Home

Achtergrond 77 x bekeken 1 reactie

Nu telt alleen de P van Profit

Drammerig duurzaamheidsdenken helpt de boer in crisistijd niet. Bemiddelen wel.

In België is de zuivelketen overeengekomen dat van elke liter melk die in de supermarkt wordt verkocht, 14 cent in een speciaal melkfonds wordt gestort. Waardoor melkveehouders 2 cent per liter melk meer beuren. In Frankrijk heeft de overheid actief bemiddeld in de zuivelketen, waardoor een melkprijs van 28 cent is afgesproken. En wat doet LNV? Dat komt met een duurzaamheidsnota. Nederland moet over 15 jaar mondiaal koploper zijn in de verduurzaming van de voedselproductie. Dat is althans de kernboodschap die LNV-minister Verburg begin vorige week verkondigde. Terwijl melkveehouders, (glas)tuinders en ook boeren in andere sectoren vechten om te overleven, komt het ministerie met dit verhaal. Dat landt natuurlijk totaal niet. De boer heeft maar één ding aan zijn hoofd: hoe kom ik heelhuids uit deze crisis? Val hem nu niet lastig met wollig taalgebruik en een drammerige langetermijnvisie.

Want drammerig is het. Verburg zegt namelijk in de eerste plaats in te zetten op vergaande verduurzaming van productie en aanbod. Als dat er eenmaal is, zal de consument er ook voor kiezen, is het idee. Maar wie garandeert dát de consument er dan ook voor kiest?

Terug naar het nu. Vorige week donderdag zei Verburg nog te twijfelen of ze zelf het initiatief moet nemen om de zuivelketen tot overleg over een hogere melkprijs te bewegen. Ik zou zeggen: koppel de langetermijnvisie (duurzaamheidsnota) aan dadendrang op korte termijn. Op dit moment telt maar één duurzaamheidscriterium: de P van Profit! Die is er namelijk in veel landbouwsectoren niet meer. Waarom niet nu het voortouw nemen en die bemiddelende rol spelen? Want supermarkten roepen dat prijsafspraken stranden op de mededingingsautoriteit. De zuivelindustrie staat nog steeds zwijgend aan de zijlijn. En de boeren protesteren, deels uit onmacht, om op korte termijn wat te doen aan de lage prijs. De keten is in verwarring. Wie weet waar actieve bemiddeling toe leidt.

Foto

Rochus Kingmans

Eén reactie

  • no-profile-image

    john

    adviesprijzen voor voedselproducten publiceren op basis van af boerderij prijzen van de grondstof. immers de slachter hoeft het varken alleen maar in stukken te snijden en in te pakken en in melkfabriek alleen maar melk te verwerken tot kaas etc. een supermarkt is het doorgeefluik voor de producten aan de consument. Als sector eigendom blijven van het ingepakte vlees en adviesprijzen aan de consumenten geven. Bij die adviesprijs heeft iedereen een gelijk deel van de marge. is de marge bij de boer klein, dan bij de supermarkt ook. Bij kleinere marges op de eindproducten stijgt de vraag en komen we uit de problemen. Verlaging van de vlees en melkprijzen in de supermakrt zal leiden tot betere opbrengstprijzen. Nu blijft al dat geld achter bij de supermarkten en wordt er niets gedaan om de vraag toe te laten nemen > prijs verlagingen doen dat wel. Dan wordt de pseudo vegetarier weer vleeseter omdat het weer betaalbaar is en wordt de pseudoveganist weer melkdrinker omdat die prijzen ook dalen. Als de vraag toeneemt stijgen ook boerderijprijzen weer en zijn we uit de brand. Nu alleen een team creeeren wat consumentenadviesprijzen kan berekenen en duidelijk kenbaar maken aan de consument!. Friettenten verhogen ook de prijzen als de aardappels duur zijn. maar iedereen blijft friet eten, tankstations veranderen ook regelmatig van prijs maar iedereen blijft tanken. consumenten zullen onze producten ook kopen ook al fluctueert de prijs in de winkel!

Of registreer je om te kunnen reageren.