Home

Achtergrond 171 x bekeken 6 reacties

Stadse fratsen, lekker fris

Er komen nogal wat rijke stedelingen op het platteland wonen. Soms is dat nog niet zo gek.

Is het op het platteland nu echt zoveel beter dan in de stad? Een stedeling zal zeggen van niet, een plattelander zal zeggen van wel. Zelden zouden ze van plaats willen wisselen. Hoewel, er zijn stedelingen die verhuizen naar een knus boerderijtje achteraf. Ze zijn dan officieel plattelander, maar in hun doen en laten blijven het stedelingen. Eén en ander bleek uit een rapport van het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP).

Hoe is dat doen en laten dan? In het algemeen zijn stedelingen iets individueler. Ze zijn minder gericht op de buurt en meer op zichzelf. Jonge plattelanders die naar de stad gaan om te studeren, keren jaren later vaak weer terug naar hun roots. Vooral als ze kinderen hebben. In de stad hebben zij zich voor een deel stads gedrag aangemeten en dat nemen ze mee.

Dus zowel de echte nieuwelingen als de remigranten brengen stads gedrag naar het platteland. Is dat erg? Ik vind van niet. Tenminste, niet per definitie. Als het gaat om criminaliteit zou ik zeggen: hou het maar. Maar frisse ideeën over de rolverdeling tussen man en vrouw zijn wat mij betreft welkom. Want dat was óók een conclusie van het SCP: plattelanders zijn traditioneler als het gaat om wie er kookt en stofzuigt. Als een vleugje stad daarin verandering brengt, lijkt me dat alleen maar goed.

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    Boerin

    Margreet, ik vind het nogal oppervlakkig denken van je, eigenlijk zeg je met deze collumn dat boerinnen alleen maar de rotklusjes in huis doen enz. Heb je wel eens over het volgende nagedacht: Boerinnen waren al veel eerder geemancipeerd dan de stedelijke vrouw, boerinnen hebben achter de schermen, dan wel op de voorgrond een hele dikke vinger in de pap van de bedrijfsvoering van hun gezinsonderneming, terwijl de stedelijke vrouw klungelt in een parttime baantje, om de tweede auto te kunnen betalen. Boerinnen zijn onderneemsters, en niet alleen het poetsmiepje zoals jij ze nogal neerbuigend neerzet.

  • no-profile-image

    Karel

    Margreet, een heel erg oppervlakkig verhaal.
    Ik denk dat die wilde westerling een loser is. Hij vlucht voor zijn eigen omgeving zonder daar ooit geprotesteerd te hebben of een bezwaarschrift geschreven te hebben aangaande de ruimtelijke ontwikkeling of de wet milieubeheer aldaar.
    Dan ziet hij zijn kans schoon. De boeren in de randgebieden van Nederland zijn economisch kapot gemaakt door allerlei lukrake wetgeving. Subsidies afgepakt en inkomen laten zakken. Natuurgebieden gevormd of zelfs een nationaal park. Komt zo'n liefelijk romantisch boerderijtje voor een appel en een ei te koop. Dat is de mijne zegt het rot verwende kind. Na enkele jaren blijkt dat het toch wel wat kost. De een verkoopt het door, de ander maakt er een landgoed van. In het oosten van het land barst het van de fiscaal vriendelijke landgoederen. Niks betalen aan de gemeente, want daar ben je van vrijgesteld als landgoedeigenaar. Nee bijdragen aan de gemeenschap dat kost geld en tijd. Nee, met de hand aan de wet jouw wereld daar regelen en totaal voorbij gaan aan de autochtonen van het gebied. Weet jij veel wat naoberschap betekent als vreemde eend. Bovendien kan je daar niet aan meedoen. Daar heb je geen tijd voor. Je rijdt op vrijdagavond of op zaterdagochtend naar je landgoed en op zondagavond race je met de volvo stationcar milieuvriendelijk terug naar het wilde westen. Hoe kun je dan socialiseren met de omgeving? Ja, in het krantje lees je het gemeentelijk beleid en het provinciaal beleid en dan kun je jouw advocaat dat laten regelen. Alles moet bevroren worden. Het moet blijven zoals ik het denk dat het moet zijn en mijn rust kan garanderen. Boeren zijn leuk, maar niet stinken, geen zeldzame bloemetjes laten plukken door de autochtone kinderen. De politie laten verbaliseren als de buurkinderen niets wetend dat toch doen.
    Winterswijk is van oudsher 1 van de grootste gemeenten van Nederland. Daar hebben ze een vereniging die op zoek is naar een terrein van ca. 2 hectare. Daar willen ze hun hobby uitoefenen, wekelijks. Denk je dat ze in 40 jaar tijd deze grond hebben kunnen krijgen van de gemeente. Nee, hoor. Ze willen een echte Achterhoekse sport uitoefenen. Maar het is nog steeds niet gelukt. Het maakt een beetje geluid. Ongeveer 10 uur per week. Nee, motorcross moet je niet mogelijk laten zijn. Verbieden is er nog net niet van gekomen, maar de rust het bevriezen van de oude situatie wel.
    Nu de laatste hindernis nemen. De reistijd moet bekort worden. Een autosnelweg van Varsseveld naar Enschede dat zal de laatste hindernis wegnemen. Misschien ook nog de autosnelweg bij Valburg naar Zevenaar snel aan laten leggen en dan is het helemaal klaar.
    Nu de ontsluiting in het Nationaal landschappark Winterswijk nog met subsidie regelen. Daar kunnen we het LEI wel voor de kar spannen. Die zijn nu met een commissie bezig om daarvoor de subsidie aanvragen voor te bereiden. De landschapssubsidie kunnen we mits goed voorbereid daarvoor aanspreken. Dat is goed voor die landgoedeigenaren. Die weten hoe het werkt, en het kost ze niks. Dat is wat anders dan de oorspronkelijke bewoners tijdig subsidie te verstrekken voor het prachtige landschap dat zij met hubn naobers hebben achtergelaten. Nee, die hebben we gewiekst zonder inkomen gezet en daarom wonen wij er denkt de stiekemerd uit de stad. Terwijl hij barst van het geld moet de EU-subsidie pompen om het landschap te onderhouden en te ontsluiten. Want tijd heeft hij er niet voor zoals zij de oorspronkelijke bewoner en geld heeft hij er niet voor over. Dat moeten we maar afwentelen op de gemeenschap. En dat regelen laten we door de regelneven van de WUR doen, die bij het LEI werken. Het was ook de studenten en hoogleraren van de WUR die met open armen zijn ontvangen in Winterswijk toen ze stiekem het gebied hebben geïnventariseerd. En als beloning hebben ze de boeren daar financieel de nek omgedraaid.
    Zoals al veel is gebleken, het schijt ook nu nog steeds op 1 grote hoop.
    Zoals de topmensen in het bedrijfsleven zich vervreemden van hun omgeving en dat is met de kredietcrisis maar weer eens heel duidelijk geworden, zo houdt de landgoedeigenaar zich verre van de autochtone bevolking en het betalen aan de plaatselijke instellingen.
    De WOZ wordt niet betaald. De nieuwe waterschapswet verlaagt de waterschapslasten voor natuurgronden. Vermogensrendementsheffing daarvan is men vrijgesteld. En god mag weten waar deze losers nog niet meer gebruik van maken om hun inkomen en vermogen vrij van te houden. De rest van de bevolking kan betalen voor deze mooie wereld, waaruit de landgoedeigenaar alleen maar de krenten plukt.

  • no-profile-image

    Alice

    Het is waar Margreet. Ik ben zelf dochter van een melkveehouder en woon in de stad. Op het platteland wordt over het algemeen anders gedacht dan in de stad: conservatiever en traditioneler.
    Kijk maar naar Boer Zoekt Vrouw, welke zoon blijft tot zijn 50e bij zijn moeder in de stad wonen?
    Ik ken genoeg boerenzonen die maar geen afstand van moeders kunnen nemen. En ook andersom: moeders die hun zonen maar niet los laten omdat ze vinden dat er voor ze gezorgd zou moeten worden. Lekker onafhankelijk. En hoeveel allochtonen wonen op het platteland? Praktisch geeneen. Het beeld over 'andersgekleurde' mensen is dan ook meestal niet erg positief. Onbekend maakt immers onbemind.
    Mensen uit de stad die op het platteland gaan wonen doen dit meestal weloverdacht. Ze hebben behoefte aan rust en ruimte. Het mengen van verschillende rassen en culturen verlevendigt de samenleving.

  • no-profile-image

    ac rodenburg

    al die burgers denken altyd dat het leuk is op het platteland maar ze zomers als ze in hun tuinstoel buiten zitten en er is een boer bezig met mest uitrijden dan gaan ze enorm klagen want dan ineens wordt het minder leuk en soms moeten de boeren het dat gezeur van die burger aan gaan horen en dat is zeker niet prettig dus laat die burgers maar lekker in de stad wonen

  • no-profile-image

    Lineke

    Ik zelf ben een burgertrien, al 40 jaar met een boer getrouwd,onze kinderen wonen en werken in de stad, maar in het weekend komen ze met z'n allen thuis (5), zodat wij het weekend vrij hebben. Túú'rlijk zeggen ze wel dat het soms stinkt naar mest.Maar de advocaten onder hun doen wel de poten en de hoeven bekappen en de anderen doen melken en het erf opruimen. Bij ons komt de stad en het platteland bij elkaar.

  • no-profile-image

    Boerin

    @ Lineke, wat leuk dat je gezin nog steeds betrokken is bij het wel en wee van je bedrijf. Geeft aan dat je in je doel als moeder en opvoeder geslaagd bent! Ik hoop dat onze 4 kinderen later met enthousiasme aan hun jeugd terugdenken en met plezier blijven thuiskomen. @ Alice, ik vind dat je nogal ongenuanceerd redeneerd, allereerst vind ik dat thuiswonen op een bedrijf met meer generaties vaak erg praktisch is, zowel in sociaal opzicht als in financieel opzicht. In de stad vertaald zich dat in oppas opa's en oma's, maar in feite is dat toch precies hetzelfde, met meerdere generaties je familiekring draaiende houden. Ook ben ik het niet met je eens dat er opzettelijk conservatief en traditioneel gedacht wordt, immers het ligt niet aan de boeren dat er geen allochtonen op het platteland zijn, het ligt aan de voorzieningen. In onze regio worden de inburgeringscursussen en taalcursussen gegeven in de grote steden. de goedkopere woningen zijn in de grote steden, werkgelegenheid is in en om de grote steden. Allochtonen zijn daar veelal van afhankelijk, dus wonen zij in de grote steden. Verder is er onvoldoende openbaar vervoer op het platteland, dus de mogelijkheid om daar te komen is veel beperkter, en zo kan ik nog veel meer voorbeelden noemen. Ik vind het erg kortzichtig van je dat je het gebrek aan belangstelling voor integratie neerlegt bij de boeren en de plattelandsbewoners.

Laad alle reacties (2)

Of registreer je om te kunnen reageren.