Home

Achtergrond 424 x bekeken

Burgemeester op de trekker

Cornelis Visser is boer in Stellendam op Goeree-Overflakkee en burgemeester van Twenterand: voor Nederlandse begrippen een unieke combinatie. Als burgemeester profiteert hij van zijn ervaring als akkerbouwer. Wat hem betreft worden meer ondernemers politiek actief.

Nu hij burgemeester is, kan hij er nog meer van genieten. Cornelis Visser loopt door zijn aardappelland en ziet de eerste bloemen aan de planten komen. Maanden later onderzoekt hij de groei van de knollen. Lekker met zijn handen in de vruchtbare kleigrond. De seizoenen trekken langzaam voorbij. Geen mooier vak dan het boerenvak.

Toch moet Visser er niet aan denken om de hele dag op de trekker te zitten. Hij begeeft zich graag tussen de mensen. Als burgemeester doe je niet anders. ’s Ochtend op bezoek bij een honderdjarige, ’s middags een vergadering met de wethouders en dan ’s avonds in overleg met enkele boerenbestuurders uit zijn gemeente.

Voor de burgemeester is elke dag anders. Wat terugkomt: een burgemeester is vrijwel elk moment van de dag in gesprek met mensen uit de samenleving. Maar dat is zeker niet eentonig. Het boerenvak is mooi, zegt Visser, maar de combinatie met het burgemeesterschap is helemaal fantastisch.

Hij weet het niet voor 100 procent zeker, maar hij gaat ervan uit dat hij de enige burgemeester in Nederland is met een agrarisch bedrijf. Voorheen was dat gebruikelijker, maar tegenwoordig komt de combinatie boer en burgemeester alleen nog voor in landen als Frankrijk en Spanje.

De boerderij van Visser ligt in Stellendam, op het Zuid-Hollandse eiland Goeree-Overflakkee. Het gemeentehuis van de gemeente waar hij burgemeester is (Twenterand) staat 230 kilometer oostwaarts, in het Twentse Vriezenveen. Regelmatig rijdt hij heen en weer.

Hij wil het niet mooier maken dan het is. De dagelijkse werkzaamheden op zijn akkerbouwbedrijf worden uitgevoerd door zijn buurman. En die weet heel goed op welke moment gemest, gepoot en geoogst moet worden. Daarvoor heeft de behulpzame buurman heus geen advies nodig van de burgemeester.

Toch is er maar één man verantwoordelijk voor het bouwplan en de verkoop van de producten. Dat is Visser zelf. De afzet is volgens hem een van de mooiste en spannendste onderdelen van het ondernemerschap. De prijzen in de gaten houden, zien dat de spanning op de markt toeneemt en de prijzen omhoog gaan. Dan toch nog even wachten met verkopen, want volgende week is de marktprijs wellicht nog beter.

Soms neemt hij de juiste beslissing, soms niet. Hij neemt graag risico’s en als hij verkeerd gokt dan is alleen hijzelf de dupe. In zijn rol als burgemeester kan hij geen financiële risico’s nemen. Want dan zou hij gokken met gemeenschapsgeld.

Niet het boerenvak, maar zijn politieke ambitie en ervaring hebben hem bij het burgemeesterschap gebracht. Zijn vader was meer dan 45 jaar wethouder van Goede­reede. Aan tafel werd vaak over de lokale politiek gesproken. Daar werd zijn interesse gewekt. Net als zijn vader wilde hij zich actief gaan inzetten voor de samenleving.

Cornelis Visser volgde zijn vader op als wethouder, was later nog een paar jaar voor het CDA actief in het Europees Parlement en solliciteerde in 2010 bij de gemeente Twenterand op de burgemeestersvacature.

Zijn ondernemersachtergrond komt hem als burgemeester goed van pas, zegt hij. Hij weet uit ervaring hoe lastig het is als regels knellen. Nog vervelender wordt het als overheden de besluitvorming uitstellen. Hij snapt boeren die hierover bij hem aan de bel trekken.

Aan de andere kant begrijpt hij ook dat buren van een varkenshouder gebruikmaken van de juridische mogelijkheden om de bouw van een stal tegen te houden. In dat geval gaat hij op zoek naar een oplossing die voor beide partijen acceptabel is. En dan is het verrekte handig als je begrijpt wat ondernemers drijft. Of het nu gaat om boeren of om winkeliers. Als het aan hem ligt, worden veel meer ondernemers actief in de politiek.

Visser wil wel duidelijk zeggen dat hij de boeren soms ook kritisch benadert. Hij praat met veel mensen, hoort de kritiek op de bedrijfsvoering. Soms klopt er weinig van al die verhalen. Dat hebben de boeren en tuinders dan toch voor een deel aan zichzelf te danken, zegt Visser. Want hoe moet je nou weten dat varkens een goed leven hebben als je nog nooit een stal van binnen hebt gezien? Boeren moeten het heft in eigen hand nemen, zegt Visser, en hun staldeuren openen voor het grote publiek.

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.