Home

Achtergrond 200 x bekeken 12 reacties

Balkenende prat op snijden in landbouwuitgaven

De uitspraken van de premier in Buitenhof zeggen veel over zijn pogingen opnieuw te snijden in landbouwuitgaven.

Jan Peter Balkenende gaat er prat op dat hij als beginnend premier de landbouwuitgaven van de EU heeft omgebogen. Glunderend van trots rakelde hij dat gisteren op in zijn eerste interview van 2009 in het tv-programma Buitenhof.

Presentator Rob Trip herinnerde de minister-president aan zijn eerste aarzelende kennismaking zes jaar geleden met de groten der aarde. Balkenende zelf vond juist dat hij op internationaal niveau juist een vlotte start had gemaakt en van stonds af aan goede contacten had met de toenmalige Franse president Chirac en de Duitse Bondskanselier Schröder.

Spontaan kwam hij op de proppen met het wapenfeit dat hij op de eerste Europese top die hij meemaakte, heeft ingegrepen in de landbouwuitgaven van de EU, nadat hij met enkele regeringsleiders had kennis gemaakt: ,,Daarna (kregen we) een heel lastige discussie over de vraag of de stijging van de landbouwuitgaven kon worden omgebogen. Op dat moment was er al een overeenkomst, een afspraak, tussen Chirac en Schröder. Ik was het daar niet mee eens. Ik stond helemaal alleen. Door de goede contacten is het mij wel gelukt om resultaat te krijgen bij de Europese Raad. Dat is een kwestie van elkaar kennen.’’ Aldus Balkenende.

Begin 2009 is hij nog steeds apetrots op zijn ingreep in het EU-landbouwbudget eind 2002.

Snijden in landbouwbudget

Ik herinner mij dat hij dat toen ook al was: hij had er dan maar mooi een half procent (!) van af gesnoeid. Waarnaar Balkenende zondag verwees was het zogenoemde Conrad-akkoord dat de Franse president en de Duitse kanselier hadden gesloten over de landbouwuitgaven voor de periode 2007-2013. De regeringsleiders moesten daar eind 2002 een besluit over nemen op de Europese top. Voorafgaand hadden Chirac en Schröder in een onderonsje in het Conrad-hotel bedisseld dat de landbouwuitgaven in die periode nog met 1,5 procent per jaar zouden mogen groeien.

Dat was helemaal tegen de visie van de Nederlandse regering. Die was eenzijdig gefixeerd op verlaging van de Nederlandse contributie aan Brussel en dus ook op het snijden in het landbouwbudget, de hoogste kostenpost van de EU. Verlaging van die uitgaven kreeg Balkenende al helemaal niet voor elkaar, maar hij wist er wel een half procent af te praten. Na afloop werd dat als een groot succes voor de Nederlandse regering uitgemeten. En nu dus nog en opnieuw. Alle boervriendelijkheid die het CDA wil uitstralen is dus maar betrekkelijk.

Inzet voor ná 2013

Balkendes uitspraken zeggen niet alleen veel over het verleden, ik vind ze ook huiveringwekkend voor de toekomst. Volgend jaar moeten de lidstaten besluiten nemen over het EU-budget voor de periode na 2013. De onderhandelingen daarover werpen hun schaduw al dit jaar vooruit. Nu we weten hoe Balkenende kennelijk denkt over zijn bezuinigingsprestaties, kunnen we al wel raden wat de inzet van zijn regering zal zijn bij de komende onderhandelingen.

Foto

Henk Dokter

Laatste reacties

  • no-profile-image

    boertie

    Zo zie je maar weer voor hun zelf zijn het graaiers en voor een ander slavendrijvers De agrarische sector is de moderne slaaf van deze maatschappij

  • no-profile-image

    Boerin

    Weinig mensen kunnen geld van een ander beheren, alsof was het hun eigen. Als ik mijn eigen loon/inkomen kon vaststellen deed ik het ook royaler, maar helaas.!

  • no-profile-image

    W Zandbergen

    Jan Peter wil dat we meer gaan uitgeven om zo de kredietcrisis weg te krijgen. Hoe moet ik dat rijmen met dat hij eerst meegraait?

  • no-profile-image

    H v Veen

    Laat die oude koeien toch in de sloot
    En mekker niet zoo er zijn boeren zat die heel veel verdienen Dus dan ben je geen steun nodig

  • no-profile-image

    Pleun Boone

    Twee dingen: het gaat hier niet om oude koeien maar om wat we in de toekomst kunnen verwachten aan de hand wat er in het verleden is gebeurd. Dat zijn dingen die we vaker zouden moeten doen, maar dat terzijde.
    Het tweede, ik ken geen boeren die heel veel verdienen, ik ken wel boeren die boeren omdat ze dat het mooiste vinden wat er is, en een lager inkomen voor lief nemen.
    Met vriendelijke groet,
    Pleun Boone

  • no-profile-image

    H v Veen

    Geachte heer Boone
    Let u wel goed op
    Melkrobots hele grote trekkers
    paarde karren grote suv ;s
    Allemaal gegund maar dan niet mekkeren over subsidie

  • no-profile-image

    Pleun Boone

    Melkrobots en hele grote trekkers, ja die zie ik ook. Maar dit zijn investeringen en zeker geen uitgaven omdat ze dat leuk vinden of om dat het zo leuk staat bij de stal, maar om het werk zo efficiënt mogelijk uit te voeren, om zo de kostprijs zo laag mogelijk te houden. SUV's of andere dure auto's, die zie ik niet zoveel op boerenbedrijven en als ze er staan is het meestal van toeleveranciers. Met vriendelijke groet, Pleun Boone

  • no-profile-image

    W Zandbergen

    Pleun Boone je snapt het nog steeds niet. Waarom een grote nieuwe trekker als het met een kleine van meer dan 20 jaar oud het werk makkelijker gaat? Terwijl deze trekker in 1988 gekocht is had ik de keuze tussen een duitse uitvoering en een engelse uitvoering. De engelse uitvoering is gunstiger doordat deze 10 cm korter is daardoor wendbaarder, dus efficienter, en 12000 gulden goedkoper dan de duitse. Waarom een melkrobot, waarvan ik voor mijn situatie niet kan uitrekenen dat de melkrobot uitkan, vanwege een te hoge aanschafprijs, terwijl daar geen extra inkomsten tegen over staan. Voor dure auto's heb ik geen zin in om naar te kijken, dan blijf ik maar aan de weg stan te kijken hoe die racewagens met in de zomer een hoop stof er achten om vervolgens al hoestend weer te verdwijnen naar mijn werk.

  • no-profile-image

    Pleun Boone

    Een investering in een trekker is per bedrijf verschillend, even als die melkrobot. Wanneer een bedrijf meer vermogen nodig heeft dan beschikbaar is, denk aan meer te ploegen en maaien hectares etc., dan kun je kiezen tussen nieuw en tweedehands. Dan is het maar net de afweging wat gustig is, als je in korte tijd, afhankelijk van het weer je werk moet doen, kun je je het niet gebruiken dat er iets mankeert aan de trekker. Bij een melkrobot is er ook een afweging, als je de melkstal moet vervangen omdat deze versleten is, zullen vele ook een robot overwegen. Dan kun je met de beschikbare arbeid meer koeien melken en ook meer productie halen uit de koeien de je houdt, of je tijd besteden aan het gezin ipv 's morgens vroeg en 's avonds te moeten melken. Ik weet niet wat ik niet begrijp, maar het ging er om dat boeren veel verdienen, wat tot uiting komt in dure machines. Maar ik zie dure machines als investering om meer te produceren met minder arbeid, dus niet als maatstaf voor het inkomen. Dit is al jaren de trend in de landbouw, dat zal niet veranderen. Met vriendelijke groet, Pleun Boone

  • no-profile-image

    W Zandbergen

    Met een nieuwe Fendt van bv 200 pk kun je meer verdienen dan met een Claas 80 pk, als Pleun gelijk heeft. Met zo'n Fendt kan ik alleen maar gebruiken als dure stoel, vanwege de wendbaarheid, om toe te zien dat er verder niets gebeurt. Met de 80 pk Claas kan ik overal komen, zodoende heel wat meer doen dan met de Fendt. Bovendien is het nodig dat je alles zelf moet doen? Er zijn loonwerkers genoeg. De loonwerker heeft een veel groter capaciteit om het werk te doen. Denk maar aan de opraapwagen die is al groter dan bij de meeste boeren. Of wat dacht je van het maishakselen welke boer doet zelf? Of wat dacht je van mest uitrijden, wanneer het uitkan om met de zelfde capaciteit als de loonwerker bezig te wezen dan heb je te weinig tijd over om met wat anders bezig te wezen, of het kost te veel geld, waardoor je uitbreiden moet om kostendekkend bezig te wegen. Met uitbreiden heb je de oplossing ook niet. Door uitbreiding komen er grotere machines. Grotere machines kunnen alleen als je uitbreid. Zo blijf je alles vergroten zonder dat daar een eind aankomt. Totdat je door gegraaid achter de geraniums komt te zitten. Is dat dan de oplossing Pleun?

  • no-profile-image

    Marcel

    Wat een zielig geneuzel over een grote trekker, leven en laten leven, laat ieder zijn eigen keuzes maken!!

  • no-profile-image

    Karel

    Alsof het CDA-beleid onder Balkenende een verrassing is. Dan heeft de schrijver van het artikel in de voorafgaande geschiedenis niet goed opgelet, of is te jong om te weten wat er in de jaren 80 heeft plaatsgevonden.
    Het CDA heeft in die tijd bewust de keuze gemaakt voor Lubbers en zeker niet voor de EU-kenner, in de EU geliefde, en landbouwgoeroe Gerrit Braks. Maar ook onder Gerrit Braks is de kracht van de landbouw sterk ingeboet. Dat had alles te maken met de samenvoeging van het ministerie Landbouw met de ambtenaren van WVC of hoe heette die club ook al weer. We schrijven dan 1983. Getalsmatig had de toegevoegde club de overhand binnen het nieuw gevormde ministerie van landbouw en visserij. De landbouwbelangen werden vanaf dat moment volledig ondergesneeuwd. De stem van de landbouwmensen werd volledig terzijde geschoven. Uiteindelijk kun je concluderen dat het Paard van Troje was binnengehaald. Maar ja, wat was de reden van de samenvoeging: Niet het belang van de mensen in de landbouwsector, dat had je gehoopt en gedacht. Nee, het behoud van het te kleine ministerie van Landbouw. De buitenwacht wilde het ministerie opdoeken en toevoegen aan het ministerie van economische zaken.
    Door de samenvoeging hoopte de goegemeente in de landbouw een belangrijke vinger in de pap te houden in Nederland en Europa. Dat was een zeer ernstige misrekening. Dat kon je destijds wel zien aankomen, maar men had niet of onvoldoende in de gaten dat de wereld vrij handelsovereenkomsten zo'n zware stempel zou gaan drukken op de landbouw.
    Helemaal niet duidelijk was het gevolg van het paard van Troje dat men op het ministerie van LNV had binnengehaald. Jarenlang was het opkomen voor de land-en tuinbouwers binnen het ministerie een taboe. Het werd bestraft met een overplaatsing of ontslag. Nee, het paard heeft toen achter de schermen gewerkt aan een voor vele agrariërs een duivels plan, waarvan de aanstichter niemand minder was dan Pieter Winsemius en consorten.
    Omdat het roer volledig omging, konden de mensen in de land- en tuinbouw het allemaal maar moeilijk begrijpen en dus volgen.
    Door de hoge agrarische dichtheid in Nederland (zo zal ik het maar noemen) is het bij de aanscherping van allerlei natuur en milieubeleid dat middels ad hoc regelgeving en niet integraal over de land- en tuinbouw wordt uitgestort een gok geworden om te overleven. De regelgeving heeft de Nederlandse land- en tuinbouw enorm op kosten gejaagd. Ja, Nederland is erg duur. Om toch te overleven is schaalvergroting het antwoord. Aan de andere kant heeft vermarkting van het Nederlandse produkt ongekende wijzigingen ondergaan. De concurrentie van elders is moordend en de prijzen leiden daaronder. De waarheid over de kwaliteit van het produkt wordt door de retail naar de achtergrond gedrukt onder druk van de heilige koe: de winst. Duurzaam ondernemen in het bedrijf betekent nog geen duurzaam ondernemen in een bedrijfskolom als geheel tot aan de consument.
    Het voorgaande heeft in de laatste decennia heel veel bedrijven in Nederland de kop gekost. De te lage prijzen voor de agrarische producent ten behoeve van de winst van de handel en retail zullen nog meer bedrijven de kop kosten in Nederland. De minister moet nu verzoeken om een evenwichtiger verdeling van de winst op het agrarisch produkt tussen producent, handel en retail. We zijn dus overgeleverd aan de grillen van de heilige koe aanbidders van de winst. Deze aanbidders belonen zichzelf al dan niet met behulp van vriendjes in de Raden van commissarissen of andere met torenhoge salarissen en bonussen. Is het te verwachten dat deze aanbidders over hun hart strijken en afspreken de winsten van hun bedrijf te verlagen? Wetende dat daarmee hun bonussen in gevaar komen.
    Veel succes mevrouw Verburg.

Laad alle reacties (8)

Of registreer je om te kunnen reageren.