Home

Achtergrond 260 x bekeken 25 reacties

'Wij spannen ons in'

Consumenten snappen niks van boeren, maar boeren snappen niks van consumenten. Winkeliers wel. Vooral superwinkeliers zijn er goed in, al kunnen zelfs slagers er tegenwoordig iets van.

Op de ruit van een Utrechtse Keurslager las ik een ronkende tekst: “Een beetje hart voor de wereld. Uw Keurslager zet zich elke dag in voor het beste vlees. Met vakmanschap en passie. Maar ook met oog voor de wereld om ons heen. Als Keurslager doen we nou eenmaal graag iets beter ons best. Zodat we kunnen blijven genieten.” Daar koopt die brave bewuste moeder die erop let voortaan met een gerust hart hetzelfde karbonaadje als vroeger en dezelfde vers ontdooide Nieuwzeelandse lamskoteletjes, ook al merk je verder in de winkel nog niks van die nieuwe duurzame wind.

Duurzame visserij

Dat doen supers beter. Zo spant Albert Heijn zich in voor een duurzame visserij. Wat dat betekent of wat AH ons belooft als we daar vis kopen weet niemand, maar het geeft consumenten een goed gevoel. Op het plaatje zie je een bakje zeevruchtensalade. Op 1 verdwaalde mossel na zaten er allemaal inktvissen in. Het bleek een wereldbakje te zijn. Dosidicus Gigas uit Peru. Illex illecebrocsus uit Spanje. Sepia officinalis uit Thailand en Octopus vulgaris uit Marokko. Naast een Spaanse mossel moest er ook nog een garnaal uit de Indische Oceaan in zitten. Waarschijnlijk zaten er in een naburig bakje twee. De inktvissen reisden de wereld over of het niks was om elkaar in dode stukjes in hetzelfde bakje tegen te komen. Niemand die me als consument vertelt of ze nou beter wel of niet hadden kunnen blijven zwemmen of dat ze toevallig met een blauwvintonijn naar boven kwamen. Maar de super ‘spant zich in’ dus het zit goed. Zo makkelijk gaat dat.

Neem dan die domme boeren en tuinders. Ze maken varkens, biefstuk, melk, paprika’s, komkommers en kolen dat het knoepert. Ze spannen zich in als gek en dat is nog waar ook, maar er is geen hond die het weet. Maf hè?

Aandacht

Waar blijft’ie? ‘Nederlandse boeren spannen zich in’ en duidelijk maken wat je volgend jaar beter doet als Nederlandse consumenten X en Y volume van product A en B hebben gekocht. Op een metertje op Internet hou je bij hoe het ermee staat. Onderwijl krijg je echte aandacht voor wat je doet en leg je dat uit. Natuurlijk vraag je de super regelmatig of die al opschiet met zich inspannen. Dat gaan journalisten op goed moment trouwens vanzelf doen. Met het verschil ga je natuurlijk regelmatig in de krant. Persberichtjes en interviews doen het werk en kosten geen dure campagnes.

Jammer dat boeren daar niet al tien jaar geleden mee begonnen zijn. Al die moeite valt nou niet eens meer op. De super plakt diervriendelijke stickers op melk die het al was en duurzame op vis waar hij zich ook al niet voor in hoefde te spannen. Die hoef je niks te vertellen over mooie verhalen.

Inspiratie, maar dan wel voor echte verhalen?

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    de leeuw

    Wat kunnen we als boeren nog verwachten als we ons meer inspannen om een en ander aan de Nederlandse consument duidelijk te maken? 70% van de productie van de Nederlandse boeren gaat de grens over. Moeten we dan onderscheid maken tussen de Nederlandse consument en de consument in het buitenland? Regelmatig kun je vernemen wat de Nederlandse consument van de Nederlandse boer verwacht. Maar wat de buitenlandse consument van de Nederlndse boer wil is door ons boeren nooit te achterhalen. Dat weten ze alleen bij de handel die zaken doen omwille van die buitenlandse consument.. Het grootste probleem voor de Nedelandse boer is dat er in Nederland geen journalisten te vinden zijn over voldoende achtergrondkennis van landbouwzaken beschikken.( uitgezonderd Dick Veerman misschien)De laatste decennia hebben de Nederlandse journalisten. vanwege die gebrekkige achtergrondkennis. de Nederlandse boeren alleen in voornamelijk negatieve zin in de media weten te plaatsen. Alsof boeren milieucriminelen, fraudeurs, subsidievreters, landschapvervuilers en wat al niet meer zijn. Op diverse landbouwfora op het internet komt maar al te vaak naar voren dat die negatieve beeldvorming van de Nedrlandse boeren behoorlijk bij de Nederlandse cinsument ingebakken zit. En als we als boeren dan toch eens positief in het nieuws komen gaat het meestal over onbeduidende randverschijnselen. Bovendien kom je als boer in het dagelijkse leven steeds meer consumenten van diverse pluimage tegen die verklaren dat zo verrekt weinig van het hoe en waarom in de landbouw afweten Wil je de Nederlandse boeren in meer positieve zin in de media geplaatst zien dan heb je wel journalisten nodig die over de nodige kennis van landbouwzaken beschikken. En die zijn er (nog) niet.
    Bij voetballen heb je hordes journalisten die van voetballen de hoed en de rand weten. Maar bij landbouw zou ik niet weten welke journalist in Nederland genoeg kennis van de landbouw heeft. Ik pas er daarom ook voor om door een Nederlandse journalist geïnterviewd te worden, wanneer van te voren vaststaat dat die journalist toch niet over de benodigde landbouwkennis beschikt. Wellicht is het misschien beter om de hele nederlandse media maar te omzeilen en we als boeren een eigen TVstation, radiozender en landbouwdagblad opstarten. Zeg maar een boerenomroep met eigen boerenpresentatoren (Yvonne Jaspers?)en een eigen boerenredactie. Misschien of we dan in staat zijn om aan de Nederlandse consument duidelijk te maken waar we als Nederlandse boeren werkelijk mee bezig zijn.

  • no-profile-image

    Paul Jansen

    Groot, groter, groots leidt tot iets ontzettend saais. Grijze kalende heren, geflankeerd door de ons kent ons commisarissen, in dure maatpakken met een auto met chauffeur of een eigen vliegtuig en lagen van "besturende" managers en hun assistent managers die de boodschappen van boven, aan de door hunzelf opgerichte uitzendbureau's, met eenvoudig weg te werken uitzendkrachten, over moeten brengen om zo maar weer met klinkende cijfers te kunnen pronken om de aandeelhouders tevreden te houden en bonussen veilig te stellen. Je bedoelt multinationals???

  • no-profile-image

    Paul Jansen

    Ja, boer Kok gezien. Bewonderingswaardig hoe hij zijn filosofie over landbouw in de praktijk probeerde uit te oefenen, maar ook verbaasd hoe hij in "zijn tijd" was blijven steken.

  • no-profile-image

    oostlander

    Waarom zou je reageren op een stukje waar een kop vol leugens boven staat, alleen maar om de aandacht te trekken.
    Maar wij hebben de neus vol van dit soort arrogante lieden!!

  • no-profile-image

    dick veerman - foodlog.nl

    Huib, dat zeg je heel cryptisch, cq. diplomatiek.

    Oostlander, kun je me uitleggen waar je je precies aan stoort?

    Ik hoop oprecht dat je je niet stoort aan feit dat ik boeren hun eigen kracht probeer te laten zien. Ik verwijt ze inderdaad ook iets: ze denken te veel vanuit het defensief en laten de wereld aan een paar brutalen.

  • no-profile-image

    Huib Rijk

    Boeren denken dat consumenten alleen een negatief beeld van hen hebben. Ik weet best welke gedachten daarover in de sector leven. Maar het klopt niet, in ieder onderzoek dat gedaan wordt naar het heeersende beeld van boeren blijkt juist dat ze het respect van de burgers hebben. Hardwerkend, betrokken en met slechts een matige beloning vanuit de afnemers. Als er gevraagd wordt naar "het" beeld komen uiteraard ook beelden boven van boeren met laarzen en pet die een onverstaanbaar dialect spreken. Maar ja, als je naar een (cliché)beeld vraagt dan krijg je er ook een. Als je naar het clichébeeld van een Foodlogger vraagt krijg je ook het beeld van iemand van middelbare leeftijd met een studentenbrilletje op die (semi-)diepzinnig in de camera kijkt.
    Het klopt dat negatieve incidenten mede het beeld bepalen. Media spelen daar een rol in, maar moeten de media niet vooral laten zien wat "men" wil zien?
    Er is (te veel) aandacht voor negatieve incidenten, maar vergelijk het met de industrie. Als je een fabriek ziet met rokende schoorsteen, wat is dan je conclusie? Of zou het ook gewoon waterdamp kunnen zijn?
    Helaas kom ik tot een andere conclusie: boeren krijgen te weinig voor hun producten en denken dat dit komt doordat consumenten een negatief beeld van hen hebben. Dit houdt niet in dat ik ter tegen ben om positieve ontwikkelingen te laten zien, maar dit is dan gewoon een vorm van reclame.

  • no-profile-image

    dick veerman - foodlog.nl

    Volstrekt eens met zowel Paul: laat ajb gewoon dingen ZIEN (beeld is sterker dan schrift). Idem met Huib: weg van de cliches, laat dingen zien die even boeiend en wetenswaardig zijn en weg van de one issues die alles verdraaien. Laat de cycli en complexe samenhangen zien. Geen kaas zonder kalf. Geen koe zonder gras. Geen mooie grasmat zonder niet geïnjecteerde koeienstront, waar zelfs de kippen dol op zijn. En geen ongegeten gras zonder CO2 uitstoot.

    Boer Kok gezien in Holland Doc? Het verbaast me dat er nog geen T-shirts zijn. Nou de verhalen van de Koks die minder die-hard en meer uitvinder zijn.

  • no-profile-image

    de leeuw

    Wat zouden consumenten moeten weten.
    Noem maar wat. Het begrip boer en wat daar onder valt. Een akkerbouwer is een boer, maar een veehouder is ook een boer. En als je dan vandaag de dag aan een willekeurige consument zou vragen wat het verschil is tussen een akkerbouwer en een veehouder dan heb je grote kans dat diezelfde consument je begint aan te staren alsof je van een andere planeet komt. Ze weten het niet echt. Tijdens de blokkades van de akkerbouwacties in 1990 kwam op een middag 3 uur iemand naar ons akkerbouwers toe met de uitroep dat we maar beter naar huis konden gaan om te melken!!!!!! Echt waar gebeurd. Ik kom dat wel vaker tegen dat er consumenten zijn, vooral uit de stad en minder op het platteland, die in zijn algemeenheid niet meer weten dat akkerbouwers in de plantaardige sector van de landbouw hun beroep uitoefenen en veehouders in de dierlijke sector.Ze denken dat boeren beide doen. Akkerbouwers worden ook vaak verward met tuinders. En als je de tuinders dan weer uitsplitst in tuinders met kassen en tuinders met vollegronds groente begint het abacadabra te worden bij een heleboel consumenten. Consumenten zijn gewend om eten te kopen in supermarkt en winkel om de hoek en verder zal het hun blijkbaar een worst wezen hoe en door wat voor soort boer dat eten in de supermarkt en winkel terecht is gekomen.
    Doch nu rijst de vraag. Wat zou nu het belang zijn dat consumenten het begrip boer wat beter zouden moeten kennen. Daarvoor gaan we de pet van de consument vervangen door de pet van kiezer en belastingbetaler. Doordat de consument alias kiezer het begrip boer niet goed meer kent gaat bij verkiezingen de landbouw niet meer meespelen bij de keuze van de stem. En de consument alias belastingbetaler weet bij het EU-budget van de landbouw niet meer welke subsidie bij welke boer terecht komt en welke boer geen subsidie krijgt. Volgens de doorsnee consument krijgen alle boeren subsidie terwijl dat niet zo is. Laat staan dat de consument alias belastingbetaler weet dat EUsubsidies wezenlijk niet meer bestaan en vervangen zijn door inkomenstoeslagen. De consument vertellen hoe het in de landbouw op en toe gaat betekent tevens dat je ook tegelijk uitleg moet geven voor kiezer en belastingbetaler. Omdat consument, kiezer en belastingbetaler een en dezelfde persoon zijn. Je hebt een heleboel voorbeeldgevallen nodig om tegelijk consument ,kiezer en belastingbetaler van de nodige informatie te voorzien. En dat zie ik in de huidige Nederlandse journalistiek niet één, twee,drie naar voren komen. Toch maar eigen TVstation opstarten.

  • no-profile-image

    Paul Jansen

    Het is extreem moeilijk om een verhaal over landbouw met al haar verschillende producten en productiemethoden te vertellen. Mensen(consumenten) moeten het zien. Netty Rosenfeld had vroeger een programma waarin zij naar een willekeurige plaats ging, Sonja Barend heeft het ook even geprobeerd en in Man Bijt Hond kom je ook de meest wonderlijke figuren tegen. Als je zoiets toespitst op boeren en tuinders en je laat hun het bedrijfsverhaal vertellen vergezeld van beeld zodat de "onwetende" kijker ook ziet waar het over gaat, dan kun eerder verwachten dat iets blijft hangen dan een geschreven stukje. Een type presentator als Wouter Klootwijk heeft met Keuringsdienst van Waarde al baanbrekend werk verzet.

  • no-profile-image

    Jan Broere

    Gefeliciteerd Annechien, dat communiceren met journalisten en burgers je beter af gaat dan met je achterban.

  • no-profile-image

    Paul Jansen

    Ere wie ere toekomt, Jan Fillekers met Showroom hoort in het rijtje ook nog thuis.

  • no-profile-image

    dick veerman - foodlog.nl

    Jan Broere, voor de draad ermee. Waarom en wat communiceert Annechien ten Have 'binnen' slechter dan 'buiten'?

  • no-profile-image

    drs

    In marketing gaat het niet om het echte verhaal. Reclame is niets anders dan iets simpels tot grote hoogte te brengen, niemand is meer geintreseert in de waarheid. Wij boeren moet stage lopen bij grote PR mannen, zoals bv shell, autofabriekanten en philpis ed. Het behoort misschien wel tot de basisopleiding op de landbouwschool. Onee Food en Nutrition Management of Feed Earth College

  • no-profile-image

    Huib Rijk

    Wat ik niet-boeren duidelijk zou willen maken? Tja, dat is nogal een vraag. Daar zal iedereen een ander antwoord op hebben. Wat mijzelf betreft: ik zou zowel boeren als niet-boeren (incl mijzelf) graag inzicht geven in hoe het totale landbouwsysteem in elkaar zit. Dat systeem is niet gunstig voor de boeren. Mijn sociale omgeving bestaat voor een groot deel uit landbouwers. De tragiek is dat op kleine (persoonlijke) schaal mensen voornamelijk heel sociaal zijn. Maar hoe groter de schaal is waarop je beoordeelt hoe minder sociaal het wordt.
    Dat wij als mensheid zo slecht in staat zijn zaken goed te regelen zonder te vervallen in het recht van de sterkste of in bescherming van onszelf ten koste van alles en nog wat: dat is wat mij soms melancholiek maakt - hoewel ik optimistisch van aard ben.
    Genoeg sentimentaliteit, wat willen anderen uitgelegd hebben?

  • no-profile-image

    dick veerman - foodlog.nl

    Meneer De Leeuw, het toeval wil dat ik afgelopen weekend in een Melkveeblad stond met wat meningen over hoe het anders zou kunnen in zuivel. Zie http://www.foodlog.nl/images/uploads/MM092009_P22-23.pdf Ik was hier net even weg omdat een melkveehouder die ik goed ken me belde omdat hij dat stukje zojuist had gelezen. Hij is de maker van een apart Nederlands kaasje dat voor hem het verschil in zijn kaasmakerij uitmaakt en waar klanten heel blij mee zijn.

    Als boeren weten en durven te verkleinen, dan kunnen ze met kleinere bedrijven meer keuze beiden en zijn ze minder elkaars concurrenten op volume. Ik denk dat je daar een heel belangrijk punt te pakken hebt: groot, groter grootst leidt tot iets ontzettend saais.

  • no-profile-image

    de leeuw

    Ik heb nog wel iets dat aan consumenten kenbaar gemaakt mag worden. En dat is dat boeren de zeggenschap over de productie van hun eigen bedrijven grotendeels verloren hebben. Hierbij een aantal redenen. Bij de akkerbouw bepalen de handelshuizen welke rassen aardappelen er geteeld moeten worden en hoeveel. De suikerfabriek bij de suikerbiet idem dito. En bij de niet meer kostendekkende graanteelt mag je als akkerbouwer wel wat meer zeggenschap overhouden. Maar de Regering bepaalt weer welke bemestingsnormen gehanteerd moeten worden bij de teelt van akkerbouwgewassen. De regering bepaalt ook welk voer het varken moet krijgen en hebben daarom besloten om het varken als omnivoor naar herbivoor te degraderen. Vanwege dat het verboden is om diermeel aan de varkens te voeren. Mét de nodige gevolgen. ( zie AGD weblog Wien van den Brink 3sept 2009 "Dweilen met de kraan open". De Rabobank heeft onlangs haar visie op de melkveehouderij gelanceert. Het aantal melkveehouderij moet gehalveerd worden. En de melkveehouders die de ratrace niet meer aan kunnen moeten er maar mee stoppen. Bij de kippenhouders moeten slachtkippen gebruikt worden met de gunstigste verhouding voer/groeisnelheid. En bepaalt de voerleverancier welk kippenvoer je moet gebruiken om een donkere of lichte dooier in het kippenei te krijgen. Het waterschap bepaalt dat de watergangen bij je boerenbedrijf ieder jaar gehekkelt moeten worden. Waardoor je als boer de biodiverditeit in je landerijen ook moeilijker in stand kunt houden. Zo zijn er wel meer voorbeelden te noemen. Kortom de Nederlandse boer is de zeggenschap over zijn eigen bedrijf grotendeels kwijtgeraakt en staat met de rug tegen de muur. Wanneer je als boer niet aan de productie voorwaarden van de afnemers wilt voldoen. Dan mag je de productie van je eigen bedrijf zelf gaan opeten. Daarom zijn de smaakmakers van het eten voor de Nederlandse consument grotendeels te vinden op het Min v LNV en in de kantoren van de multinationals. ( En er is geen hond die het weet.) Nu is Dick Veerman weer aan zet.

  • no-profile-image

    Harm

    Dick,
    Kijk even wat er gebeurt met het reklame spotje over het vrolijke kalfsvlees.
    Het maakt niet uit of wij laten zien wat wij doen, ergens is er wel weer een organisatie die daar niet vrolijk van wordt. En die organisaties spreken niet voor de consument. De consument is alleen gevoelig voor de prijs. En dat weten de supers heel goed. Ze stunten met produkten die een betere prijs verdienen. Wanneer de boeren het niet voor die prijs leveren, halen de supers het gewoon ver weg. Een kilo kipfile kost in de winkel € 3,99. De consument betaald er ook € 4,99 voor, wanneer dat de bodemprijs is. Voor een euro meer per kilo kan het aantal vleeskuikens in nederland gehalveerd worden, zonder dat de boer er op achteruit gaat. Doen de boeren dat zelf, wordt het vlees gewoon over de grens weggehaald.
    Het is prachtig om te vertellen wat je doet, maar zolang de prijs wordt bepaald door de supermarkt, kan een boer er geen droog brood van kopen. En wanneer alle boeren in nederland vandaag nog stoppen, maakt dat voor het dierenwelzijn, of het milieu geen bal uit.

  • no-profile-image

    Huib Rijk

    Een goede reden om ergens op te reageren is om eigen zienswijzen uit te leggen zodat andere mensen hun zienswijze vervolgens kunnen aanpassen. Dit werkt over het algemeen het beste aan de hand van argumenten. Overigens is er één gevaar: bij een vruchtbare gedachtenwisseling kan het gebeuren dat je gedwongen wordt om je eigen zienswijzen aan te passen aan de anderen als die hun zienswijze goed uitleggen.

  • no-profile-image

    boerke

    Wij denken als boeren te negatief over onszelf, daar ligt de kern van het hele probleem. Het begint al met produkten te goedkoop aan kooperatie of handel af te geven omdat het van het erf moet. Er is nog steeds niemand die zegt: koop produkten met nl in het eeg stempeltje want die zijn met minder residu en duurzamer omdat er minder mee gereisd is.
    Wij eisen als producent nog steeds niet dat onze naam op het product moet staan zodat de consument geen bulk koopt van de greenery, maar spruiten van pietersen misschien maar 1 dorp verderop. Dit eist wel van de producent dat hij nog beter op zijn eigen kwaliteit moet letten, en daar wringt misschien wel voor meer producenten de schoen dan ze zelf toe willen geven. Naar mijn mening zouden deze zaken wel een
    meerwaarde aan onze eigen produkten kunnen geven die we dan wel moeten opeisen en niet aan AH of PLUS kado doen!!

  • no-profile-image

    dick veerman - foodlog.nl

    De Leeuw en Harm, ik heb dat gevoel ook wel eens: consumenten vinden boeren criminelen die dieren opsluiten en planten erbij. Die niks goed kunnen doen omdat ze melk laten lopen, en hun hand ophouden of de weg afzetten. Maar boeren zijn ook populair, want eten is in en mensen willen weten hoe het zit en waar het vandaan komt. Er zijn schitterende verhalen te vertellen die jullie allang vergeten zijn. Zowel trieste - zoals de door Wakker Dier en de dierenpartij vergeten bokjes - als vrolijke, zoals hommels in kassencvoor de tomaten- en komkommerseks en de fantastische milieuneutraliteit van moderne telt.

    Jullie hebben gelijk dat er bijna geen journalisten zijn die jullie verhaal kunnen en willen vertellen. Toch zijn ze er wel. Wouter Klootwijk vertelt jullie verhaal al jaren en vanaf januari laat hij de vis even varen en komt hij met boeren op TV. Mac van Dinther is al de hele zomer in de Volkskrant op zoek naar boerenproducten. Daar ontdekt hij wat jullie al vergeten zijn. Dat weet ik. Ondergetekende maakt er een potje van door de hele boereneconomie voor consumenten overhoop te halen en ze te laten zien dat een goedkoop onsje worst van een euro vreselijk duur is omdat het maar 20 cent kost. Diny Schouten schrijft al jaren over boeren die nog echt eten maken.

    Een oude reclamemaker, zo eentje als Drs de Boer in de eerste reactie aanhaalt, dook onlangs op op foodlog.nl. en pleit voor echte boerenmarketing waarin hij een been ziet. En - het is een wonder - zelfs het ministerie van LNV overweegt een beetje te helpen door onafhankelijke voedingsjournalistiek vooruit te helpen. Daar zullen ook andere partijen - zoals jullie zelf - aan mee moeten willen werken

    Stel nou dat er wel degelijk mensen zijn die jullie verhaal willen en kunnen vertellen, wat zouden jullie dan vinden dat mensen moeten weten?

  • no-profile-image

    dick veerman - foodlog.nl

    Huib, dat is zeker waar. Ieder specialisme dat niet meer zichtbaar rond het dorp of op een stadsplein wordt beoefend is een geheim geworden.

    Maar wat zou jij niet-boeren consumenten duidelijk willen maken?

  • no-profile-image

    Huib Rijk

    Dick is voorstander van multi-volumes, dwz niet alles standaard en gelijkvormig, maar juist diversiteit. Een goed uitgangspunt. En dat is ook geldig voor de verhalen die er verteld kunnen worden over de landbouw. Je kunt zelfs tegengestelde vehalen vertellen die dan ook nog beiden waar zijn. Dhr de Leeuw stelt dat de boer geen bewegingsvrijheid meer heeft doordat alles voor hem geregeld wordt. Mijn stelling is juist dat er geen enkel beroep is dat zoveel keuzemogelijkheden biedt. Zie http://hetkippenhok.blogeiland.nl bericht Het zwitserse zakmes.
    Op ons bedrijf heb ik een paar keer per jaar een excursie, toevallig volgende week zondag een Engelse school. Ik vind het leuk om wat te vertellen over ons bedrijf, onze polder (zelfde leeftijd als mijzelf,52) en over onze manier van landbouw. Het leuke is om mensen niet alleen iets te vertellen, maar ook andere zintuigen te activeren, voelen, ruiken, proeven. Ook vind ik het leuk om mensen wat product mee te geven, soms met onverwachte gevolgen. Iemand gaf ik een kool mee met de mededeling (trots) dat hij biologisch geteeld was. "O, dat geeft niks hoor" was de reactie. Fijn dat mensen soms niet zo kritisch zijn (:-)

  • no-profile-image

    dick veerman - foodlog.nl

    Een diepe stilte hier na Huib en De Leeuw. Dat kannie waar zijn.

    Hebben boeren geen verhalen?

    Op foodlog werd gisteren een nepboerenverhaal ontmaskerd: http://www.foodlog.nl/vandaag/bericht/wie_is_jaap_kartsen/

    Vandaag werd een blad ontmaskerd dat alleen maar verhalen maar niet de werkelijkheid verteld: http://www.foodlog.nl/vandaag/bericht/delicious_redactiebeleid/

    Hebben jullie daar gedachten bij?

    Ten aanzien van het eerste, nep van Gijs, hoorde ik vandaag dat 2 boeren bij een Brabantse Plusop onderzoek uit zijn gegaan. Het gaf aanleiding tot wat opschudding in de winkel. Het doet dus wel wat.

  • no-profile-image

    Annechien ten Have Mellema

    De Leeuw je hebt wel heel erg veel watervrees voor de Nederlandse journalisten. Waar komt dat vandaan? Heb je slechte ervaringen? Mijn ervaring is dat de meeste journalisten echt geinteresseerd zijn in de boerderij en het boerenleven. Juist als het gaat om eigen ervaringen dan zijn ze oprecht geinteresseerd. Generieke reclames zijn niet makkelijk en daar heeft ook de kalversector last van. Maar als een agrarisch ondernemer over zijn vak praat en zijn passie spreekt, komt dat negen van de tien keer goed over. Maar dan wel een echt verhaal.
    Ik spreek uit ervaring wat contacten met de media betreft. Een voordeel van contacten met de media is dat je ook weet wat er leeft bij journalisten en burgers. Juist door veel met ze te praten weet je ook wat hun bezig houdt. Door contact over en weer te hebben, kun je wederzijds begrip kweken. Dat is broodnodig, maar dan moeten onze agrarische ondernemers geen koudwatervrees hebben. Ik zou zeggen: "Hup, neem een duik in medialand of in burgermaatschappij en je zult zien dat het reuze meevalt". Je moet natuurlijk wel een goede en oprechte boodschap hebben.

  • no-profile-image

    Huib Rijk

    Geachte heer de Leeuw, ik ben het helemaal met U eens dat veel consumenten geen flauw benul hebben van de landbouw. Maar dat geldt voor heel veel sectoren. Als je een automonteur vraagt zal hij talloze verhalen kunnen vertellen van mensen die geen flauw benul hebben vanwat er onder de motorkap zit. Hetzelfde geldt voor computers, computerprogramma's, onderwijs, politiek, natuur, etc.
    Onze wereld is dermate complex dat begrip van alles onmogelijk is.
    Overigens vind ik dat burgers vaak verrassend veel van landbouw weten, als ze daar in geïnteresseerd zijn.
    Verder is de mening over het landbouwbeleid binnen de landbouw ook sterk uiteenlopend. Wat de landbouw als sector naar buiten brengt als objectieve voorlichting daar zijn velen (waaronder ik) het niet mee eens.

Laad alle reacties (21)

Of registreer je om te kunnen reageren.