Home

Achtergrond 150 x bekeken 7 reacties

Beleid, voorwaarden en wetenschap dwingen boer doodlopende straat in

In plaats van economisch gedreven intensivering en verbetering van de efficiëntie is het tijd voor een systeemdoorbraak, waarvan boeren niet het slachtoffer moeten worden.

Door Paul Struik (hoogleraar gewasfysiologie) en Edith Lammerts van Bueren (hoogleraar biologische plantenveredeling)

In ons opiniestuk in Trouw (deels overgenomen op Boerderij.nl, agd.nl en in het Agrarisch Dagblad) noemden we een tweede derogatie van de Nitraatrichtlijn een gotspe. Onze mening leidde tot veel emoties bij boeren, een groep die we nadrukkelijk niet hebben willen duiden als veroorzakers van de problematiek. We begrijpen deze reactie.

Wij hebben namelijk groot respect voor de wijze waarop Nederlandse (zowel ecologische als conventionele) boeren met hun kennis en ervaring op het scherp van de agronomische, economische en milieutechnische snede in de huidige setting hun beroep uitoefenen. Zo te moeten boeren, is op lange termijn moeilijk vol te houden. Het zou voor iedereen beter zijn als de landbouw op een minder intensieve leest geschoeid werd!

Nu worden boeren gedwongen het bij hun mesthuishouding te zoeken in technologische oplossingen die maar beperkt soelaas bieden, in het economisch uitbaten van de ruimte om het milieu te belasten, en waar mogelijk zelfs die ruimte te vergroten (door bijvoorbeeld extra natuurgrond te pachten, daartoe door de overheid nadrukkelijk gestimuleerd) om zo meer te kunnen uitrijden op eigen land. En sommige elementen in het nieuwe beleid duiden ook op boekhoudkundige trucs waarbij de milieudruk rekenkundig wel, maar feitelijk niet afneemt.

We zijn oprecht bezorgd dat beleid, economische randvoorwaarden en wetenschap de Nederlandse boeren dwingen een doodlopende straat in te slaan. Er zijn immers sociale, agronomische en milieutechnische grenzen aan economisch gedreven intensivering en verbetering van de efficiëntie. Velen (boeren en burgers) hebben al lang het gevoel dat een andere weg moet en kan worden ingeslagen.
Er zijn in Nederland te veel landbouwhuisdieren op te weinig grond met te hoge grondprijzen en te lage landbouwprijzen. Daar helpt geen boerenkennis, wetenschap of technologie aan. Tijd voor een systeemdoorbraak, waarbij schaalvergroting niet alleen zaligmakend is.


Lees ook 'Aanvragen derogatie is brutaliteit'

Administrator

Laatste reacties

  • no-profile-image

    jan vanhumbeeck

    volledig juist.
    Maar... minder productie en hogere prijzen zijn alleen maar goed voor de boeren, niet voor de 98% anderen.
    Ik vrees dat we niet snel een meerderheid gaan vinden om de landbouw minder intensief te maken.

  • no-profile-image

    M.

    Op zich hebben ze natuurlijk helemaal gelijk, ik denk dat veel boeren best minder intensief zouden willen boeren, en dat zou ook best kunnen als prijzen structureel in ieder geval kostendekkend waren, dat is voor de consument en boer beter. En benut inderdaad die organische mest ten koste van kunstmest. Laat de boeren dan ook nog wat langer uitrijden, dan ontlast je het milieu en steun je de boer, de mest moet er hoe dan ook toch over.

  • no-profile-image

    Paul Jansen

    Als de schrijvers van dit opiniestuk vooraf wat genuaceerder waren geweest hadden ze zich al die kritiek kunnen besparen. Liberalisering van de wereldmarkt zorgt er voor dat er veel verliezers zijn en multinationals die veel kapitaalkrachtiger ( beursgenoteerd ) opereren zullen de markt dicteren. Dit geld voor alle takken van sport en helaas is er niemand in de wereldtop die hier paal en perk aan stelt. Persoonlijk denk ik dat de reuzen in de industrie de touwtjes al in handen hebben.

  • no-profile-image

    Berend Botje

    Zolang de critici niet accepteren dat produceren van voedsel betekent dat je ingrijpt in een biotoop, zal er nooit een concensus bereikt worden over goede productiemethoden met een zo laag mogelijke uitstoot van restproducten.
    Zolang de critici niet kunnen en willen begrijpen dat het produceren van voedsel geen hobby is, maar een wijze van het genereren van inkomen en een wijze van bestaan, zal er geen begrip van die kant komen aangaande huidige teelt-en productiemethoden.
    Zolang critici niet naar bodemvruchtbaarheid willen kijken, en zolang men denkt dat men bemesting en gewasopbrengst alleen maar terug te kunnen brengen tot een steriel rekenmodel, zal de door hen voorgestelde route een doodlopende weg zijn voor de Nederlandse boer. Zolang wij in Nederland de emissie van stikstof anders meten dan in de rest van Europa bestaat er rechtsongelijkheid, dit te danken aan het feit dat landen de richtlijnen op hun eigen manier mogen invullen.
    Leer eerst eens de praktijk kennen en besef in welke dwangbuis de huidige agrarische ondernemer zijn brood moet verdienen.

  • no-profile-image

    melkveehouder

    Ik zou meer respect hebben als deze twee wetenschappers zich hadden geconcentreerd op het vraagstuk waarom (europees gezien) de bemesting van gewassen niet plaats zou kunnen vinden met volledige organische bemesting, waardoor het organische stof gehalte van de bodem stijgt en hierdoor (op termijn) minder milieubelasting zal plaatsvinden. Dat ze dan enkele chemiereuzen voor de schenen schoppen, het zij zo. Voor dit vraagstuk zijn economen en behoort niet tot de core business van hoogleraren die zich bezig houden met gewasfysiologie en plantenveredeling

  • no-profile-image

    melkveehouder

    De "hoogleraren" bakken nu zoete broodjes, maar nemen geen woord terug van de lasterlijke taal die ze in het Trouw artikel uitslaan. Het hele mestbeleid is als een strop die langzaam de keel dichtknijpt van de sector. Deze zgn. wetenschappers willen dat proces maar al te graag versnellen ,door hun smadelijke opmerkingen. Het is onverklaarbaar dat het mestbeleid nog niet streng genoeg is. Je ziet het gewoon aan de witte kleur van de graslanden waar je langs rijd, er is gewoon een tekort aan meststoffen op onze groeizame Nederlandse bodem. Er zijn op dit moment ongeveer evenveel melkkoeien als voor de tweede wereldoorlog. Het hele milieubeleid is een vuil politiek spel geworden, wat vooral de gewone boer treft ,die in het zweet zijns aanschijns zijn brood moet verdienen. Onder de noemer "wetenschap" kan de boer worden geëlimineerd en de grond moet voor een zacht prijsje worden omgezet in natuurterrein. Een boer van zn land aftrappen zoals in Zimbabwe gebeurd dat doen we hier natuurlijk niet, maar in feite komt het op hetzelfde neer, alleen op een veel genieperiger manier.
    En u eminenties Struik en Lammers bent daar persoonlijk verantwoordelijk voor.

  • no-profile-image

    bypqnqnf

    dSmBuF utyarjqcdyny, [url=http://pdmmsbjxsajq.com/]pdmmsbjxsajq[/url], [link=http://ndzgmepuvaxn.com/]ndzgmepuvaxn[/link], http://dykhzsbfauzt.com/

Laad alle reacties (3)

Of registreer je om te kunnen reageren.