Home

Achtergrond 74 x bekeken 3 reacties

Te ver doorgeschoten

De tuinbouw kan zich moeilijk ontworstelen aan de grillen van de markt. De giftige combinatie van vraaguitval en productiegroei maakt de groentemarkt veel te risicovol en kwetsbaar.

Die markt doet het zonder quota of directe inkomenssteun, zegt de sector altijd, maar het geloof in de pure marktwerking is te ver doorgeschoten.

Bij banken en telers is het geloof in de markt te groot geweest, maar ook de overheid heeft zich eraan bezondigd. Waarom is anders het interventiesysteem overboord gezet? De roep om terugkeer van het systeem is niet verwonderlijk. De markt is grillig en zeker de groei van het product. Daarvoor zijn extra markinstrumenten nodig.

Een model als in Frankrijk met een wettelijke invloed op de minimumprijs voor inkoop lijkt puur voorbehouden aan de Fransen met een sterke overheidsinvloed, die ook tot supermarkten reikt.

Toch zal de sector zelf de eerste stap moeten zetten naar een vorm van marktbeheersing. Er lijkt een revolutie nodig om het aanbod te reguleren. Om te beginnen een totale bundeling. Ook regulering bij wet moet daarbij onderzocht worden.

Dat verhindert een sanering niet, maar sluit wel ondernemersrisico’s uit voor overblijvers.

Agrarisch Dagblad

Laatste reacties

  • no-profile-image

    minder

    Dan toch maar iets minder produceren met zijn alle zodat de prijzen beter worden en investeringen lonen.

  • no-profile-image

    Han

    Samenwerken en samen bepalen wat de productie wordt. Klinkt als een utopie. Als de tuinders dit in Nederlands of erger in Europees verband gaan doen ,komen ze mevrouw Kroes uit Brussel tegen. Zij zal deze droom snel verstoren met een verbod en als de tuinders reeds enkele transacties hebben gedaan zal de boete fors zijn.
    Samenwerken in de markt is verboden voor aanbieders, afnemers is een iets ander verhaal, zij fuseren maar behouden de oude namen en structuren. het aantal kopers voor de klok blijft dus z.g.n. gelijk.

  • no-profile-image

    Ondernemer

    Het hoge niveau waar op de land en tuinbouw en de veehouderij zich bevindt, begint zijn negatieve kanten te vertonen. Door de kennis ondernemerschap en schaalvergroting, is het peil zeer hoog! Enorme goede kwaliteit van het product met een zeer positieve milieubalans, maar een daarvoor vaak veel te lage opbrengstprijs. Zeer grote investeringen die het rendement niet of nauwelijks opbrengen. Dit is een grote zorg, op eerste plaats voor de betrokken ondernemers, maar op de lange termijn voor de voedsel vooziening. Als deze goede bedrijven het niet meer volhouden omdat de consument er niet meer voor over heeft, gaat het gegarandeerd mis. Dit het eerst in de arme landen en daarna in de rijkere landen. Aan voedsel moet een minimum prijs zitten om dit drama te voorkomen. Men kan hard schreeuwen dat het schande is dat er nog hongersnood is. Maar men koopt zelf het goedkoopste voedsel en gaat wel drie keer in een jaar met vacantie! Dat zal de voedselproducent wel laten, blij als hij een keer kort weg kan! Hij zit opgeschept met de zware lasten, en nu zeker in crisis tijd!

Of registreer je om te kunnen reageren.