Home

Achtergrond 590 x bekeken

Metamorfose van een agrarische luis in de pels

Het Agrarisch Dagblad ondergaat een metamorfose. De dagelijkse krant die in 1986 een steen in de vijver van de landbouwjournalistiek veroorzaakte, slaat een nieuwe koers in, maar blijft de luis in de agrarische pels.

De komst van het Agrarisch Dagblad werd in het voorjaar van 1986 aangekondigd door het uitgeversbedrijf Kluwer. Een van de bedenkers van de nieuwe krant was de geboren Fries Hette Uilkema. Hij zag dat agrarisch ondernemers een grote behoefte hadden aan onafhankelijke informatie. Er waren tal van ledenbladen van de nog zeer verzuilde agrarisch sector, waarin toch vooral de boodschap van de standsorganisatie werd verkondigd. Voor een onafhankelijke nieuwsvoorziening waren boeren aangewezen op het wekelijks verschijnende weekblad Boerderij. Hette Uilkema is afgelopen zomer overleden. Hij maakt de nieuwe ontwikkelingen niet meer mee.
De uitgever van Boerderij zag de komst van het Agrarisch Dagblad als een bedreiging. Nog voordat het Agrarisch Dagblad op de markt kwam in september 1986, begon Misset met de wekelijkse Boerderijkrant. De verdedigingslinie moest ervoor zorgen dat Boerderij zou doorstomen naar 100.000 abonnees – een mijlpaal die nooit is bereikt. Uiteindelijk lijfde de uitgever van Boerderij het Agrarisch Dagblad in onder het motto: if you can’t beat them, buy them. Boerderijkrant en Agrarisch Dagblad werden samengevoegd tot een redactie van 45 mensen.

Directeur Toon de Boer van het Agrarisch Dagblad verkondigde in 1986 optimistisch dat de krant aan het eind van het jaar tussen de 15.000 en 20.000 abonnees zou kunnen hebben en op euforische momenten dacht hij zelfs aan 50.000 lezers op langere termijn. Uiteindelijk stokte de teller rond de 20.000 abonnees. Dat aantal is in de loop der jaren weer afgenomen tot ongeveer 10.000 op dit moment.

Steen in de vijver

Het Agrarisch Dagblad was echter een steen in de vijver. De frisse kijk van de toen nog in Zwolle gevestigde redactie leidde ertoe dat groeperingen van buiten de landbouw ook hun visie konden geven in een vakblad. Dwarsliggers binnen de sector kregen in de kolommen van de krant ruim baan. Sectorale vakbonden in wording konden hun boodschap goed kwijt en hebben hun bestaan wellicht mede te danken aan de aandacht die ze in de krant kregen.

De begin dit jaar overleden Wien van den Brink maakte in de jaren 90 van de vorige eeuw furore, mede dankzij de aandacht in het Agrarisch Dagblad. Maar hij werd soms hard geconfronteerd met de onafhankelijkheid van de redactie, die keihard stelling nam tegen sommige van Van den Brinks acties.

Toenmalig hoofdredacteur Jeen Akkerman en verslaggever Jan Braakman werden ooit bij het bestuur van Van den Brinks Nederlandse Vakbond Varkenshouders (NVV) ter verantwoording geroepen, omdat in een commentaar in de krant afstand werd genomen van het klemzetten en bedreigen van een overheidsfunctionaris door NVV-leden.

De redactie legde haar positie uit en nam er geen komma van terug. De NVV-bestuurders, die hadden gedreigd de krant te zullen opzeggen, verkondigden na afloop bijna eensgezind dat ze de krant niet konden missen en altijd als eerste het Agrarisch Dagblad uit de postbus haalden.

Toch was ook na het verzoeningsgesprek de kou niet voor eeuwig uit de lucht. NVV-leider Wien van den Brink deinsde er niet voor terug in de sterkste bewoordingen – "je kop gaat er af als je in de buurt komt" – zijn ongenoegen te laten blijken. Maar uiteindelijk sloten de krant en de vakbondsleider elkaar in de armen. Van den Brink bleef tot het eind van zijn leven een column schrijven.

Bedreigingen aan het adres van redacteuren waren er wel vaker. Verslaggever Aart van Cooten moest het eens ontgelden tijdens een protestdemonstratie, terwijl hij zijn bericht doorbelde aan de krant. Hij werd aangezien voor een 'stille' en werd terwijl hij in de telefooncel stond onder vuur genomen met strijkers en ander knalwerk.

Vernieuwing

De krant is nooit weggelopen voor vernieuwingen. Toen het half formaat voor kranten nog bijna vloeken in de kerk was, koos het Agrarisch Dagblad als eerste betaalde krant van Nederland voor het handzame formaat.

Vanaf volgende week hoeven abonnees nog maar drie keer per week naar de postbus. Opnieuw zorgt het agrarisch medium voor een primeur. Al het agrarisch nieuws komt eerst op internet. Direct beschikbaar, maar alleen voor betalende abonnees.

De tijd dat het vaknieuws gratis werd weggegeven is voorbij. Andere media kunnen niet meer meevaren op het door de redactie van het Agrarisch Dagblad gegenereerde internetnieuws. Daarnaast maakt de redactie op elke werkdag een agrarisch journaal, dat via een speciale applicatie op een smart­phone ook mobiel is te ontvangen.

Bij de nieuwe werkwijze hoort een nieuwe naam: agd.media – eigenwijs geschreven zonder hoofdletters, geheel tegen de eigen redactionele richtlijnen.

Of registreer je om te kunnen reageren.