Home

Achtergrond 672 x bekeken 9 reacties

Doodlopende weg

Weghalen van marge bij voerleveranciers is schieten in eigen voet.

Er lopen nu enkele relatief kleinschalige initiatieven waarbij varkenshouders buiten de mengvoersector om hun voer samenstellen. FarmFocus biedt een module om te shoppen in de silo’s van de eigen mengvoerfabrikant om bijproductenrantsoenen aan te vullen. Mijnvoer.nl legt een eigen samenstelling voor aan voerleveranciers om een prijs op af te geven. Beide hebben hetzelfde doel: meer marge naar de (vooral grotere) varkenshouder halen.
Met dat streven is niks mis. Maar het is maar de vraag of dit uiteindelijk voor de sector een goede zaak is. Ten eerste heeft maar een beperkt aantal varkenshouders grondige kennis van voeding. Ze worden daarmee afhankelijk van enkele nutritionisten. En aan afhankelijkheid hebben de meeste ondernemers wel een broertje dood.
Een tweede, veel grotere bedreiging is uitholling van de mengvoersector. Zolang maar enkele varkenshouders gebruikmaken van dit soort initiatieven, is er niks aan de hand. Maar als een derde of meer van het (aanvullende) voer onder deze condities geleverd wordt, komen er veranderingen. Dat zal echt niet beperkt blijven tot het varkensvoer, andere sectoren zullen ook geld ruiken. De totale marge op het voer krimpt dan sterk. Compensatie via prijsverhoging op het overige voer is niet mogelijk, dan gaan nog meer ondernemers op afwijkende manieren inkopen. Dus resteert het snijden in kosten. Dat resulteert er hoe dan ook in dat op het onderzoeksbudget gekrompen wordt, zowel bij de individuele mengvoerbedrijven als bij koepelorganisaties en productschappen.
Dat is een heel gevaarlijke ontwikkeling, want zoiets is een sluipend proces. Het eerste jaar lijkt er niks aan de hand. Maar na een jaar of vijf is de voorsprong verdwenen, na tien jaar loopt de sector achterop bij anderen. Die externe nutritionist heeft dan zijn kennisvoeding ook niet meer, want de kennis wordt gewoonweg niet meer ontwikkeld in Nederland. Daarmee is het een weg die mooi lijkt, maar uiteindelijk doodloopt.

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    Hans

    "Die externe nutritionist heeft dan zijn kennisvoeding ook niet meer, want de kennis wordt gewoonweg niet meer ontwikkeld in Nederland". schrijft Bodde.
    Wil Bodde nou zeggen dat deze kennis wordt ontwikkeld door de voerfabrieken??
    Wordt het toch tijd dat ie een keer in het buitenland gaat kijken. Vriend, uiteindelijk komt deze kennis weg bij boeren en proefboerderijen, voerfabrieken zijn degene die met deze kennis het geld verdienen

  • no-profile-image

    knor

    Meneer Bodde, heeft u misschien een dubbele agenda ?
    Ik denk dat u als hoofdredacteur denkt; nl mindermarge betekent minder adverteren in uw blaadje !!!
    Noem mij eens 1 innovatie in mengvoer in de laatste 5 jaar.
    En dan bedoel ik niet een lullig marketingleuter verhaal

  • no-profile-image

    W Geverink

    De meeste kennis op het gebied van voer maken is veel ouder dan die 5 jaar Knor. Voerfabrieken willen je de indruk geven dat voer maken iets is wat je zelf noooooit kan en als je er geen diploma voor hebt dan moet je er van weg blijven toch? Meer dan twintig jaar geleden heb ik hier de Green Certificate cursus gedaan (soort landbouwschool) en er werd van je verwacht dat je basisrandsoenen kon uitrekenen op basis van eiwitpercentages. Boeren kunnen met een klein beetje hulp van hun eigen onafhankelijke nutritionist alles wat de voerfabriek kan inclusief premix samenstellen.

  • no-profile-image

    Voerboer

    Eén advertentie in Boerderij kost 7000 euro.

  • no-profile-image

    Wilbert

    Tja, Hr Bodde
    Dit verhaal gaat nog veel verder en zal er uiteindelijk toe leiden dat er door kostenbesparingen in de mengvoer sector uw baan op de tocht komt.
    Al deze ontwikkelingen is dramatisch goed nieuws voor de varkenshouders.

  • no-profile-image

    Han

    Geverink dat de boer zelf zijn rantsoen moet kunnen samenstellen lijkt me ook. een melkveehouder kan het ook zelf waarom de varkenshouder dan niet. Er zal geen voerspecialist rond lopen, die het rantsoen zonder reken formules op zijn Laptop doet, dus iedere boer kan deze formules zelf invullen en dan Enter. De formules moeten te achterhalen zijn. Dus varkenshouders aan de Excell en dan zorgen dat je voor de laagste prijs je grondstoffen krijgt en dan laten verwerken tot hapklaar voer. Natuurlijk wel alle afzondelijke prijzen in de gaten houden anders gaat het mis, wordt onderweg als nog genaaid.

  • no-profile-image

    W Geverink

    Randsoenen maken gaat tegenwoordig idd op de computer. Zo'n twintig jaar geleden was het echter nog ouwerwets met pen, papier en calculator. Ondanks de minder wetenschappelijke manier van randsoenberekenen deden de varkens het er prima op. De voersector is op een punt aangekomen dat er weinig baanbrekend nieuws meer is onder de zon. Als je de reclame leest vinden ze om de haverklap wat nieuws uit maar als je een klein beetje van voer maken weet dan weet je dat het in 99 % van de gevallen gaat om nieuwe verf op een oude auto. We weten onderhand veel meer van de nutrientenbehoefte van onze varkens dan van ons zelf. Met behulp van een computerprogramma worden randsoenen samengesteld die zo effectief en zo goedkoop mogelijk aan de behoeftes voldoen. Nutritionisten vliegen trouwens de hele wereld over om naar bijeenkomsten te gaan over voeding. En natuurlijk worden er dan ook ervaringen uitgewisseld met collega's. Ik ben er niet bang voor dat er kennis verloren gaat en ben er van overtuigt dat de ontwikkelingen niet stil blijven staan omdat ook de onafhankelijke nutritionisten de resultaten van een voerverandering of aanpassing willen zien om te kijken of het gewenste effect bereikt is. Als je door zelf voer te maken zo'n dertig tot vijftig Euro per ton zou kunnen besparen zet dat meer zoden aan de dijk dan proberen de kosten te drukken met meer vleesvarkens en een nieuwe stal, of tijd verkwisten om die extra big per zeug. Haal de winst waar het is en trek die winstgevende onderdelen van het productieproces naar je toe.

  • no-profile-image

    Bertus

    Wat is nu het probleem? Dat voerfabrieken te veel zouden verdienen of dat varkenshouders te weinig zouden verdienen? Volgens mij het laatste.
    Door te streven naar een keten waarin niemand iets kan verdienen slaat men inderdaad een doodlopende weg in.
    Het mag niet gezegd, maar varkenshouders zijn er uiteindelijk toch meesters in om de (waar dan ook) gewonnen marge uiteindelijk weer lachend weg te geven bij de afzetkant. Dan is de marge definitief weg. Het hele kostprijsverhaal is een keer eindig. Als over 10 jaar ook de laatste ketenpartners uitgewrongen zijn dan zal er toch echt gezocht moeten worden naar een alternatieve oplossing die wel perspectief geeft.

  • no-profile-image

    Hans

    Natuurlijk Bertus, varkenshouders zien het liefst dat iedereen in de keten pakweg 10% rendement op vermogen haalt. Dat kan ook best, alle ketenpartners hebben volgens het LEI 15-20% rendement, behalve de varkenshouder, die heeft 3% negatief. Probeer dit maar eens goed te praten zo vlak voor kerst.

Laad alle reacties (5)

Of registreer je om te kunnen reageren.