Home

Achtergrond 109 x bekeken

Tulp in de gevarenzone?

Het is een gewoonte van me om op zaterdagmorgen even bij de marktkraam langs te gaan om een paar bossen tulpen te kopen.

En als ik dan thuiskom, gaan de overtollige bladeren eraf, de stelen worden ingekort, de vaas wordt met koud water gevuld en het lentegevoel krijgt nieuwe impulsen. En juist in dat seizoensmatige ligt de kracht van de tulp.

Maar ja, gewoontes zijn er ook wel eens voor om doorbroken te worden en dat is met mijn tulpen-aankopen ook het geval. Niet omdat ik de tulp niet meer mooi vind, maar wel vanwege de magere kwaliteit. Het is me te vaak overkomen, dat ik ze bij het ontdoen van de verpakking bemoedigend moet toespreken, zodat ze het kleine hoofd niet te veel laten hangen op het moment dat ze met hun voeten in het koude water komen te staan.

“We moeten af van die miezerige bosjes tulpen”, zo riep topdesigner Pieter Landman tijdens een eerder dit jaar door Anthos en Lentetuin Breezand georganiseerde bijeenkomst.

Landman constateerde dat de kwaliteit van de tulpen, die via de supermarkten verkocht worden, vaak te wensen overlaat, omdat ze gebroeid worden uit een te kleine maat. “En daarmee verliezen we het vertrouwen van de consument”, zo hield hij zijn gehoor voor.
Ik kan me wel vinden in de woorden van Landman maar ik hecht er ook aan om niet alle tulpen over één kam te scheren, want dan zou ik het product onrecht aandoen. Waar ik echter voor wil waarschuwen is dat wanneer de kwaliteit aan de onderkant van de markt echt onvoldoende is, het imago van het product in de waagschaal wordt gelegd.

En zeg nou zelf, de tulp verdient het toch zeker niet om door ons eigen toedoen in de gevarenzone te komen?

Administrator

Of registreer je om te kunnen reageren.