Home

Achtergrond 84 x bekeken 1 reactie

'Geen discussie meer over voedselcrisis'

De prijzen voor aardappelen, uien en graan zijn te laag om de kostprijs te dekken.

Als de prijzen een keer opleven is een discussie over een voedselcrisis niet op zijn plaats, zei Jaap Haanstra, voorzitter van de LTO-vakgroep Akkerbouw, gisteren op de bestuursvergadering van het Productschap Akkerbouw.

Haanstra refereerde aan het najaar van 2007 en het voorjaar van 2008. Toen lagen de graanprijzen boven de 200 euro per ton. De hoge prijzen leidde tot voedselrellen in veel landen. Dat was voor politici en bestuurders aanleiding om te spreken van een voedselcrisis. Volgens het Productschap Akkerbouw lag de hoge graanprijs van seizoen 2007/2008 echter nog onder het niveau in seizoen 1982/1983 toen voor tarwe omgerekend 245 euro per ton werd betaald.

Haanstra vindt dat er nu veel aandacht is voor de economische crisis, de tekorten bij pensioenfondsen en de economische recessie. "De LTO-vakgroep Akkerbouw constateert dat de graanprijs in een jaar gehalveerd is. Uien brengen 2 tot 3 cent per kilo op. En ook de aardappelprijs is niet kostendekkend. We willen geen club van klagers zijn. Maar de akkerbouwers hebben het zwaar. Als akkerbouwers weer eens hogere prijzen ontvangen voor hun producten, dan is een discussie over een voedselcrisis niet op zijn plaats. Het is nu ook stil rondom de crisis in de akkerbouw."

Eén reactie

  • no-profile-image

    Han

    Helaas nu de graanprijs weer op een (te) laag niveau is aangekomen, is de voedsel problematiek nog net zo groot als een goed jaar geleden. Mijn idee is dat de prijs van voedsel grondstoffen, nauwelijks invloed heeft op het percentage hongerende mensen op de aarde. Bij hoge prijs en ook bij lage prijs is de westerse landbouw de schuld van de armoede, lees honder, in de ontwikkelingslanden. Voor mij is elke discussie over de samenhang tussen prijs van voedsel en honger / armoede voor de boeren een verloren strijd en verspilling van de energie. De huidige landbouwproducenten moeten het westerse schuldgevoel m.b.t. het koloniale verleden afkopen voor de rest van de bevolking. De burgers kunnen immers niets veranderen aan de voedselprijzen en voedsel distributie over de wereld. Niemand schijnt ooit gedacht te hebben of de corrupte overheden in de hongerende landen niet een aandeel in deze elende kunnen hebben. Ik kan me wel een reden bedenken om afhankelijk te willen zijn van voedselhulp als dictator.

Of registreer je om te kunnen reageren.