Home

Achtergrond 148 x bekeken

Geen paniek, wel urgentie

Waarom kiest commissie Veerman voor zeespiegelrijzing van 1,30 meter? De commissie Veerman heeft het slechte nieuws luchtig gebracht. Er is geen reden tot paniek.

We hebben een halve eeuw om wat te doen tegen de rijzende waterspiegel, anders ligt de kust van Nederland aan het eind van de eeuw bij Apeldoorn – precies wat Al Gore in zijn film liet zien.
Maar waarom houdt de commissie Veerman rekening met een waterspiegelstijging van 1,30 meter en niet met een stijging van 35 tot 80 centimeter zoals het KNMI zegt? Omdat, zo beweert de commissie, er geen rekening is gehouden met het versneld afbreken van de ijskappen.
Ik ben geen broeikasscepticus, maar ik vraag me toch af waarom Veerman c.s. de scenario’s van het KNMI en het IPCC omzeilt en de prognose ophoogt met een dikke halve meter. De motivatie lijkt me politiek geladen, maar het is moeilijk en haast politiek incorrect om hier wat van te zeggen. Want wie wil het op zijn geweten hebben dat straks de Randstad onderloopt en de verzopen stedelingen niet eens drinkwater hebben? Toch waag ik een poging.

Politiek gemotiveerde ophoging

Ik kan me herinneren dat de Deltawerken in principe bescherming moesten bieden tegen hoogwateromstandigheden die eens in de 10.000 jaar optreden. Ook dat was een politieke keuze. Voor bescherming tegen een vloedgolf die eens in de 50.000 jaar optreedt, moesten de dammen en de dijken stukken hoger en duurder.
Nu, met de zeespiegelrijzing, moet de risicoberekening worden aangepast. Maar hoe bescherm je je tegen een verhoging van het NAP met 50 centimeter? Daar krijg je de handen van baggerend Nederland niet voor op elkaar. Dan moeten ze met hun dure draglines helemaal naar een dijkvakje rijden voor een kwartiertje werk en dan is dat risico ook weer getackeld. Nee, hebben ze gedacht bij de commissie, we voegen er nog een fotogeniek detail aan toe (afknappende gletsjers) en maken dat verantwoordelijk voor nog eens 80 centimeter extra. Daar wordt het allemaal net even wat urgenter van.

Samenvattend: het zwakke van de commissie vind ik, dat ze de uitvoerig afgewogen bandbreedtes en proxydata van het IPCC en het KNMI naast zich neerlegt en een (één!) factor, afbrekende ijsvelden, erbij smelt om tot de verontrustende hoogte te komen. Ze maakt zich schuldig aan precies hetzelfde als sommige broeikassceptici, namelijk het verzwijgen van een onzekerheidsmarge. Daarin verraadt de commissie dat de keuze voor 1,30 meter politiek geladen is. Foei, commissie Veerman, zo gaan we niet met elkaar om.

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.