Home

Achtergrond 390 x bekeken

Snel lege stal geregeld

Dirk Zaal (75) uit het Gelderse Tricht is dertig jaar boerenbestuurder. Eerst bij de CBTB, later als voorzitter van de afdeling Geldermalsen-Culemborg van LTO Noord. Hij kreeg onlangs de zilveren speld daarvan. Zaal maakte alles mee, van evacuatie tot MKZ en vogelpest.

’Uiteindelijk gaat het natuurlijk altijd om het belang van de leden, de boeren en tuinders hier uit de regio. Wethouders, gemeenteraadsleden, Statenleden, ze hebben vaak geen benul wat er op een agrarisch bedrijf gebeurt. Vroeger had iedereen wel een broer, neef of oom die boer was. Nou niet meer. Dan krijg je vanzelf bestuurders die moeten beslissen over de omvang van bouwblokken die niet weten hoe belangrijk dat voor een agrariër is. Ik snap best dat zij dat niet snappen.'

'Ik heb het altijd als mijn taak gezien om bestuurders te informeren. Alleen dan kunnen ze de goede besluiten nemen. Dus regelde ik een overleg met de wethouder, vereerde de verantwoordelijk ambtenaar met een bezoekje, reed met Statenleden met een bus door het gebied en stopte af en toe op een erf. Dat helpt echt. Ook bestuurders willen begrijpen waar boeren tegenaan lopen. Het was mijn taak om hen daarbij een handje te helpen. Dingen laten zien, ruiken, voelen.

Als je dertig jaar bestuurlijk actief bent, maak je veel mee. Dat is allemaal niet zo spannend. Maar soms wel. Neem nou de evacuatie van het hele rivierengebied tijdens het hoge water in 1995. In die tijd heb ik veel overlegd met de burgemeester. Hij belde me op, vroeg: ’Dirk, hoe pakken we dit aan?’ Even later besloten we om het jongvee per trein te vervoeren. Het blijkt dan reuze handig te zijn als je een goed contact met de burgemeester hebt. Adviezen worden dan serieus genomen.

Toen, in februari 1995, bleek dat er boeren zijn die helemaal geen familie of kennissen hebben buiten het gebied. Daar schrok ik wel van. Ik heb die contacten wel en kon dus snel stalruimte regelen voor de koeien van die boeren. Ik heb bijvoorbeeld twee neven met een boerderij in Flevoland. Een telefoontje en het was geregeld. Dat hoeft allemaal niet in de krant, want het was voor mij een fluitje van een cent.

De uitbraak van MKZ in 2001 heb ik ook als boerenbestuurder meegemaakt. Beesd moest worden geruimd en ik om 11 uur ’s avonds naar het gemeentehuis, overleg met de burgemeester over de grens van het gebied waarbinnen alle bedrijven zouden worden geruimd. Dan zit je met een club mensen boven een kaart en beslist over de toekomst van bedrijven. Heb het toen voor elkaar gekregen om de lijn een klein beetje op te schuiven. Drie mooie melkveebedrijven vielen toen net buiten de cirkel. De dieren van deze boeren bleven gespaard.

Ik heb die ondernemers thuis direct opgebeld. Wat een emotie! Dan besef je pas echt wat die mensen op zo’n dag allemaal meemaken. Mooi om als voorzitter een handje te kunnen helpen. Daar hoef ik geen medaille voor te hebben, onzin, dat komt op je pad en je doet wat je denkt te moeten doen. Niet meer, niet minder.

Nog zo’n akkefietje. Uitbraak van vogelpest in 2003. In de periode dat dat speelde, wordt hier in de buurt altijd de Rode Kruis-wandeltocht gelopen. Die dreigde niet door te gaan. Ik weer naar de burgemeester. We hebben de route aangepast zodat de wandelaars op ruime afstand van de pluimveebedrijven bleven. Ik trok de lijn op de kaart, de burgemeester zorgde ervoor dat de juiste wegen werden afgesloten. Boeren blij, wandelaars blij, Rode Kruis blij.

Ik ben begonnen als bestuurder bij de CBTB. Eerst gingen CBTB-afdelingen met elkaar samenwerken, later kwamen de leden van de katholieke ABTB erbij en uiteindelijk werd het LTO. En nu gaan de LTO-afdelingen weer fuseren. Daar heb ik geen moeite mee, integendeel, ik ben altijd voorstander geweest van samenwerking. De gemeenten worden groter, er komen minder boeren, nou, dat is er maar één oplossing: grotere afdelingen. Dan krijg je ook makkelijker belangrijke sprekers op de ledenavonden. We hebben hier Cees Veerman gehad en pas Henk Bleker. Zaten er een paar honderd boeren in de zaal. Dat vind ik dus hartstikke mooi!

Na dertig jaar vind ik het wel goed geweest. Van mijn medebestuurders mocht ik nog wel een tijdje doorgaan. Maar dat doe ik niet. Ik wil voorkomen dat ze mij laten zitten omdat ze niet durven te zeggen dat ik echt te oud word. Bovendien is een opvolger gevonden. Ze hebben mij niet meer nodig. Ik kan terugkijken op een prachtige tijd.”

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.