Home

Achtergrond 186 x bekeken 9 reacties

Help, een resistente bacterie!

Lekker makkelijk, met het vingertje naar veehouders wijzen vanwege hun antibioticagebruik. Maar ook mensen gebruiken antibiotica, en niet zo’n beetje ook.

Het is groot alarm in de veehouderij. De resistentie tegen antibiotica loopt de spuigaten uit. Tenminste, als ik roffelende tv-programma’s als Radar en Zembla moet geloven. Ik geloof ze ook wel, maar alleen een klein beetje. Want een verhaal heeft altijd twee kanten en daar doen die tv-programma’s niet aan.

Antibiotica als pepernoten

De veehouderij, met name de intensieve, heeft inderdaad jarenlang royaal antibiotica gebruikt. Daar is wat aan gedaan, anti-microbiële groeibevorderaars zijn allang verboden. Maar het verhaal dat er nog steeds met antibiotica gestrooid wordt alsof het pepernoten betreft, is hardnekkig.

Mensen zelf zijn ook grootgebruikers

Hoe het precies zit, is volgens mij nog steeds niet 100 procent duidelijk. Natuurlijk is resistentie een probleem. Maar hoe eerlijk is het dat boeren er als enige de schuld van krijgen? Niet erg eerlijk, vind ik. Want mensen zelf zijn ook een grote groep antibioticagebruikers. De restanten van onze kuurtjes en behandelingen komen via onze urine met kilo’s tegelijk in het riool terecht en vandaar in het oppervlaktewater en via via weer in het drinkwater. De exacte hoeveelheden en het effect daarvan zijn nooit precies onderzocht.

Boeren gebruiken minder antibiotica, burgers meer

Wel is vergeleken hoeveel antibiotica er in de veehouderij omgaat en hoeveel in de humane geneeskunde. Goed, de veehouderij jast er in totaal meer kilo’s dooreen. Maar als het gaat om alleen de penicillines, dan wordt het verschil al kleiner. En als het gaat om de trend, dan neemt het antibioticagebruik in veel sectoren af, terwijl het in de humane geneeskunde juist toeneemt.

Snotneus

Hoe eerlijk is het dan om met het vingertje naar boeren te wijzen en niet naar de humane dokters? Wie een snotneus heeft, gaat naar de huisarts en krijgt prompt een kuurtje. Terwijl een weekje uitzieken hetzelfde effect heeft. Op de bijsluiter van de pillen staat: ‘kuur afmaken, ook als de klachten inmiddels verdwenen zijn’. Dat is met het oog op resistentie. Maar wie controleert of patiënten die kuur ook echt afmaken? Of dat ze zich aan de voorgeschreven dosering houden. Niemand. Ik wil ze de kost niet geven die zich naar een paar dagen weer genezen voelen en de rest van de pillen door de wc spoelen.

Uitzieken en niet meteen een kuurtje

Natuurlijk moeten boeren er alles aan doen om onnodig antibioticagebruik zoveel mogelijk terug te dringen. Maar het lijkt me dat de medische wereld ook een bijdrage kan leveren. Net als de patiënten zelf. Die moeten het weer normaal gaan vinden om uit te zieken in plaats van met elk kuchje naar de dokter te gaan. En als ze dat niet vinden, moet de huisarts ze dat uitleggen en niet meteen een kuurtje voorschrijven.

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    Ani

    Margreet, als je nog een huisarts hebt die meteen een kuurtje uitschrijft, kun je beter van huisarts veranderen. Ik weet niet anders als dat mijn huisarts alleen weloverwogen een kuurtje uitschrijft. In de afgelopen 25 jaar 2 keer.
    Maar natuurlijk moet ook bij vee zo weinig mogelijk antibiotica worden gebruikt, waarom mag bij varkens nog steeds geen dierenmeel worden gebruikt. Laat LNV een onderzoek betalen naar andere methodes i.p.v. alleen maar opleggen.

  • no-profile-image

    Produktinnovatie in de intensieve veehouderij

    Margreet je gaat met jouw artikel wel erg kort door de bocht. Het antibioticagebruik in de intensieve veehouderij is de laatste jaren de pan uitgerezen. Dat tonen de cijfers aan. Je zou verwachten met de toename van het SPF-varken dat het minder nodig zou zijn, het blijkt echter niet waar.
    Dan is het preventief gebruiken van antibiotica bij kuikens wel algemeen aanvaard. Terwijl de antibiotica die er preventief gebruik wordt erg afgeraden is, omdat het bij de mens één van de laatste is die nog ingezet kan worden als andere antibiotica niet meer helpen.

    Maar goed. Het feit is er. Er wordt de laatste jaren meer gebruikt, maar hoe kunnen we van deze negatieve kritiek een uitdaging maken, zoals dat netjes genoemd wordt. Pff, het is eruit, die moderne kreet.
    Uiteraard minder of geen antibiotica gebruiken. Dat moet toch kansen bieden voor open doel om de vraag van de consument in te vullen. Zou dan nu de biologische varkens- en pluimveehouderij een kans op de markt hebben?
    Of wat denk je van een reclame slogan: Dit voedsel is geproduceerd zonder antibiotica. Dat moet toch een meerprijs opbrengen. En zo gaan we ook in de intensieve veehouderij naar een vraag gestuurde produktie.

    Nu zal elke negatieveling wel roepen: Ja, maar de biologische varkenshouderij is enkele jaren geleden ongeveer failliet gegaan. AH heeft het geprobeerd, maar het is mislukt. Het feit ligt er. Maar we moeten nu constateren dat de lancering van de biologische varkenshouderij destijds wellicht niet goed getimed was. Het is te verwachten dat nu met de juiste slogan de tijd wél rijp is. De consument vraagt nu zijn gezondheid in het gedrang is door de antibiotica in de dierlijke produkten om een voedsel dat er vrij van is. Dat kan een biologische oorsprong hebben, maar kan ook mogelijk van SPF-dieren afkomstig zijn?

  • no-profile-image

    Het geld ligt op straat

    De mens gebruikt antibiotica. Dat is een goede constatering. Dat doet hij meestal op doktersadvies, of hij besluit er zelf toe.
    Het voorgaande is daarmee absoluut geen excuus om het in de intensieve veehouderij te gebruiken. De consument eet vlees of eieren met de bedoeling om zich te voeden en niet om preventief een geneesmiddel in te nemen. Daarvoor is én de antibiotica niet bedoeld, en daarvoor heeft hij als consument een huisarts om hem daarbij te adviseren.

    Deze problematiek is een kans voor de intensieve veehouderij om antibiotica vrije dierlijke produkten aan te bieden. Daar zal de consument wellicht een meerprijs voor over hebben, nu hij over het antibioticaverhaal ruimschoots is geïnformeerd. De sector is aan zet.

  • no-profile-image

    Frits

    Het zijn juist deze berichten die de veehouderij angst doen inboezemen. Het structureel wijzen naar een ander om daarmee het probleem te verleggen. Dieren worden ziek net als mensen. Wat is erger? je kind met een krentebaard of wetende dat je kind krentebaard heeft en deze in een creche neerzetten zonder wat te zeggen. Uw bijdrage in dit stuk wijst naar het laatste... en draagt er aan bij dat er meer weerstand komt ipv een goede gang naar verandering.

  • no-profile-image

    .

    Onzin, dit is helemaal geen vingertje wijzen naar anderen. Het is gedeelde schuld en dus ook gedeelde verantwoordelijkheid. Laat de landbouw en de menselijke gezondheidszorg samen optrekken.

  • no-profile-image

    henk

    wat raar. pas nog stond in Boerderij een stuk over dat het lezerspanel meestal zei dat ze het zelf wel zouden oplossen met die antibiotica. En dat niemend zich moest bemoeien. Reacties hier zijn toch anders.

  • no-profile-image

    Frans

    Het zou al mooi zijn als iedereen zich eerst toch een heel klein beetje liet informeren voor er weer een onnozele one-liner steeds wordt overgenomen :
    1. je krijgt door het eten van vlees nóóit antibiotica binnen, niet als residu en al helemaal nooit in werkzame dosis. Als een dier al wordt behandeld staat daar altijd een wachttijd voor slachten tegenover. Jij kan dus absoluut nooit "resistent worden" door het eten van vlees. Sowieso word je zelf nooit "resistent tegen een antibioticum".
    2. De bacteriën worden wél steeds vaker resistent . Bij mensen (in ziekenhuizen) heeft Nederland dankzij een "search & destroy" jarenlang stand gehouden (een beetje zoals het dorpje van Asterix tegen de Romeinen) Totdat men ontdekte dat ook onze huisdieren drager kunnen zijn van resistente stammen. Daardoor bestaat de kans dat het search & destroy, hopeloos gaat mislukken en 'we' dus op hetzelfde niveau komen als al die 'achterlijke' landen als de V.S. en de rest van Europa (met uitzondering van de scandinavische landen). Als we dat als veehouderij kunnen helpen voorkomen, graag. Misschien kunnen we de ziekenhuizen wel wat nuttige tips geven hoe ze met succes bacteriën en virussen kunnen buitenhouden ? Bij de mens zijn de pokken uitgeroeid (dankzij vaccinatie) .. bij onze dieren kan je een A4 tje vullen met ziekten die niet meer voorkomen dankzij een goeie hygiëne en vaccinaties.
    3. Er is de afgelopen 50 (!!!) jaar een toename van resistentie bij bodembacteriën. Niemand die de moeite doet om erbij te vertellen dat 'we' nog maar een goeie 60 jaar over antibiotica beschikken. En dat er inderdaad in de beginjaren van de zogenaamde bio-industrie ('70 - '80) "misbruiken" zijn geweest.
    4. "5% van de dierenartsen schrijft 80% van de antibiotica voor". En over 10 jaar is het 1% schrijft 99% voor ! Er wordt geïnsinueerd dat je die boeven zou moeten aanpakken. Maar de echte oorzaak is dat de zogenaamde gemengde praktijken verdwijnen door specialisatie. Het krimpende clubje specialisten schrijft dus verhoudingsgewijs steeds meer voor. Prima evolutie : de kwaliteit stijgt enorm en controle wordt nog eenvoudiger !
    5. en dan de OPLOSSINGEN ??? "Antibioticumvrije dieren ? " Die liggen al in de winkel ! De antibiotica die nu nog werken bij mensen, reserveren. Prima , doen ! Zo spoedig mogelijk. Wij hebben ze niet nodig. Alleen 'jammer' voor de farmaceutische industrie, maar goedkoper voor de boer en een stimulans om te kiezen voor een vakkundige dierenarts.

  • no-profile-image

    Han

    Frans. Resistentie bij bodem bacterieën dan moet er toch een lichtje gaan branden bij de specialisten van gezondheidzorg. Wie zegt nu nog dat mest uit de intensieve veehouderij goed en gezond voor de bodem is?? De antibiotica moet op de één of andere wijze in de bodem zijn gekomen en dat jaar in jaar uit.

  • no-profile-image

    richard

    Is er al een onderzoek geweest bij een begraafplaats?Het lijkt mij dat daar veel in de grond komt wat er beter niet in terecht kan komen.

Laad alle reacties (5)

Of registreer je om te kunnen reageren.