Home

Achtergrond 1650 x bekeken

Robotmelken: de eerste maand

Ongeveer 2 jaar geleden kwamen bij Hilde en Pieter Jan Soenens, die in Pittem een melkveebedrijf met circa 120 koeien uitbaten, de eerste ideeen op om over te stappen op robotmelken.

Redenen: de te lange melktijden en bovendien was de melkinstallatie aan vervanging toe. De stal zelf is nog niet afgeschreven en nog te goed om af te breken. Wél was een betere ventilatie nodig, evenals betere verlichting “Daarnaast wilden we, zonder bij te bouwen, meer ruimte voor de melkkoeien, goede strohokken voor afkalving en zorgkoeien en vrijheid in de stal voor alle koeien in één groep”, aldus Pieter-Jan.

Alleen door middel van melkrobots kon er ruimte gewonnen worden binnen hetzelfde gebouw. “Met elke andere melkinstallatie zouden we ruimte verliezen”, geeft Pieter-Jan aan. “Daarnaast kunnen we een stuk arbeid besparen en een deel van deze vrijgekomen uren gebruiken voor meer opvolging van de koeien. Ook kunnen we de hoogproductieve koeien nu vaker melken.” Hilde voegt daaraan toe: “Ook het sociale aspect speelt een grote rol. We zijn nog jong, er is meer in het leven dan melken, en we kunnen er nu voor de kinderen zijn op die momenten dat ze thuis zijn.” De keuze voor robots was dus al snel gemaakt.

Drie robotmerken werden onder de loep genomen en de Lely Astronaut sprong er vooral uit door de manier van werken. De arm wordt eenmaal onder de koe gebracht en blijft daar, waardoor alle handelingen vlot worden afgewerkt worden; na een eventueel aftrappen van een beker wordt deze weer snel en schoon aangesloten. “Verder hadden we veel vertrouwen in de aanpak van de serviceorganisatie van het Lely Center. Ze weten waarmee ze bezig zijn,” vervolgt Pieter-Jan.

Nog een week ...

“De week voor de opstart van de 2 Lely Astronaut A3 Next robots hebben we, ondanks advies van het Lely Center, toch niet veel kunnen rusten. De verbouwing nam veel tijd in beslag, de staarten en uiers van alle koeien moesten geschoren worden, een aantal eindelactatiekoeien werd droog gezet en alle nieuwe halsbanden moesten worden omgedaan. Gelukkig waren we al een week eerder begonnen met het invoeren van de koegegevens in de computer.”

Toen kwam maandag 21 september

“We zijn ‘s morgens om 04.30 uur begonnen met de laatste melkbeurt in de melkstal en waren om 07.00 klaar.” Hilde voegt toe: “Deze laatste melkbeurt heb ik geheel gefilmd, zodat ook het nageslacht kan zien hoe het er ‘vroeger’ aan toeging.” Daarna werden de hekwerken in de stal wat aangepast en de koeien in twee groepen verdeeld. Om 08.00 uur werd eerst nog een stevig ontbijt genuttigd. Inmiddels was de eerste monteur
van het Lely Center gearriveerd; samen met zijn collega heeft hij de robots klaargezet en om 09.30 uur kon er worden gestart.

Spannend; nu moet het gaan gebeuren

“De eerste uren neemt het Lely Center de regie op zich. Het inmelken van de koeien was eenvoudig en is snel door ons geleerd,” aldus Pieter-Jan. De robots hebben de 108 koeien aangesloten, zonder dat ze veel melk gaven, maar daarmee waren de eerste speencoördinaten wél meteen bekend in het systeem. Rond 14.00 uur waren alle koeien
voor de eerste keer gemolken. “De koeien waren veel rustiger dan we hadden verwacht. We hadden wel voldoende personeel; 4 man in de stal voor de beide robots. Dat aantal heb je de eerste keer zeker nodig” geeft Pieter- Jan aan. Direct daarna werd gestart om de dieren een tweede keer te melken. “Ditmaal begonnen de koeien ook melk te geven” voegt Hilde toe. “We hoefden alleen maar koeien in de robot te begeleiden en die sloot de melkbekers zelf aan.” Deze tweede melkbeurt duurde ongeveer 8 uur, zodat er ‘s avonds om 22.00 uur direct kon worden gestart met de derde melkbeurt. Dit alles om de koeien zo snel mogelijk uit hun ritme te halen.

En na de eerste dag?

Zo werden de koeien drie dagen lang driemaal daags gemolken. “We merkten de derde dag wel dat we de koeien aan het forceren waren en hebben ze die derde dag meer vrijheid en tijd gegeven. Omdat we toen merkten dat de meeste koeien wel uit zichzelf de robot in stapten, is in overleg met het Lely Center besloten om de vierde dag niet meer in aparte groepen te werken. We hebben de koeien de volledige vrijheid gegeven in de stal. Dat was spannend; zouden we niet teveel koeien moeten halen en weer de hele dag en nacht in de stal vertoeven? Dat viel hard mee.” Elke 3 uur werd de attentielijst “te laat voor melken” nagekeken en dan werden de betreffende koeien naar de robot begeleid. Eén robot werd gebruikt voor deze attentiedieren, terwijl de andere robot vrij doordraaide. Dat ritme werd in 1 week afgebouwd naar het huidige werkschema van twee vaste controletijden (07.00 uur ‘s ochtends en 22.30 uur ’s avonds) en daarnaast op onregelmatige tijden gedurende de dag. Pier-Jan: “Ons echte ritme hebben we nog niet gevonden, maar dat komt ook doordat we nog druk in de verbouwing zitten. Al met al is het ons heel erg meegevallen; de koeien doen het goed, de melkproductie is al hoger dan voorheen en we merken dat enkele eindelactatiedieren nog eens moeten worden opgehaald.”

Foto

Administrator

Of registreer je om te kunnen reageren.