Home

Achtergrond 306 x bekeken

Voedingsbedrijven zitten in de tang

De lijst wordt met de dag langer: de Britse zuivelbedrijven Dairy Crest en Robert Wiseman, varkensvleesverwerker Cranswick en eerder al pizza- en broodbakker Premier Foods maar ook de Italiaanse zuivelreus Parmelat en de Franse kaasbedrijven Bongrain en Bel Groupe (Leerdammer). Hun verhaal is steeds hetzelfde: de winst en de marge staan onder druk door hogere ’input’-kosten, lees: doordat ze de boeren meer moeten betalen.

Voedingsbedrijven zitten in deze moeilijke tijden in de tang. Aan de ene kant zijn er de boeren die hogere prijzen afdwingen om zelf de gestegen (voer-)kosten op te vangen. Dat geldt voor melk, waarvoor de vergoeding bijvoorbeeld in Groot-Brittannië op een record hoogte ligt en zelfs nog steeds omhoog lijkt te gaan. Dat geldt voor varkens waarvan de prijzen in Europa eveneens oplopen, en dat geldt ook voor tarwe of andere graansoorten.

Maar als je aan de ene kant hoge kosten moet betalen, dan wil je dat als bedrijf aan de andere kant ook terug halen in je verkoopprijzen. En daar gaat het mis, want de supermarkten zijn vrijwel overal in een hevige prijzenslag gewikkeld om de consument in deze moeilijke economische tijden toch maar binnen de deur te houden. Die machtige winkelbedrijven, of het nu Albert Heijn, Carrefour of Tesco heten, zijn dan ook zeker niet bereid hun leveranciers meer te betalen, liever minder.

Dat verhaal is dan ook terug te vinden in de recente berichten van beursgenoteerde voedingsbedrijven. In Groot-Brittannië liet zuivelbedrijf Robert Wiseman begin deze week weten dat de winst met 40 procent is gedaald. Op dezelfde dag kwam varkensvleesverwerker Cranswick – en concurrent van Vion – met een winstdaling van een kwart. Zuivelaar Dairy Crest kon nog wel meer winst boeken maar dat komt vooral door de boekwinst op afgestoten fabrieken en distributiecentra. Met de melk gaat het ook bij Dairy Crest erg moeilijk, laat het bedrijf weten.

Van hetzelfde laken een pak is het bij Bongrain, een van de grootste kaasbedrijven van Frankrijk dat de operationele marge heeft zien dalen van 3,9 naar 3,2 procent, en bij het Italiaanse Parmalat – na de overname door Lactalis eigenlijk ook Frans – dat de winst met 8 procent ziet zakken. Deze week liet ook Bel Groupe weten dat de winst door de aanhoudende hoge grondstoffenprijzen lager uit zal komen dan in 2010.

Waar dat allemaal op zal uitlopen, is op dit moment nog niet duidelijk. Beursgenoteerde bedrijven die minder winst maken, worden daarvoor in de eerste plaats afgestraft met een forse koersdaling. Maar die ondernemingen hebben de winst ook nodig om te kunnen investeren. Wat dat betreft zijn de verhalen van zowel Dairy Crest, Wiseman en Cranswick veelzeggend: ze investeren volop in nieuwe fabrieken en installaties om zo nog efficiënter te kunnen werken en de kosten verder te drukken.

Die schaalvergroting leidt er vaak toe dat de kleintjes afvallen of worden overgenomen, waarmee voor de boeren het aantal afnemers van hun producten kleiner wordt. Of dat nou goed nieuws is?

Of registreer je om te kunnen reageren.