Home

Achtergrond 523 x bekeken 19 reacties

Gevaarlijke Franse wegen! (2)

De Eend en ik hebben panne en we worden weggesleept. De monteur moet me tweemaal naar de stad begeleiden. Eén keer om te tanken, en één keer om te pinnen. Wat een toestand!

Na het maken van twee reportages ging ik huiswaarts en moest ik plotseling op de rem voor een zak kunstmest, midden op het weggetje, ik heb er in mijn vorige blog al over geschreven. Ik wist het stuur op tijd om te gooien, en had ook nog de tegenwoordigheid van geest om de richtingaanwijzer aan te doen voor de irritante bumperklever die achter me hing. Rakelings wist ik de zak aan de linkerkant te passeren. De Fransoos koos de rechterzijde.

Stomme bumperklever

Bibberend van de schrik rijd ik na het voorgaande verder, rondkijkend of ik toevallig de boer zie, of iemand anders die de boer kan waarschuwen. De Fransoos stuift langs me heen. “Je mag me wel bedanken”, foeter ik hem na. “Wanneer jij voorop én 100 kilometer per uur had gereden, had je de rest van je leven in een rolstoel kunnen rijden. Dat gaat een stuk minder snel!”

Zoek de praatpaal

Een zak kunstmest midden op de weg, mag dan gevaarlijk zijn, mijn Eend is het ook! Wanneer de snelweg stijgt, en dat doet ie in Frankrijk regelmatig, zakt de snelheidsmeter terug naar de 60. Soms nog lager. Vrachtwagens, alles en iedereen haalt me in. Plotseling is het gebeurd. Ik kan mijn Eend nog op de vluchtstrook zetten, maar dat is dan ook het laatste. Wanneer ik de ANWB bel, krijg ik te horen dat zij op de Franse snelwegen niet te hulp mogen komen. Zoek een praatpaal, is het advies. Gelukkig, het zit me mee. De Eend is gestrand in de buurt van een praatpaal.

De benzine op?

Na een dik halfuur komt er een oplegger met een Fransman die geen woord Engels kent. En laat nou mijn kennis van het Frans niet verder gaan dan de kindercursus die ik momenteel volg! De monteur wijst op de lege achterband… en met een afkeurende blik op de kentekenplaat die aan één schroef hangt. Beide waren me ontgaan. We rijden naar de garage aan de rand van Limoges, en na wat gemorrel gelast hij me mee te komen. We gaan eerst tanken. Fijn! Hoe leg ik uit dat de benzinemeter niet werkt, en er nog genoeg inzit voor 100 km? Hoe leg ik uit dat wanneer de weg stijgt, de Eend niet vooruit te branden is? Ik bel een vriend die vloeiend Frans spreekt en laat hem het probleem uit de doeken doen.

Enorm autobedrijf, maar pinnen kan niet

Maar de monteur gelooft het wel. De band is opgepompt (hij was niet eens lek), en de tank is vol. Zijn mobiel gaat… er staat een nieuwe ‘panne’ langs de weg. “Wilt u betalen, s’il vous plait?” Ik sta al klaar met mijn pinpas, waarop de man afwerende gebaren begint te maken. De rekening bedraagt liefst €170 en ik haal mijn enige honderdje tevoorschijn. “Kunt u geen rekening sturen” wil ik proberen te zeggen, maar de man wijst op het achterste vakje in mijn portemonnee waar hij iets groens en bruins ziet zitten.

Reparatie van lik-me-vestje!

Zucht. Dit geloof je toch niet! Een garage zo groot als twee voetbalvelden, met honderden auto’s op het park, en een afrastering met automatisch hek van vele duizenden euro’s. En dan geen pinapparaat hebben! En een monteur die je het geld uit de knip kijkt! “Dat is Noors geld” zeg ik, en wapper het ‘vreemde’ geld voor zijn neus. “Aah, la Norvège”, zegt hij. Opnieuw moet ik meekomen en we rijden voor de tweede keer naar Limoges. Maar nu om te pinnen. Daarna kan ik eindelijk verder. Ik probeer in te schatten hoe laat ik in mijn bedje zal liggen. Het is 21.00 uur geweest, en ik moet nog een dikke 100 kilometer. De regen klettert tegen de ruiten en ik ben zo nachtblind als wat. Lang hoef ik niet te denken, want bij de eerste de beste bult zakt de Eend weer terug van 100 naar 60. Zie je nu wel dat die monteur er de ballen verstand van heeft!

Zonder enkele ster de nacht door

Bij de eerste de beste gelegenheid neem ik de afslag. Het lijkt me veel beter een hotelletje te nemen dan in dit hondenweer met een slakkengang door te rijden. Gelukkig heeft het uitgestorven dorp iets dat oogt als een hotel. Zo te zien aan de donkere gangen, waar ik nergens de schakelaars kan vinden, ben ik de enige gast. Het bijbehorende pizza-restaurant is helaas op zaterdagavond gesloten. De bijna bejaarde receptioniste heeft er ook geen zin in. Niet eens koffie of thee aanbieden! Op mijn smoorhete kamer eet ik het uitgedroogde brood-voor-onderweg en drink er kraanwater bij. Wat een afzien!

Schamel ontbijt

Het ontbijt bestaat uit een schamel stukje stokbrood en 2 zwart geblakerde geroosterde sneetjes brood. Op de rekening staat ‘petit déjeuner’ (klein ontbijt). Nou, zeg dat wel! Ik zou er geen geld voor durven vragen! Tijd om naar huis te gaan… in de Eend, die op de steile dorpsweggetjes in z’n 1 de bult nauwelijks haalt. Grrr! De komende week heb ik nog vier afspraken voor reportages. Hopelijk verlopen die wat vlotter.

Klik hier voor de fotoserie van Pieter-Willem Hendriks zijn boerderij in de Limousin.

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    Patrick

    Vera ! Rijervaringen mee die deux chevaux hebbende deed je mij schaterlachen toch oppassen de lucht in je ene bandje kost straks meer dan de waarde van die ganse eend samen en je zit nog altijd niet in de provence en geloof mij daar gaat het ook op en af en draait de baan altijd enkele tips : ongeveer het laatste dorpje voor de spaanse grens moet je geweest zijn en kan je ontbijten aan zee de bergen in vind je fantastische franse toestanden je hebt er ook ,,chambre louer" of Cape d'agde op de pier laatse optrekje linker kant daar kan je wel pinnen maar liefst mee een gouden visakaart. Maar met die eend daar komt het echt niet goed mee volgens mij. Maar beneid het je wel wil ook wel een wintertje komen uitblazen in de provence ...

  • no-profile-image

    Vera

    Hoi Patrick. Leuk dat je moest schaterlachen. Als er iets is wat ik de afgelopen jaren door het bloggen heb geleerd, is dat andermans leed altijd hoog scoort :0) Je bent van harte welkom om in de Provence te komen uitblazen. Op wijndomein Favori waar ik werk, kun je 4 uur per dag snoeien in ruil voor gratis bewoning. Tijdig opgeven want vol is vol! Goede hotels zijn er ook! Groet en een gelukkig nieuwjaar!

  • no-profile-image

    casev

    Vera. Erg leuke blog, en ik heb met veel intresse je 1e Reportage gelezen. Ik ben dan ook erg benieuwd naar je volgende reportage. Ga je nederlandse emigranten langs? Ik kan niet wachten!

  • no-profile-image

    jaap

    Leuke blog.

    Je geeft zelf al aan het frans (nog) niet te beheersen.

    Dat klopt: petit dejeuner is geen "klein ontbijt" maar ontbijt.
    Dejeuner is "lunch"

    Misschien eerst die cursus afronden alvorens "woordgrapjes " te maken?

    (:(:(:

  • no-profile-image

    Vera

    Haha Jaap, het was niet als een woordgrapje bedoeld. 'Petit dejeuner' staat op mijn rekening en dat slaat op het schamele ontbijt dat ik 's ochtends tussen 7 en 8 daar gegeten heb. Ik check mijn Prisma woordenboek en daar staat: ontbijt = petit déjeuner. Misschien voor jou ook tijd voor een cursus :0) Groet

  • no-profile-image

    Vera

    @Jaap; nu kom ik erachter dat ik ook een cursus 'begrijpend lezen' moet gaan volgen. Ik dacht dat je bedoelde dat ik laat in de ochtend ontbeten had, en een lunch voorgezet had gekregen :0)

  • no-profile-image

    Peter

    En daar gaan we weer, 'n Hollandse dame die lollig in 'n eend wel eens even haar visie op "het Franse" geeft, met 'n taalvaardigheid op twee kleuterniveaus (NL & F).
    Mens, spijker uzelf bij en geef daarna af op al wat u vreemd is.
    En geniet 'n beetje.



  • no-profile-image

    Maaike

    Nou, ik vind de foto op haar blog duidelijk een foto van iemand die staat te genieten! En zolang Vera lollig ook haar eigen "gestuntel" beschrijft en niet alleen maar op anderen afgeeft ben ik alleen maar blij dat er meer zijn die moeite hebben met de Franse taal (bonne année, bonne santé wens ik iedereen maar ik heb het wel effe moeten opzoeken in het woordenboek; waar wanneer hoeveel é's te zetten??)

  • no-profile-image

    René de Hoon

    @Peter, je hebt helemaal gelijk! ik had het zelf niet beter kunnen schrijven. De rekening van "liefst €170" vind ik nog wel meevallen. Ik had vorig jaar in Nederland zelf stukken met mijn auto en moest alleen al voor het slepen naar de garage €110 betalen
    (rest verwijderd. RB)

  • no-profile-image

    Vera

    @René en Peter; deze blog is met humor geschreven en gelukkig zijn er veel lezers die dat snappen. Het gaat er totaal niet om dat ik zo nodig af moet geven op Fransen en alles wat Frans is. Ik heb voorbeelden te over van behulpzame Fransen. Een monteur met haast en een hotel met een slecht ontbijt, vind je ook in Timboektoe en ook in NL! Het is de kunst deze kleine ergernisjes met een schouderophalen af te doen, en te lachen om dit soort situaties :0)

  • no-profile-image

    jacob

    Vera, humoristische blog en een schitterende reportage. Ik kijk vol verwachting uit naar je volgende bijdrage!

  • no-profile-image

    Peter

    U hebt gelijk.

    Groeten en succes verder.

  • no-profile-image

    Johan

    Mevrouw Vera : in Frankrijk met een lelijke eend rijden is niet zo slim ,je wordt dan al gauw voor gek versleten.
    Het is nogal logisch dat de garageman contant wil , zo weet niemand ervan.
    En rekening sturen doen ze hier niet , want die wordt nooooooiit betaald het is maar dat je het weet.

  • no-profile-image

    Vera

    @Johan, 'zo weet niemand ervan'. Dat heb je mis. Er werd een rekening geschreven, zelfs in 2voud, zoals het hoort! Dat ze 'm niet willen versturen, is een ander verhaal!

  • no-profile-image

    Wilma

    Vera, prachtige fotoreportage en leuke blog, ga zo door, ik kan niet wachten tot de volgende weer verschijnt!
    Ben wel enigzins jaloers op je eend, hoop er ooit zelf nog eens 1 op de kop te tikken. Ik heb als klein kind vreselijk genoten als we zoals elk weekend op pad gingen met de eend, heel Nederland hebben we er mee verkend.
    Succes in Frankrijk!

  • no-profile-image

    Vera

    Hey Wilma, een beetje jaloers om de Eend! Goed nieuws... mijn Eend is te koop! Dus kijk Maarten lief aan, laat hem een enkele reis Provence boeken, en dan met de Eend weer terug... die 3000 km. zijn wel te doen :0) Groet

  • no-profile-image

    Ed Bakker

    Vera ik ben zelf zo'n dikke 35 jaar terug ook ineens in het diepe gegooid waar ik veel van geleerd heb naast de emigranten cursus in Namen Belgie is stripverhalen lezen de teksten zijn beknopt en expresief en de kleine liliput woorden boekjes zijn ook handig

  • no-profile-image

    Monique Vos

    Hahahaha Vera ben jij ook zo nachtblind? Ik moest een tijd geleden in het donker terug in vreselijk noodweer, en werd met "mijn slakkegangetje" van 80 km per uur rechts en links ingehaald door duitse idioten. Ik zag behalve af en toe een kleine lichtflits van een paaltje nauwelijks iets. Totdat er opeens twee groengele lichten voor mij oplichtten. Een grote ree, midden op de weg! Op dat moment flitst er van alles door je heen als "ik heb een zoontje thuis en een man, wijk je uit dan ben je er geweest" (er staan meerdere kruizen langs de weg Prüm-Malmedy) en dacht toen: het spijt me, ree.... Vanaf die dag weiger ik in het donker te rijden. Verstandig dat je niet verder bent gereden! Ondanks de overnachting bij L'Hôtel en folie (franse Fawlty Towers :-)

  • no-profile-image

    margit

    Mooie fotoreportage, jammer dat u blijft schrijven dat zowel vader als zoon Hendriks in de Limousin wonen; het departement Cher ligt in het Centre van Frankrijk

Laad alle reacties (15)

Of registreer je om te kunnen reageren.