als een lastpak die veehouders via de rechter de voet dwars zet. Volgens Vollenbroek wil hij alleen maar voorkomen dat de milieukwaliteit nog verder achteruitgaat. Hij wil graag afspraken maken, buiten de rechter om.

Nee, zegt Johan Vollenbroek met nadruk. Hij voert geen juridische procedures tegen veehouderijbedrijven om gelijk te krijgen. De gang naar de Raad van State of desnoods naar het Europese Hof is voor hem een middel om een betere milieukwaliteit te bereiken. Geen doel, trouwens ook lang niet altijd het juiste middel.

Zijn bedrijf zit liever met veehouders aan tafel als de buren klagen over de uitstoot van stank of fijnstof. Dan valt er met hem zeker te praten over maatregelen die de overlast beperken. Natuurlijk wil hij praten, want het gaat hem om het resultaat. Bijvoorbeeld om minder ammoniakuitstoot, en als de veehouder dan zijn bedrijf kan behouden, dan is dat in zijn ogen alleen maar goed. Als praten helpt, dan is dat altijd het beste middel. Hij zegt altijd tot compromissen bereid te zijn.

Maar er zijn grenzen, met een eigenaar van een stal met 400.000 legkippen of 10.000 vleesvarkens schuift hij niet aan tafel. Veehouders die een megastal willen bouwen, spreekt hij – als hij daar de juiste juridische argumenten voor heeft – bij de rechter.

Milieuadviseur Johan Vollenbroek uit Nijmegen is een van de twee partners van Mobilisation for the Environment, afgekort MOB. Een toenemend aantal veehouders kent MOB omdat MOB geregeld beroep aantekent tegen de verlening van een vergunning op basis van de Wet Milieubeheer of Natuurbeschermingswet. Vaak gaat het Vollenbroek dan om de uitstoot van stank, fijnstof of ammoniak.

Boerenvoormannen omschrijven Vollenbroek als milieuhorzel of ammoniakfanaat. Ze klagen steen en been over deze, in hun ogen, hinderlijke formulierenspion. Volgens landbouwbestuurders maakt MOB de landbouw kapot. Veehouders willen hun bedrijf vergroten om – naast inkomensverbetering – stappen voorwaarts te zetten op het terrein van dierenwelzijn en vermindering van de uitstoot van vervuilende stoffen. En Vollenbroek zet deze goedwillende ondernemers de voet dwars. Hinderlijk, maar ook dom in hun ogen.

Vollenbroek kent de klachten, maar ze raken hem niet. De boerenzoon uit de Achterhoek leeft nog steeds op goede voet met zijn boerenfamilie. De meesten begrijpen best waar hun neef uit Nijmegen mee bezig is. Want ook in de landbouwsector zijn er wel mensen te vinden die moeite hebben met de bouw van stallen met 3.000 zeugen of 500 koeien, zegt Vollenbroek. Maar veel zijn dat er volgens hem niet. Hij snapt dat niet.

Uitbreiding van de veestapel pakt desastreus uit voor de sector, is de uitkomst van zijn analyse. Bulkproductie gaat het afleggen tegen het buitenland. Nu zijn de opbrengstprijzen al slecht, houd dus zo snel mogelijk op met de bouw van megastallen. Inkrimping en investeren in kwaliteitsproductie is een betere optie. Want dan krijg je een lager aanbod en dus hogere prijzen en kunnen boeren vervolgens investeren in milieumaatregelen.

Hij ziet graag genoteerd dat MOB niet alleen de intensieve veehouderij op de korrel neemt. Eigenlijk steekt hij meer energie in kolencentrales, raffinaderijen en afvalverwerkingsinstallaties. Vaak met succes trouwens en lang niet altijd via de juridische weg. MOB steekt de laatste tijd meer energie in de intensieve veehouderij. Hij let vooral op de vergunningverlening aan veebedrijven rond Natura 2000-gebieden. De biodiversiteit in deze unieke natuurgebieden staat onder grote druk.

Volgens Vollenbroek spreken de cijfers voor zich. De stikstofdepositie in Nederland is veel hoger dan waar ook in Europa en de veehouderij is een van de grootste veroorzakers hiervan. De kritische grens voor de instandhouding van van een minimale ecologische kwaliteit, of biodiversiteit, wordt in veel gebieden met een factor 2 of 3 overschreden. Alle reden volgens Vollenbroek om zeer voorzichtig te zijn met vergunningverlening.

Natuurlijk volgt hij het nieuws. Bijvoorbeeld over de plannen van staatssecretaris Henk Bleker om de Natura 2000-regelgeving te vereenvoudigen en een aantal gebieden te schrappen. Bleker moet daarvoor naar Brussel om goedkeuring te krijgen. Vollenbroek zit op het vinkentouw. Volgens hem is Nederland hard op weg om, als het gaat over milieubeleid, het slechtste jongetje van de Europese klas te worden.

Vollenbroek zegt dat MOB naar het Europese Hof stapt als hij daar juridische argumenten voor weet te vinden: Nederland moet en zal zich houden aan de Europese richtlijnen.

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.