Home

Achtergrond 596 x bekeken 2 reacties

Mestverwerking

Een maand geleden presenteerden de staatssecretarissen Joop Atsma en Henk Bleker hun plannen voor een nieuw mestbeleid. Voor een groot deel grijpen de plannen terug op oud beleid.

Zo moeten veehouderijen zorgen dat ze hun eventuele mestoverschot op een verantwoorde manier afzetten. Daarmee zijn in feite de mestafzetcontracten weer terug; die werden tien jaar geleden door Brinkhorst ingevoerd en vier jaar later door Veerman afgeschaft.

Bedrijven met een overschot worden verplicht om een deel van hun mest te laten verwerken. Dat is evenmin nieuw. Rond 1990 heerste vrij breed de overtuiging dat met min of meer verplichte verwerking het mestprobleem kon worden opgelost. Er werden verschillende grootschalige initiatieven opgezet, zoals Promest in het Zuiden en Memon in het Oosten. Van deze initiatieven, die tientallen miljoenen euro’s hebben gekost, is weinig terecht gekomen.

Zou het nu beter aflopen? Er zijn enkele verschillen met destijds: de verwerkingstechnieken zijn verbeterd en de energie- en kunstmestprijzen zijn hoger. Dat kan de financiële resultaten van mestverwerking positief beïnvloeden. Toch zie ik regelmatig berichten die erop wijzen dat de financiële resultaten van mestverwerking in de praktijk tegenvallen. Alterra concludeerde vorig jaar dat grootschalige verwerking van varkensmest zeker niet goedkoper is dan de huidige mestafzet.

Daar komt bij dat de financiële situatie van de varkenshouderij tegenwoordig duidelijk slechter is dan in het begin van de jaren 90. Toen haalden de varkenshouders een gemiddeld bedrijfsinkomen van zo’n 30.000 euro per jaar: de afgelopen zes jaar was dat de helft minder. Het inkomen per varken is tegenwoordig zelfs 70 procent lager.

De hamvraag is of aan varkens waarvan de mest moet worden verwerkt, nog iets verdiend kan worden. Het antwoord op die vraag bepaalt het succes van de mestverwerking. Want de overheid kan veehouders wel verplichten om een deel van de mest te laten verwerken, maar niet om varkens te houden die geen inkomen opleveren. Ik ga nog maar geen geld beleggen in mestverwerking.

Laatste reacties

  • no-profile-image

    mark heijmans

    Blijkbaar heeft waarde Cees de plannen niet helmaal goed begrepen of gelezen.
    Ten eerste komen de MAO's niet terug. Loze contracten en twee systemen (toen ook nog MINAS) werkten inderdaad niet. Het gaat nu om werkelijke levering (of verwerking, of voerspoer of minder dieren) in een geintegreerd systeem. Dat is nieuw...
    Ten tweede komt er VERPLICHTE verwerking van een deel van het overschot. Dus geen vrijheidsgraden meer: ondernemers moeten zelf oplossingen kunnen creeeren. Dat is nieuw...
    Ten derde: mits er voldoende mest verwerkt wordt en er een vraagmarkt ontstaat, wat de veehouderij zelf in de hand heeft, gaat er een vraagmarkt voor mest onstaan, met bijbehorende geldstromen. Dat is nieuw...
    Ten vierde: als er in een sector structureel geen geld verdiend wordt is deze gedoemd te verdwijnen (met of zonder mestverwerking). Dat is waar...

    Nog nieuwe suggesties

  • no-profile-image

    Als we eens begonnen met een beetje na te denken voor we weer allerlei onnodige "geïntegreerde systemen" in gaan voeren, zou er al heel wat gewonnen zijn. Besef dat het wegens een tekort aan fosfor onmogelijk is om uit 1 kilo anorganisch fosfaat 1 kilo organisch fosfaat te maken (scheikunde middelbare school). Nu kunnen we het meerdere aan gewicht wat nodig is om evenveel fosfor te krijgen wel "verliezen" blijven noemen, maar we kunnen natuurlijk ook eens na gaan denken. De "internationaal in hoog aanzien staande deskundigen" weten het inmiddels wel, maar zo'n blunder toegeven is nog teveel gevraagd. Bang voor het lot van professor Stapel??? Wie helpt hen uit hun lijden te verlossen en daarmee eindelijk het mest"probleem" eens echt op te lossen?????

Of registreer je om te kunnen reageren.