Home

Achtergrond 88 x bekeken 1 reactie

Duitsland heeft Nederland in houdgreep

Als er iets duidelijk is geworden deze week, dan is het dat de Nederlandse en duitse varkenssectoren zeer met elkaar verstrengeld zijn.

Een aantal zaken vallen op in deze week van grote crisis in de varkenshouderij. Allereerst is het nu pijnlijk duidelijk geworden hoezeer de Duitse en Nederlandse varkenshouderijsector met elkaar verstrengeld en verknoopt zijn.

Omdat de Nederlandse sector een stuk kleiner is in vergelijking met de Duitse trekt Nederland vrijwel altijd aan het kortste eind. Als er in Nederland een dioxinecrisis is merken we dat meteen in onze export. Grenzen worden gesloten, met prijsdalingen tot gevolg.

Als er in Duitsland een dioxinecrisis werkt het anders. Enkele landen (China, Zuid-Korea) hebben inderdaad hun grenzen gesloten. De belangrijkste afnemer Rusland houdt de grens echter open. Waarom het zo werkt? Duitsland is veel groter dan Nederland. Bovendien heeft de grootste varkensslachter van Duitsland Clemens Tönnies goede connecties in Rusland en met zijn leiders. Het heeft er veel van weg dat juist door die goede connecties Duitsland er in is geslaagd een grenssluiting door de Russen te voorkomen.

De Duitse media volgen de dioxinecrisis intensief. Een blad als Bildzeitung bijvoorbeeld heeft 9 redacteuren op de zaak gezet. Logisch dus dat het consumentenvertrouwen zwaar onder druk komt te staan en eieren en varkensvlees veel minder worden verkocht.

De Duitse slachterijen blijven echter doorslachten, met als gevolg dat de notering rücksichtlos met 23 cent omlaag duikelde. Tot nog toe hebben de Duitse boerenbelangenorganisaties zich nog nauwelijks geroerd over de varkensprijs. Ze zijn veel te druk met het oplossen van de dioxinecrisis zelf. De Duitse staatsstructuur met relatief machtige deelstaten met eigen ministers van landbouw en daarboven een federale overheid bemoeilijkt een efficiënte aanpak van de problemen. Dat is ook wel duidelijk.

Het Duitse varkensvlees blijft met de dioxinewaarden binnen de normen en komt dus gewoon op de markt. En dat is het grote probleem. In een markt die wordt overspoeld door Duits varkensvlees dat goedkoop wordt aangeboden, kan het Nederlandse vlees zich niet onderscheiden. Temeer niet daar de Nederlanders ook op de zelfde exportmarkten als de Duitsers actief zijn.

En dat is het fenomeen waar we deze week met de neus bovenop gedrukt zijn. De Nederlandse noteringen zijn enigszins in de benen gebleven doordat Nederlandse vleesafnemers hun verantwoordelijkheid hebben genomen.

Foto

Eén reactie

  • no-profile-image

    eierboer

    Op eieren staat een nederlandse stempel. Hier kan het onderscheid wel gemaakt worden, maar het gebeurt ook niet!

Of registreer je om te kunnen reageren.