Home

Achtergrond 120 x bekeken 1 reactie

Trots (Columnwedstrijd)

Alle grassprieten staan keurig recht en in het gelid lijkt het wel. De geelgroene heg om de groentetuin is geknipt als langs een liniaal.

Onkruid ontbreekt. De schuur en het erf zijn schoongeveegd en de machines goed onderhouden.

De boer, inmiddels 70 jaar, loopt door de bieten. Met een rechte rug en zelfverzekerde tred. Genietend van het weer en genietend van zijn gewas. Ach, ik heb niet helemaal recht gezaaid, ziet hij, maar is dat erg? Ik heb nu eenmaal geen GPS zoals die jonge boeren.
Natuurlijk was het even spannend, komen de jonge plantjes door de korst? Ieder jaar is het voorjaar weer spannend, kiemen de zaadjes wel, zijn er geen muizen, liggen ze niet droog, wordt de korst niet te hard na de regen.

Menige broek is versleten in de lange loopbaan van de boer. Versleten van het kruipen, kijkend of de plantjes al opkomen. Komen er genoeg? Meestal is het goed, zo ook dit jaar. Straks staat de tarwe weer in de aar, al in mei en dat is vroeg zoals zoveel jaren. Nog een maand en dan gaan ze weer verkleuren; een goudgele gloed komt over de velden.

"Wat heb ik toch een mooi beroep", zegt de boer tegen zijn vrouw als die koffie komt brengen en ze samen in de graskant een bakkie doen. "Misschien moest het wat meer opbrengen", zegt ze. Misschien wel, vindt ook de boer. "Maar we kunnen de markt nu éénmaal niet dwingen. En genieten van mijn gewassen en van mijn vak kan ik toch wel", antwoordt hij.

Inmiddels is het augustus en de oude John Deere-combine is weer buiten gezet. 35 jaar is ie inmiddels, maar hij ziet er nog netjes en strak uit. Een klein stukje dorsen en dan even het vocht laten meten. Het is droog genoeg. De oude combine en de 70-jarige boer draaien onverstoorbaar hun rondjes. De vrouw zit naast hem en beiden genieten. Trots op hun gewas, trots op hun bedrijf. Een voorbeeld voor velen!

Deze column is geschreven door Arie Noordam uit de Lier

Klik hier voor het stemformulier

Administrator

Eén reactie

  • no-profile-image

    Herman Weterings

    Uitstekend beschreven Arie. Maar hoe zit het met zijn (haar) extra pensioen? Nooit geen kans gekregen om dat op te bouwen! Eten uit de moestuin, regiotaxi? Toch stem ik op jou, omdat het beschrijft waarom de meeste boeren boer zijn. Zonder eigen land is het echter sappelen voor een bestaan. Maar óók ik ben trots voor dit bestaan te hebben gekozen, maar vetpot is het niet! Er zijn meer "neventakken" als boeren geleidelijk aan. Met vriendelijke groet en ga zo door.

Of registreer je om te kunnen reageren.