Home

Achtergrond 115 x bekeken 1 reactie

'Strijd over natuur? Die is er helemaal niet'

Organiseer een discussiemiddag over het natuurbeleid en je krijgt een aardige impressie waarom dit in Nederland al jaren tot een patstelling leidt: het levert uren oeverloos gepraat op, zonder dat de partijen daadwerkelijk nader tot elkaar komen.

Zo ook maandagmiddag in de Eerste Kamer. Die organiseerde een ’expertbijeenkomst’, om beter beslagen ten ijs te komen bij het debat met staatssecretaris Henk Bleker (ELI), volgende week. Allerlei belanghebbenden waren uitgenodigd: vertegenwoordigers van landbouw- en natuurorganisaties, wetenschappers en overheden.

Zo lang zij in meer beschouwende zin over het natuurbeleid praatten leek er geen sprake van onoverbrugbare tegenstellingen. Of zoals Willem Ferwerda van de internationale natuurorganisatie IUCN beweerde: ”Er is helemaal geen belangentegenstelling tussen ondernemers en natuur.”

Ja, dank je de koekoek. Boeren, natuurorganisaties en overheden liggen zeker voor niks al jaren met elkaar overhoop. Volgens directeur Fred Wouters van de Vogelbescherming was boeren echter niets te verwijten, nee, het lag aan ”de intensiverende landbouwpraktijk”.

Wat dat aangaat was Henk Brink, die sprak namens LTO, eerlijker. Hij zei onomwonden dat er te veel beschermde natuurgebieden (Natura 2000) zijn aangewezen en dat de regels te ingewikkeld zijn gemaakt.

Over dat laatste punt waren de meeste sprekers het wel eens. Over de oplossing veel minder; een betoog van natuurjurist Kees Bastmeijer om grotere, robuuste natuurgebieden aan te wijzen kreeg althans weinig bijval.

En zo kabbelde de bijeenkomst voort, waarbij sprekers zelden het achterste van hun tong lieten zien. Slechts een enkele keer vlamde het debat op, zoals toen PvdD-senator Niko Koffeman aan Brink vroeg of de landbouw wilde meebetalen aan het natuurbeleid. Kom nou, zei Brink, ”we zijn geen filantropische instelling!” Waarop Koffeman: ”U bent geen filantroop, u bent een vervuiler!”
De ingetogen opstelling in de ’chambre de réflexion’ leidde tot komische stellingnames. Zoals van een provinciale topambtenaar, die pleitte voor duidelijker regels vanuit Den Haag, met name rond stikstof; de provincie hoedt zich blijkbaar voor het nemen van verantwoordelijkheid.

Of neem PvdA-senator Jean Eigeman, die juist vond dat het rijk wel wat terughoudender mocht zijn, ten gunste van de provincies die immers dichterbij de problematiek staan. Is het niet de PvdA dan die weinig opheeft met extra bestuurslagen en vooraan staat om zaken te centraliseren?
En wat dacht u van voormalig ZLTO-baas Antoon Vermeer, die de beide Kamer opriep zich eens wat minder met het natuurbeleid te bemoeien – alsof niet zijn eigen organisatie het parlement voortdurend aanjaagt om dat juist wél te doen. Zo kreeg iedereen de ruimte om standpunten in te nemen die niet erg consistent leken met de opstelling in het debat de afgelopen jaren.

Diezelfde Vermeer raakte overigens wel het dichtst aan een mogelijke oplossing. Nadat natuurconsultant Tom Bade al had geopperd om natuurdiensten te koppelen aan rechten, stelde Vermeer voor om de hervorming van het Europees landbouwbeleid hiervoor aan te grijpen; boeren zouden dan in de toekomst geen toeslagrechten meer krijgen omdat ze die in het verleden nu ook eenmaal hadden, maar omdat ze ’natuurdiensten’ verrichten, zoals weidegang.

Deze mogelijkheid, die niet nieuw is en ook door staatssecretaris Bleker al is genoemd, lijkt kansrijk. Goede kans dat deze in het natuurdebat volgende week terugkeert. Of het de belangentegenstelling over natuur fundamenteel overbrugt is echter de vraag.

Foto

Eén reactie

  • no-profile-image

    P Hendrix

    De werkende mens door de natuurorganisaties vergeten

Of registreer je om te kunnen reageren.