Home

Achtergrond 280 x bekeken

Taiwanees Uni-President slaat vleugels uit in China

Het Taiwanese voedingsmiddelenconcern Uni-President ziet in China een tweede thuismarkt. Grote Europese, Amerikaanse en Japance voedingsbedrijven hebben er met Uni-President een concurrent bij.

Door een nieuw handelsverdrag met China bedreigen voedingsconcerns uit het kleine Taiwan de positie van grote Europese, Amerikaanse en Japanse voedingsconcerns op de grootste groeimarkt ter wereld. Uni-President geldt van de Taiwanese voedingsconcerns als verreweg de grootste; het investeerde sinds 1992 reeds een half miljard in China. Het bedrijf ziet in China een natuurlijke tweede thuismarkt waar de komende jaren nog zeker 4 miljard euro omzet te halen valt.

Taiwanezen spreken immers de taal, kennen de smaak en weten welke verpakkingen geschikt zijn.
De Chinese markt voor voedingsmiddelen ontwikkelt zich razendsnel. Landen zetten dan ook grof geschut in om de Chinese markt te veroveren. Frankrijk en de VS kennen tientallen steunpunten voor de agribusiness door heel China, gespecialiseerd in wijn, zuivel, rundvlees en granen.

Nederland kent landbouwsteunpunten in de commerciële centra Sjanghai en Hongkong en twee van de grootste steden in het Noordoosten (Harbin) en het Westen (Kunming).
Nederland geldt met Duitsland, Frankrijk en Nieuw-Zeeland als een grote exporteur van weipoeder, en is via de Hoogwegt Groep in Arnhem ook een belangrijke exporteur van melkpoeder.
Bedrijven uit alle landen proberen afstand te nemen van de betrekkelijk weinig lucratieve bulkexport. Ze proberen complete voedingsmiddelen te exporteren naar China, of anders ter plaatse te produceren. FrieslandCampina zegt na tachtig jaar aanwezigheid in Vietnam en Indonesië goed gepositioneerd te zijn op de Aziatische markt.

In Hongkong is FrieslandCampina alweer zeventig jaar aanwezig en in de verkoop van babyvoeding (Friso) en in gecondenseerde melk heeft het bedrijf het marktleiderschap veroverd. Op het immense vasteland blijkt markttoegang en de verplichting lokaal joint-ventures te sluiten nog vaak een belemmering.

Taiwan neemt op dit terrein een voorsprong. Op 29 juni 2010 sloot Taiwan een historisch handelsverdrag met China: Ecfa. Volgens de Taiwanese regeringspartij Kuomintang zorgt het verdrag ervoor dat China een tweede thuismarkt is voor Taiwanese bedrijven. De bedrijven spreken de taal, Mandarijn Chinees, kennen de culinaire smaak en zijn bekend met welke verpakkingsvormen handig zijn voor een Chinees gezin. De partij ziet vooral kansen voor de agribusiness en leveranciers van auto- en computeronderdelen.

Uni-President geldt met een omzet van 6 miljard euro als één van de vijf grootste voedingsconcerns van Oost-Azië en is een groot voorvechter voor economische integratie met China. Het Taiwanese bedrijf ontplooit een onvoorstelbaar divers pakket activiteiten en bestiert als enige voedingsconcern ter wereld ook een omvangrijke retailketen.

Het bedrijf begon in 1967 met de productie van veevoer, maar produceert tegenwoordig vooral zuivelproducten, frisdranken, bakkerijproducten, vlees, sauzen en noedels.


Taiwanese Starbucks en Carrefour
Een fors deel van de producten van het Taiwanese voedingsmiddelenconcern Uni-President wordt afgezet via de ruim 4.700 vestigingen tellende supermarktformule 7 Eleven in Taiwan. De formule 7 Eleven is eigenlijk Japans, maar Uni-President verwierf zowel de franchiserechten voor Taiwan als de Filipijnen.
Uni-President sloot verder joint-ventures met onder meer de Franse hypermarktketen Carrefour, de Japanse sojaproducent Kikkoman en de Amerikaanse koffieketen Starbucks. Op de Taiwanese markt vecht Uni-President met de Nederlandse zuivelproducent FrieslandCampina, dat lokaal producten onder de naam Dutch Lady op de markt brengt. De grootste concurrenten komen van Japanse voedingsconglomeraten als Kirin, Meiji, Kagome en Suntory.
Taiwan was tussen 1895 en 1945 een Japanse modelkolonie, en tot op de dag van vandaag zijn de banden tussen de landen sterk. Groei zoekt Uni-President vooral buiten Taiwan, dat immers slechts 23 miljoen inwoners telt. Het bedrijf investeerde sinds 1992 bijna een half miljard euro in China en kent productielocaties in Thailand, Vietnam, de Filipijnen en sinds kort Indonesië. Het bedrijf, sinds 1987 aan de beurs in Taipei genoteerd, wil de komende drie tot vijf jaar de omzet opvoeren tot 10 miljard euro, feitelijk alleen door groei in China. Opvallend is dat aan winstgevendheid in rapportages ogenschijnlijk minder aandacht wordt geschonken. Het primaire doel is groot te worden in China, voordat anderen dat doen. Voorbeeld daarbij vormen schaalvoordelen die de gigantische voedingsconcerns in Europa (Nestlé, Danone, Unilever) en de VS (Pepsico, Kraft) met hun tientallen miljardenomzetten behalen op hun grote thuismarkten.

Of registreer je om te kunnen reageren.