Home

Achtergrond 1647 x bekeken

De Heus vreest hoge voerprijzen

De Heus Voeders viert in 2011 het honderdjarig bestaan. Het familiebedrijf gold tot voor kort als de grootste voerleverancier van Nederland en sloeg de vleugels uit naar Oost-Europa, Azië en Afrika. Het bedrijf wordt sinds 2007 geleid door de Co en Koen de Heus, die vrezen dat fors hogere voerprijzen boeren pijn gaan doen.

Als het aan directeur Co de Heus van het gelijknamige voerbedrijf ligt, grijpen supermarkten hun verantwoordelijkheid door hun leveranciers al vroeg een betere prijs te betalen. Anders gaan hogere voerprijzen veehouders flink pijn doen, vreest hij.

De Heus bestaat nu honderd jaar en was tot de fusie van Agrifirm en Cehave Landbouwbelang de grootste leverancier van voer in Nederland. Kunt u dat succes verklaren?
”In het bedrijf heerst een winnaarsmentaliteit wat leidt tot een goed product. Mijn vader heeft in de jaren 90 ook een aantal goede strategische beslissingen genomen. In een tijd dat de mengvoedermarkt kromp heeft hij, op zoek naar schaalvoordelen, bedrijven overgenomen. Hij vond de juiste bedrijven en de integraties liepen perfect. Daarnaast is De Heus financieel conservatief geweest. De Heus is honderd jaar geworden omdat het niet al te veel gebruik heeft gemaakt van de bank.”

U noemt het bedrijf conservatief, maar tegelijk heeft De Heus sinds 1999 toch een groot aantal overnames gedaan in het buitenland.
”In 1999 is De Heus in Polen actief geworden en nu produceert het bedrijf er op acht locaties. Polen is echt onze tweede thuismarkt geworden. De Heus is graag actief daar waar de landbouw duidelijk perspectief heeft, de consumptie snel groeit en het kennisniveau in de landbouw relatief laag is. Dan kan De Heus zich meer onderscheiden. Ik geef toe dat het moeilijker is te slagen in verre markten, maar tegelijk geldt dat de groeit ook groter is als je slaagt.”

Wat betekenen de relatief hoge grondstofprijzen voor De Heus en de sector?
”De gehele keten moet nog wennen aan het hoge niveau. Een bedrijf kan nooit per direct de hogere grondstofkosten doorberekenen aan de klant, het gaat altijd met enige vertraging. Dat geldt voor de mengvoedersector maar ook voor onze afnemers, de boeren, en dier afnemers, de slachterijen of eiersorteerders. Het leidt voor enige tijd tot margedruk. Het wordt een probleem als de laatste schakel, de supermarkten, weigeren te anticiperen. Ze stellen: er is nog voldoende aanbod van vlees en eieren. Daar hebben ze gelijk in, maar tegelijk ontstaan in de keten problemen. De supermarkten lijken te wachten totdat boeren daadwerkelijk ophouden met produceren omdat ze geen droog brood kunnen verdienen. Pas dan zal immers het aanbod substantieel dalen. Ik vind dat gedrag kortzichtig en zou de supermarkten willen oproepen gewoon een redelijke prijs te betalen. Uiteindelijk moeten supermarkten inzien dat een gezonde keten ook voor hen beter is. Zij willen toch een vaste stroom kwalitatief hoogwaardige en diervriendelijk geproduceerde producten? Dat gaat wringen als je voordurend moet vechten om te overleven.”

Denkt u dat de grondstofprijzen nog lang hoog zullen blijven, en wat betekent dat voor de voerprijzen?
”De markten zijn onvoorspelbaar maar ik voorzie nog geen substantieel lagere grondstofprijzen tenminste tot de belangrijke oogsten binnen zijn over een maand of zeven. Als ik nu kijk naar de prijzen op de spotmarkt voor soja en granen, en ik kijk naar onze verkoopprijzen, ja, dan moeten de prijzen nog wel omhoog met meer dan 10 procent. Als we dan kijken naar de rendementen van onze klanten ook nu al, dan zijn we best bezorgd. Partijen, ook de supermarktketens, moeten hun verantwoordelijkheid pakken.”

Kunt u samen met de boeren en verwerkers optrekken richting de detailhandel?
”Ik zie mezelf nog niet de telefoon pakken om Albert Heijn te vertellen dat de prijzen van vlees en eieren omhoog moeten. Het lijkt me zaak dat zij die direct aan de supermarkten leveren dat doen. Wij moeten in opgaande markten vooral zorgen dat we voldoende volume op de langere termijn inkopen en afdekken. Dat is niet zonder risico omdat de prijzen ook altijd weer kunnen dalen. Ons risicoprofiel is natuurlijk door de beweeglijkheid op de grondstofmarkten wel veranderd. Dat heeft ook consequenties voor de manier waarop mengvoederbedrijven zich financieren. Omdat De Heus als particulier bedrijf van oudsher conservatief gefinancierd is, met veel eigen vermogen, kan het bedrijf wel een stootje hebben.”

Omvang lijkt steeds meer te tellen om een hoge kwaliteit, lage kosten en innovatie te bewerkstelligen. Verwacht u een consolidatieslag in Nederland?
”Niet noodzakelijkerwijs. Kijk, als je van twee naar acht fabrieken gaat, zoals De Heus deed in de jaren 90, dan maak je reuzesprongen in efficiëntie. Maar wanneer je van acht naar zestien gaat, nemen de voordelen af. De Heus is ontzettend goed georganiseerd, al onze productielocaties liggen aan vaarwater en de fabrieken zijn modern en sterk gespecialiseerd; dus waarom zou De Heus zich druk maken over fusiebedrijf Agrifirm of andere mogelijke overnames of fusies? Ik sluit overnames in Nederland niettemin niet uit, maar duidelijk is dat Nederland geen groeimarkt is.”

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.