Home

Achtergrond 161 x bekeken 1 reactie

Oplossing Natura 2000 vraagt om gezamenlijke aanpak

Een oplossing van de knelpunten bij Natura 2000 vraagt om een brede aanpak van alle partijen die de soortrijkdom willen beschermen met behoud van economische ontwikkelingsmogelijkheden. Het probleem is te ernstig voor partijpolitieke spelletjes, vindt het CDA.

Op 14 januari maakte het Agrarisch Dagblad melding van aantijgingen van VVD-europarlementariër Jeanine Hennis-Plasschaert aan het adres van het CDA over Natura 2000. Christendemocraten zouden verantwoordelijk zijn voor de in Nederland ontstane moeizame situatie. Los van het feit dat deze redenering niet klopt, gaat het bericht van de VVD op geen enkele manier in op de vraag hoe dit probleem moet worden aangepakt en hoe de liberalen kunnen bijdragen aan een oplossing. Want die oplossing moet er komen, ook al is de hele materie verwarrend en complex.

We hebben het bij Natura 2000 over wetgeving uit 1979 (vogelrichtlijn) en 1992 (habitatrichtlijn), die ons verplicht bepaalde gebieden en soorten te beschermen. Bij de implementatie van deze wetgeving zijn alle partijen die de afgelopen dertig jaar regeringsverantwoordelijkheid gedragen hebben, betrokken geweest. Inderdaad, inclusief het CDA.

Maar laten we Apotheker, Brinkhorst (beide D66) en Van Aartsen (VVD) niet vergeten. Deze hebben de eerste serie gebieden aangemeld en geen nadere beschrijving gegeven. Brussel tikte Nederland hiervoor op de vingers. Veerman (CDA) heeft de overige gebieden aangemeld en de motivering correcter aangeleverd. Ook belangengroepen en de Kamerfracties van de grote partijen hebben hun stempel op de Nederlandse aanpak van Europese natuurwetgeving gedrukt. Amendementen van de VVD en de PvdA uit 2003 hebben de zaak verder gecompliceerd.

Dit alles heeft ertoe geleid dat de Nederlandse uitvoering van Natura 2000 niet alleen qua snelheid vooruitloopt op buurlanden, maar soms ook onnodig ingewikkeld en beperkend is. Hierbij speelt ook dat Nederland naar de mening van de CDA-fractie, zoals ook regelmatig opgemerkt, het voorzorgsbeginsel te eng heeft uitgelegd. Bij de behandeling van de Crisis-en herstelwet is ten aanzien van een aantal projecten nu ook gekozen voor die ruimere opvatting. De komende tijd zal moeten uitwijzen of dit ook de beoogde resultaten oplevert. Meer dan naar elkaar te wijzen hebben we er nu echter behoefte aan uit dit harnas te raken.

De knelpunten bevinden zich op twee niveaus. Allereerst nationaal: daar waar Nederland verder gaat dan de Europese verplichtingen. Hoewel de Europese Commissie heeft laten weten dat ook binnen Natura 2000-gebieden economische activiteit mogelijk blijft, gaan deze zones en de omringende gebieden in Nederland wel erg snel op slot. Deze tegenstelling stond ook centraal tijdens het recente Kamerdebat over Natura 2000. Dergelijke zaken moeten inderdaad in Den Haag aangepakt worden. Door een amendement van CDA-woordvoerder Ger Koopmans – gesteund door de PvdA en de CU – worden dergelijke punten via de Crisis- en herstelwet verder opgelost.

Ten tweede zijn er, in tegenstelling tot wat Hennis-Plasschaert beweert, wel degelijk ook Europese knelpunten. De Europese richtlijnen zijn bijvoorbeeld op onderdelen heel vaag: wat is bijvoorbeeld een negatief significant effect en hoe meet je dat? Er lopen zo’n 120 Europese rechtszaken tegen landen en provincies over Natura 2000. Dit zijn niet alleen landen die overduidelijk in gebreke blijven (illegale vogeljacht op Malta bijvoorbeeld), maar ook landen die vastlopen in de regeldoolhof. Nederland is niet de enige; ook Duitse en Oostenrijkse regio’s lopen vast. Bovendien zijn de regels gedateerd: ze houden bijvoorbeeld geen enkele rekening met klimaatverandering. Die lacunes moeten op Europees niveau aangepakt worden.

Een oplossing van de knelpunten bij Natura 2000 vraagt dus om een brede aanpak, op provinciaal, landelijk en Europees niveau en om een gezamenlijke aanpak van alle partijen die de soortrijkdom willen beschermen met behoud van economische ontwikkelingsmogelijkheden. In het verleden traden de VVD en CDA hiertoe samen op in het Europees Parlement. Graag slaan we ook in de toekomst de handen ineen. Het probleem is immers te ernstig om partijpolitieke spelletjes te spelen.

Deze opinie is geschreven door Rikus Jager (Tweede Kamerlid) en Esther de Lange (Europees Parlement)

Administrator

Eén reactie

  • no-profile-image

    Waarheid komt boven

    laten we eerst beginnen met de grote belangenbehartiger de ZLTO een flinke tik uit te delen. Ik doe zo iets niet graag, maar dit is hard nodig. Als belangenbehartiger sta je er voor de boer en tuinders. Niet om ze te gebruiken voor je eigen organisatie. Al wat de Nederlandse boer en tuinder nodig heeft is eenheid. De vakbonden zijn uit onvrede opgericht, dit om de zaken die echt nodig zijn goed te behartigen en niet weg te geven. Iedereen die goed op de hoogte is weet wat zich er in Den Haag zich afspeelt. Er wordt met geld gesmeten en de boeren gaan er aan onderdoor. Zware regelgeving over het hoofd van zeer hard werkende mensen. Een misdadiger heeft het veel beter. Wat die Haagse amtenaren weer aan gehaalt hebben met de natura 2000 is gewoon crimineel. Deze kwadebedoelingen moeten zwaar gestraft worden, het is heel simpel, laat de boeren maar stikken. en hun maar graaien! gelukkig hebben ze bij de NMV dit goed uitgezocht. Dat het CDA nu flink van leer trekt is heel goed. Laat de onderste steen maar is boven komen. Laat ze in Den Haag zich is bezig houden om wat op te bouwen, i.p.v. afbreken in zulke zware crisis.

Of registreer je om te kunnen reageren.