Home

Achtergrond 1467 x bekeken

Nieuw perspectief na pijnlijke bedrijfsbeëindiging

Bennie Roozegaarde uit het Gelderse Zelhem was melkveehouder annex kaasmaker, tegenwoordig heeft hij een beveiligingsbedrijf. Van koeien melken naar winkel- en horecabeveiliging. In gesprek met een van de vele stoppers die met succes een andere weg inslaan.

Hij wil vooruitkijken. Het heeft volgens hem geen zin om te analyseren of zijn leven anders had kunnen lopen. Kun je toch niets aan veranderen. Maar dan, aan het eind van het gesprek, zegt hij ineens: ”Ik mis de koeien. Ik mis de lucht van kuilvoer, het rammelende geluid van het voerhek.” Vervolgens resoluut: ”De melkveehouderij is voorbij, al heel lang trouwens. Ik ben tevreden met het beveiligingsbedrijf dat ik met mijn dochters heb opgebouwd. Veertig mensen in vaste dienst, honderd oproepkrachten; we hebben zelf een opleiding opgezet. Ben ik best trots op. Een melkveehouder kan meer dan koeien melken. Ik ben daarvan het levende bewijs.”

We spreken met Bennie Roozegaarde uit het Gelderse Zelhem. Hij was onlangs aanwezig op een bijeenkomst voor potentiële bedrijfsbeëindigers. Op veel meer plekken worden tegenwoordig zulke bijeenkomsten gehouden. Het verhaal van Roozegaarde maakt indruk. Hij maakte het allemaal aan den lijve mee. Een dramatisch einde van het agrarisch ondernemerschap, het verdriet, de ommekeer, zijn zoektocht naar een nieuw perspectief, en dan de opbouw van een nieuw bedrijf in een totaal andere sector.

Roozegaarde had een prachtig bedrijf. Meer dan honderd melkkoeien, een quotum van een miljoen kilo; een groot deel van de melk werd op het eigen bedrijf verwerkt tot allerlei zuivelproducten. Meer dan vijftig supermarkten verkochten zijn producten.

Over de beëindiging van het bedrijf kan een boek worden geschreven. Kort samengevat: de koeien van Roozegaarde werden eind jaren negentig ziek omdat zij volgens de ex-veehouder een vervuild vaccin van Bayer toegediend kregen. Meer bedrijven waren hiervan de dupe, voor de Achterhoekse veehouder betekende het einde oefening.

Zijn bedrijf werd volledig op slot gezet, het werd hem verboden om zijn eigen melk te verwerken en af te zetten. Zijn noodgreep – aankoop van rauwe melk op de vrije markt – bleek na een klein jaar financieel onhaalbaar te zijn. Hij had geen keus: hij stopte met zijn bedrijf. Nog steeds lopen er rechtszaken tegen Bayer (”ik ben vol verwachting over de uitslag”), maar hij is er niet meer alle dagen mee bezig.

Tja, wat dan na een leven tussen de koeien? Roozegaarde reisde naar voormalig Oost-Duitsland, hij bezocht Nederlandse boeren in Portugal. Maar hij deed het niet, emigratie is voor hem en zijn gezin een stap te ver. Via contacten uit zijn verleden komt hij in aanraking met de beveiligingsbranche en langzaam maar zeker raakt hij enthousiast voor dat vak. Hij volgt een opleiding, komt bij een bedrijf in loondienst en besluit later om voor zichzelf te beginnen.
Zijn bedrijf Global Security staat als een huis. ”Net als in de agrarische sector moet je in dit vak steeds klantgericht denken. Toen verplaatste ik mij in de wens van de consument, nu in de gedachte van de inbreker. Je moet de misdadiger altijd een stap voor zijn en daarom investeren wij in de nieuwste apparatuur.”

Roozegaarde praat niet graag over de eerste jaren na zijn afscheid uit de agrarische sector. Eerst hadden zijn voormalige collega’s medelijden met hem, later werd hij met argusogen bekeken. Hij hoorde er niet meer bij, Roozegaarde maakte uitnodigingen voor boerenbijeenkomsten niet meer open. Dat doet hem nog steeds pijn: ”Ik ben toentertijd door de agrarische sector uitgekost.”
Alles gaat voorbij, de tijd heelt veel wonden. Hij zegt zelfs: ”Ik wil mijn verhaal graag vertellen aan boeren die overwegen te stoppen. Het zijn er zo ontzettend veel, wie houdt deze race nog vol? Ze mogen hier op bezoek komen, kunnen een opleiding krijgen als ze dat willen.”

Uit zijn eigen ervaring weet hij dat boeren en tuinders geschikt zijn voor allerlei soorten werkzaamheden. ”Het zijn ondernemers, ze weten van aanpakken, zijn vaak erg creatief. Maar ze denken dat ze alleen koeien kunnen melken of aardappels verbouwen. Is niet waar. Ik zeg dan: kijk eens om je heen, observeer de wereld en analyseer waar de samenleving nu behoefte aan heeft. Dan moet je wel van je erf af komen. In de stal gebeurt niet zo veel.”

Hij wil zijn nieuwe werk niet mooier maken dan het is. Hij zit vaak op kantoor, meer dan hem lief is. Maar dat hoort erbij. ”Wat je ook doet, er zijn altijd mindere kanten. Dat is op de boerderij toch ook zo?”

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.