Home

Achtergrond 94 x bekeken

Aanpak stikstof levert niets op

De Tweede Kamer houdt vanmiddag een hoorzitting over stikstofaanpak. Volgens Willem Bruil is de programmatische aanpak de zoveelste omtrekkende beweging die niets oplevert.

In de Natuurbeschermingswet is een paragraaf opgenomen over de programmatische aanpak van de stikstofdepositie in Natura 2000-gebieden. Daaruit kwam deze zomer de Voorlopige Programmatische Aanpak Stikstof. Eind dit jaar moet er een definitief programma liggen. De gedachten erachter zijn begrijpelijk. In de eerste plaats de erkenning dat problemen met stikstof niet op regionaal niveau kunnen worden opgelost.

In de tweede plaats is er de bedoeling te laten zien dat de depositie op termijn omlaag gaat, wat mogelijkheden zou scheppen om weer bedrijfsuitbreidingen toe te laten. Een dergelijk sys­teem kennen we ook bij het fijnstofbeleid. De rechter accepteert inmiddels dat incidentele verslechteringen acceptabel zijn als de grote lijn verbeteringen laat zien.

Er zijn echter zulke grote verschillen, zowel qua aard van de problematiek als qua doelstellingen en regelgeving, dat het sterk de vraag is of het stikstofprogramma deze uitweg voor de landbouw wel biedt. In het voorlopige programma is in ieder geval nog geen relatie gelegd met de vergunningverlening en voorlopig ligt er dus ook nog geen sterk verhaal voor de Raad van State.

Ik betwijfel of zo’n sterk verhaal er op deze manier wel kan komen. Dat zal toch in de eerste plaats in beheerplannen per gebied, waarvoor instandhoudingsdoelstellingen zijn vastgesteld, moeten staan. Hoe het daarmee staat is onduidelijk. Tekenend is misschien dat het Regiebureau Natura 2000, dat ons elke zes weken een voortgangsrapportage beloofde, voor het laatst op 1 mei van zich heeft laten horen.

Blijft over het landelijk beleid. Het gaat dan onder meer om verbeteren van uitrijden van dierlijke mest (injecteren op bouwland), het aanscherpen van emissie-eisen voor nieuwe stallen (BBT+), eisen opstellen voor dieren waarvoor deze nu nog niet gelden (melkvee, vleeskalveren).

Er komt dus opnieuw veel over de landbouw heen. Of dat nu gewenst is of niet, vast staat dat dit beleid, als het al effectief is, niet op korte termijn kan worden gerealiseerd.

De programmatische aanpak is in het natuurbeleid een zoveelste omtrekkende beweging (toetsingskader ammoniak, Taskforce Trojan, adviesgroep Huys), die veel tijd en energie kost, maar die weinig resultaat zal hebben.

Willem Bruil is directeur Instituut voor Agrarisch Recht in Wageningen en hoogleraar aan de Universiteit Groningen

Administrator

Of registreer je om te kunnen reageren.