Home

Achtergrond 93 x bekeken 2 reacties

Kwekers- en octrooirecht zijn beide nodig

Henk Driessen benadrukt het belang van het kwekersrecht en het octrooirecht voor de plantenveredeling. Maar ze mogen elkaar niet onnodig dwarszitten, schrijft de directeur van Syngenta Seeds.

Tijdens de rondetafelbijeenkomst over kwekers- en octrooirechten in de Tweede Kamer werd donderdag vaak met tegenstellingen geschermd. Ten onrechte. Zo wordt er een tegenstelling tussen de beide beschermingssystemen, maar ook tussen de belangen van grote en kleine bedrijven gesuggereerd. Beide systemen zijn echter broodnodig voor het stimuleren van innovatie in de zaadveredeling door grote én kleine bedrijven. Wel moet ervoor worden gezorgd dat beide systemen elkaar niet onnodig dwarszitten.

Het kwekersrecht biedt een kweker het alleenrecht een nieuw ras op de markt te brengen. Op deze manier kan de kweker de investeringen in de ontwikkeling van het ras terugverdienen. Daarbij biedt het kwekersrecht de mogelijkheid bestaande commerciële rassen te gebruiken in de veredeling van nieuwe rassen. Hierdoor blijft het genetisch materiaal van bestaande rassen voor andere veredelaars beschikbaar.

Bedrijven kunnen binnen het kwekersrecht echter innovaties van een concurrent snel en gemakkelijk in een groot aantal eigen rassen inkruisen. Een bedrijf dat geïnvesteerd heeft in een innovatie moet binnen het kwekersrecht de investering dus met de opbrengsten uit slechts één of enkele rassen terugverdienen.

Het octrooirecht biedt wel de stimulans te investeren in meer kostbare innovaties. Alleen octrooibescherming biedt bedrijven tijdelijk een voldoende breed exclusief recht hun uitvinding commercieel te gebruiken en dus investeringen terug te verdienen. Zonder octrooibescherming wordt het voor bedrijven al snel te risicovol en haken investeerders af.

Octrooien geven overigens een beperkte en verantwoorde bescherming: alleen bescherming op de uitvinding en de daarbij behorende genen. De andere genen blijven dus vrij bruikbaar. Volgens het Europese octrooirecht is het mogelijk onderzoek te doen aan een geoctrooieerd product. In principe zou ook veredeling met een gewas met een geoctrooieerd gen in onze ogen mogelijk moeten zijn. Het is dan redelijk dat de octrooihouder passende licentie-inkomsten krijgt als een gewas met dat gen op de markt komt. Alleen op deze manier kunnen belangrijke nieuwe technologieën ontwikkeld blijven worden.

Henk Driessen is algemeen directeur van Syngenta Seeds
De Tweede Kamer debatteert morgen over octrooi- en kwekersrechten in de plantenveredeling

Administrator

Laatste reacties

  • no-profile-image

    Han

    Gepatenteerde genen zijn niet vrij te gebruiken voor plantenveredeling, andere genen blijven bruikbaar. Hier zit nu net de pijn, zogauw ik als ondernemer de crusiale genen en hun plaats in een plant heb gepatenteerd, is gebruik door kwekers uit gesloten of alleen tegen betaling van licentie kosten mogelijk. Ik dacht altijd dat planten en dieren >natuur< verscheinselen zijn en dus hun onderdelen >genen< ook en daarmee van ons >allemaal<. Helaas dit is een misvatting en zo zijn reeds enkele planten complee tontrafeld en gen voor gen gepatenteerd. Waar heeft de heer Driessen het over??? De >stomme< boeren even zand in de ogen gooien net als Klaasvaak???

  • no-profile-image

    erik

    Is het niet zo dat de heer Driessen gewoon zn dikke inkomen in gevaar ziet komen. We hebben het hier wel over de mensen die eerst alle smaak uit de voedingsmiddelen "veredeld" hebben, door alleen maar te letten op teelteigenschappen en uiterlijk, o wat waren die rassen super, iedereen moest ze telen. vervolgens is de hele export in elkaar gedonderd omdat de boel niet te eten is. en nu gaan ze op stel en sprong weer op smaak veredelen. moeten de primaire bedrijven nog een keer betalen, terwijl we over een aantal jaren weer de rassen gebruiken die we 20 jaar terug ook hadden. en de enige die er beter van zijn geworden is de heer driessen en consorten. ik vraag me ook ten zeerste af of het allemaal zoveel beter is geworden door de heren veredelaars. het enige wat in mijn ogen door de heren berijkt is, is dat alle gewassen zo makkelijk mogelijk geteeld moeten kunnen worden, tegen de laagst mogelijke kosten, massa dus. met als gevolg enorme overproductie, achteruitgang in smaak en beleving van de producten, en verlies aan vakmanschap in de sector. een beetje het zelfde verhaal als dat vroeger een akkerbouwer zijn percelen precies kon, elke slechte of natte plek was bekend, tegenwoordig moet daar een duur abonnenment op satelieten aan te pas komen. maar ook ik als veehouder maak me daar aan schuldig door de steeds groter wordende koppels grijpen wij ook naar dure automatisering.

Of registreer je om te kunnen reageren.